مصاحبه صالح کامرانی با صدای آمریکا
مصاحبه صالح کامرانی - وکیل و فعال حقوق بشر آذربایجانی - با تلویزیون صدای آمریکا در رابطه با سفر اوباما به ترکیه
ادامه مطلب ...
Add this page to:
İranlı siyasi qaçqınların ailə üzvləri də təqib olunur
25.04.2009 Babək Bəkir
 Saleh Kamrani«Prezident Barak Obama Türkiyədə olanda, ABŞ televiziyalarının birinə müsahibə vermişdim. Obama açıqlamalarının birində demişdi ki, İran hökuməti ya nüvə silahı, ya da xalqın gələcəyi haqqında düşünməlidir. Məndən bu fikirlərə münasibət öyrəndilər. Mən də dedim ki, İran hökuməti daha çox öz xalqının gələcəyi haqqında düşünməlidir… Həmin müsahibədən sonra İranda qalıb yaşayan qardaşımı məhkəməyə çəkdilər. Ona qarşı iki maddə irəli sürülüb. Qardaşımı indi 12 il həbs cəzası gözləyir…».Bunu hazırda Türkiyədə siyasi qaçqın kimi yaşayan vəkil Saleh Kamrani deyir. S.Kamraninin qardaşı 4 il əvvəl həbs edilib. O, sonradan həbsdən azad edilsə də, cinayət işi xətm edilməyib. İndi yenidən onu həmin ittihamlarla məhkəməyə çəkirlər.
«2006-cı ilin mayı, Xudad hadisələri, karikatura böhranı vaxtı idi. Məni elə iş yerimdən çıxarkən oğurladılar. Bir həftə qohumlarım bilmədi ki, mən haradayam. Nəhayət, 87 gün mənəvi və fiziki işgəncələrə məruz qaldıqdan sonra azadlığa çıxdım». Ancaq bu azadlıq S.Kamraniyə heç də ucuz başa gəlməyib. Ona 5 il ərzində həm vəkillik, həm də siyasi fəaliyyət qadağan edilib. Bundan başqa, 1200 dollar da cərimə olunub: «İrandakı vəziyyətə baxın: Mən türkcə çıxan «Şəms Təbrizi» qəzetini müdafiə etdiyimə görə həbs edilirəm. Sonra məni müdafiə edən vəkil də həbs olunur. İranda hakim üsul-idarənin təqib etdiyi şəxsi müdafiə edirsənsə, tezliklə özün də təqiblərə məruz qalırsan». S.Kamrani deyir ki, cəmi 36 yaşı olsa da, ağzındakı dişlərin yalnız 14-ü təbiidir. Dişlərinin bir çoxunu elə İranın həbsxanalarında itirib. Üstəlik, başından zərbə aldığından, gözlərinin biri də zəifləməyə başlayıb. Ancaq indi S.Kamranini daha çox narahat edən İranda qalan ailə üzvlərinin taleyidir. Həbsxanada olanda, hətta onun həyat yoldaşını da həbs edəcəkləri ilə hədələyirlərmiş. Yalnız aclıq aksiyası keçirməklə xanımına qarşı uydurma ittihamların qarşısını ala bilib. İndi Türkiyədən ABŞ və ya Kanadaya getmək istəyən S.Kamrani Azərbaycana gəlmək haqqında düşünmür: «Torpaqlarının 20 faizi işğal edilən Azərbaycana bizim bir yardımımız dəymədi. Barı, indi ona dərd-sər verməyək». http://www.azadliq.org/content/article/1615817.html |
ادامه مطلب ...
Human rights activists still face repression in the Middle East and North Africa
Human rights activists still face repression in the Middle East and North Africa
11 March 2009
Human rights activists in the Middle East and North Africa still face persecution and repression, more than 10 years after the United Nations (UN) called on all states to support the work of people defending human rights.
Activists from the Iranian women’s rights initiative, Campaign for Equality, 1 January 2008
© Campaign for Equality, photo by R. Asgarizadeh
Tunisian lawyer and human rights activist Mohammed Abbou with his family after his release on 24 July 2007
© Private
A new Amnesty International report, Challenging Repression, details numerous cases that highlight the precarious situation of human rights defenders. They face intimidation, harassment, threats, detention without trial or long prison terms after unfair trials or death because of their efforts to uphold human rights.
Some have been subjected to repeated arrest or to assault in the street apparently to deter them from continuing their activities; others have been detained and tried on trumped-up charges for daring to express dissent or for exposing government abuses.
Others are prevented from travelling abroad. Tunisian authorities stopped human rights lawyer Mohamed Abbou from travelling to Europe on 6 March. This was the seventh time he had been stopped since he was released from prison in 2005.
The head of the Ramallah-based Palestinian human rights NGO al-Haq, Sha’wan Jabarin, has been prevented from travelling outside the Israeli-occupied West Bank for the past three years under an administrative order imposed by the Israeli authorities.
"Across the region, those who stand up for human rights and expose violations by state authorities often incur great risks by doing so," said Malcolm Smart, Amnesty International's Director of the Middle East and North Africa Programme.
"Governments should be heralding the crucial role of human rights defenders in promoting and defending universal rights. Instead, too often, they brand them as subversives or trouble-makers and use oppressive means to impede their activities. People are languishing in jails across the region simply for peacefully exercising their right to expression, association or assembly."
National laws are routinely used to silence human rights defenders and penalize their activities. They are often charged with offences such as "insult", "slander", "dissemination of false information" and "anti-state propaganda". In Iran, the authorities can draw on at least nine laws, many of which are vague and overlapping, to penalize criticism or alleged insult or defamation of state officials and others.
Decades-long states of emergency are also invoked to hand down severe punishments after unfair trials before exceptional courts such as in Egypt and Syria. In Egypt, the authorities have used far-reaching state of emergency powers to detain some human rights defenders without charge or trial, for prolonged periods. Musaad Abu Fagr, an activist defending the rights of the Bedouins of Sinai, has been held in administrative detention since he was arrested in December 2007.
The environment for human rights defenders in the region has generally worsened since the US-led "war on terror", which provided an additional pretext to silence dissent and to adopt counterterrorism laws.
The United Arab Emirates (UAE) Decree Law on the fight against terrorist crimes penalizes even non-violent attempts to "disrupt public order, undermine security, expose people to danger or wreak destruction of the environment".
People working in the media, legal professionals and women activists face particular risks because of their profession or the cause they are defending. Media workers are closely scrutinized because of the potentially wide impact of their work. Women human rights defenders frequently face reprisals in a region in which traditional, conservative and patriarchal values continue to dominate. Legal professionals face harassment because of their proximity to defendants, with authorities often associating them with the cause of their clients.
In Syria, lawyer and prominent human rights defender Anwar al-Bunni, is serving a five-year prison sentence for statements he made in 2006 to a Qatar-based newspaper in which he said that the death in custody of Muhammad Shaher Haysa in Syria had been “as a result of ill-treatment possibly amounting to torture”.
Malcolm Smart said that in a region where governments persistently fail to respect human rights, the role of human rights defenders is all the more crucial. In order to continue their work, human rights defenders must be able to count on the support of the international community until their campaigns are acknowledged and their aspirations realized.
"It is high time that governments across the region recognize the crucial contribution of human rights defenders and take steps to support their work," said Malcolm Smart.
"They must immediately end the persecution of defenders and also remove the legal and other obstacles that are used to block or restrict their legitimate activities to promote and protect universal human rights."
Middle East and North Africa: Challenging Repression: Human Rights Defenders in the Middle East and North Africa
Download:
Index Number: MDE 01/001/2009Date Published: 11 March 2009
In the Middle East and North Africa region, human rights defenders are all too often vilified, persecuted and even criminalized for their peaceful activities. This report describes many of their individual experiences, their triumphs as well as their setbacks. It shows that their efforts are helping to bring much-needed change, but also that their struggle for rights is far from won.
This document is also available in:
Spanish:Arabic:
ادامه مطلب ...
2008 Human Rights Report: Iran*
The Islamic Republic of Iran, with a population of approximately 70 million, is a constitutional, theocratic republic in which Shia Muslim clergy dominate the key power structures. Government legitimacy is based on the twin pillars of popular sovereignty-–albeit restricted--and the rule of the Supreme Leader of the Islamic Revolution. The current supreme leader, Ayatollah Ali Khamenei, was not directly elected but chosen by a directly elected body of religious leaders, the Assembly of Experts, in 1989. Khamenei's writ dominated the legislative, executive, and judicial branches of government. He directly controlled the armed forces and indirectly controlled the internal security forces, the judiciary, and other key institutions. The legislative branch is the popularly elected 290-seat Islamic Consultative Assembly, or Majles. An unelected 12-member Guardian Council reviewed all legislation passed by the Majles for adherence to Islamic and constitutional principles and also screened presidential and Majles candidates for eligibility. In 2005 hardline conservative Mahmoud Ahmadi-Nejad won the presidency in an election widely viewed by the international community as neither free nor fair. Civilian authorities did not fully maintain effective control of security forces.
Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor
2008 Country Reports on Human Rights Practices
February 25, 2009
The Islamic Republic of Iran, with a population of approximately 70 million, is a constitutional, theocratic republic in which Shia Muslim clergy dominate the key power structures. Government legitimacy is based on the twin pillars of popular sovereignty-–albeit restricted--and the rule of the Supreme Leader of the Islamic Revolution. The current supreme leader, Ayatollah Ali Khamenei, was not directly elected but chosen by a directly elected body of religious leaders, the Assembly of Experts, in 1989. Khamenei's writ dominated the legislative, executive, and judicial branches of government. He directly controlled the armed forces and indirectly controlled the internal security forces, the judiciary, and other key institutions. The legislative branch is the popularly elected 290-seat Islamic Consultative Assembly, or Majles. An unelected 12-member Guardian Council reviewed all legislation passed by the Majles for adherence to Islamic and constitutional principles and also screened presidential and Majles candidates for eligibility. In 2005 hardline conservative Mahmoud Ahmadi-Nejad won the presidency in an election widely viewed by the international community as neither free nor fair. Civilian authorities did not fully maintain effective control of security forces.
The government's poor human rights record worsened, and it continued to commit numerous serious abuses. The government severely limited citizens' right to change their government peacefully through free and fair elections. The government executed numerous persons for criminal convictions as juveniles and after unfair trials. Security forces were implicated in custodial deaths and committed other acts of politically motivated violence, including torture. The government administered severe officially sanctioned punishments, including death by stoning, amputation, and flogging. Vigilante groups with ties to the government committed acts of violence. Prison conditions remained poor. Security forces arbitrarily arrested and detained individuals, often holding them incommunicado. Authorities held political prisoners and intensified a crackdown against women's rights reformers, ethnic minority rights activists, student activists, and religious minorities. There was a lack of judicial independence and fair public trials. The government severely restricted civil liberties, including freedoms of speech, expression, assembly, association, movement, and privacy, and it placed severe restrictions on freedom of religion. Official corruption and a lack of government transparency persisted. Violence and legal and societal discrimination against women, ethnic and religious minorities, and homosexuals; trafficking in persons; and incitement to anti-Semitism remained problems. The government severely restricted workers' rights, including freedom of association and the right to organize and bargain collectively, and arrested numerous union organizers. Child labor remained a serious problem. On December 18, for the sixth consecutive year, the UN General Assembly (UNGA) adopted a resolution on Iran expressing "deep concern at ongoing systematic violations of human rights."
RESPECT FOR HUMAN RIGHTS
Section 1 Respect for the Integrity of the Person, Including Freedom From:
a. Arbitrary or Unlawful Deprivation of Life
There were reports that the government and its agents committed arbitrary or unlawful killings.
On January 6, security forces arrested Kurdish-Iranian student Ebrahim Lotfallahi as he left a university exam. According to a domestic human rights group, the revolutionary court in the province of Sanandaj had issued an arrest warrant, but Lotfallahi's family was not aware of the charges against him. Nine days later, the authorities notified Lotfallahi's family of his death and told them he had committed suicide in prison. Intelligence officials buried Lotfallahi in secret against the wishes of his family, who did not believe he had committed suicide. On February 9, the judiciary announced there would be no autopsy conducted on Lotfallahi, nor an investigation into his death. According to the domestic press, intelligence officials threatened to file charges against Lotfallahi's family for publicly questioning the suicide claim.
On May 16, family members alleged that Kurdish political prisoner Kaveh Azizpour died in police custody due to torture, according to press reports. Authorities had arrested Azizpour in 2006 and charged him with supporting the banned Kurdish Democratic Party of Iran. Judiciary officials stated that 25-year-old Azizpour died as a result of a stroke, but family members argued that the stroke was caused by torture.
On November 27, according to domestic human rights activists, security agents in Zahedan entered a private home and severely beat Bahman Rigi and a man identified only as "Mohammad" before taking them to an undisclosed location. Four days later, officials notified Mohammad's family that he had died in custody due to withdrawal from methamphetamines. Mohammad's family stated he did not have a history of drug use and that his body showed obvious signs of severe abuse such as a cranial fracture, bruises, and broken fingers. According to activists, authorities targeted Rigi and Mohammad because they were members of the Baluch ethnic group.
On December 21, according to domestic press reports, Ali Sadeqi, a prisoner in Dastgerd Prison in Isfahan whom authorities arrested on charges of drug trafficking, allegedly died from torture while in custody.
There were no updates in the May 2007 killing of 11-year-old Roya Sarani, reportedly by members of the Law Enforcement Forces (LEF). The government did not investigate the incident.
On February 26, judiciary officials reportedly agreed to exhume the body of Zahra Bani-Ameri (also known as Zahra Bani-Yagoub) at the request of her family to determine the cause of her death; by year's end this had not happened. In October 2007 Bani-Ameri, a 27-year-old female physician, died while in custody in the town of Hamedan. Security forces arrested her and her fiance in a public park on charges of having an "illegal relationship." The next day, officals informed her family that she committed suicide while in detention.
According to international press reports, authorities executed approximately 240 individuals during the year following unfair trials (trials conducted in secret or without adhering to basic principles of due process). Exiles and human rights monitors alleged that many persons supposedly executed for criminal offenses, such as narcotics trafficking, were political dissidents. The law criminalized dissent and applied the death penalty to offenses such as apostasy (conversion from Islam), "attempts against the security of the state," "outrage against high-ranking officials," and "insults against the memory of Imam Khomeini and against the Supreme Leader of the Islamic Republic."
On August 4, authorities in Zahedan executed journalist and education activist Yaghoob Mirnehad after a secret trial in which he was accused of ties to the militant group People's Resistance Movement of Iran (formerly Jundallah). Human rights organizations believe Mirnehad, an ethnic Baluch, was targeted because he criticized local government officials in Sistan va Baluchistan province.
Public executions continued throughout the year despite the judiciary chief's January 30 directive banning them (except in cases he approved). On July 10, officials in Bushehr province hanged four men in a public square in Borazjan. On July 14, a government-owned radio station reported that six men were publicly hanged in Khorasan province. The report did not identify the men by name and provided no details of the charges against them.
The government executed minors and juvenile offenders despite an October 15 judicial directive banning the practice. Three days after the prohibition was announced, Hussein Sebhi, deputy for judicial affairs to the prosecutor general, told the press the ban applied only to narcotics cases and judges did not have the authority to vacate the death penalty in murder cases. On September 2, UN Commissioner for Human Rights Navi Pillay called on the government to end the practice of juvenile executions. According to press reports, authorities executed at least eight juvenile offenders during the year, and approximately 130 remained on death row at year's end.
For example, on June 10, authorities in Sanandaj executed 16-year-old Mohammed Hassanzadeh for his alleged role in the death of another youth. Hassanzadeh was 14 at the time of the incident.
On August 19, authorities in Isfahan hanged 20-year-old Seyyed Reza Hejazi for his alleged role in the death of a man during a fight involving several others. Hejazi, who was 15 at the time, insisted he did not intend to kill the man. According to human rights organizations, authorities failed to give Hejazi's lawyer 48 hours' notice of the pending execution as required by law.
During the year, the government did not investigate allegations from human rights groups that authorities in the southeastern province of Sistan va Baluchistan executed at least 50 detainees in 2007 after reportedly unfair trials for attacks against government officials.
In January 2007 three UN independent experts released a joint statement calling on the government to halt the imminent executions of seven Ahvazi Arabs--Ghasem Salami, Mohammad Lazem Kaabpour, Abdolamir Farjolah Kaab, Alireza Asakereh, Majad Albughbish, Adolreza Sanawati and Khalaf Dohrab Khanafereh--after unfair trials in Khuzestan province. The status of these individuals was unknown at year's end. On January 29, officials executed Ahvazi activist Zamel Bawi without providing his lawyer 48 hours' notice, as required by law.
Adultery remained punishable by death by stoning. On July 20, the international press reported that courts sentenced eight women and one man to death by stoning for adultery and sex-related offenses. On August 5, judiciary spokesman Ali Reza Jamshidi announced that the government had suspended several stoning sentences and commuted four to lashings or prison terms. However, according to domestic human rights activists, on December 25, officials in Mashhad executed two men by stoning, including Houshang Koudadadeh, who was convicted of rape and adultery. A third convicted man, identified only as Mahmoud G., escaped during the stoning.
On January 14, according to domestic press reports, the case of the 2003 death of Zahra Kazemi, a dual Iranian-Canadian citizen, was returned to the public prosecutor's office and the Tehran appeals court to be reinvestigated. This action followed the Supreme Court's December 2007 annulment of the original verdict of the primary court. Kazemi, a photojournalist arrested for taking pictures outside Tehran's Evin Prison during a student-led protest, died in custody in 2003 after security forces tortured her. Authorities admitted she died as a result of a blow to the head but claimed the death was "unintentional," and acquitted an intelligence officer in 2004.
b. Disappearance
There were reports of politically motivated abductions during the year. Plainclothes officers or security officials often seized journalists and activists without warning and held them in incommunicado detention for several days before permitting them to contact family members. Families of executed prisoners did not always receive notification of their deaths.
In January Sunni cleric Ayoub Ganji disappeared after delivering a Friday sermon in Sanandaj in which he criticized the government's exclusion of candidates in the Majles elections, as well as the custodial death of Ebrahim Lotfallahi. After two weeks, an unmarked car dropped Ganji off in Sanandaj; supporters had threatened to hold mass protests over his disappearance. According to Human Rights Watch (HRW), Ganji was in poor physical condition and suffered from hallucinations and amnesia.
The Iranian-American Jewish Federation reported that 11 Jewish men who disappeared in 1994 and 1997 remained missing. In 2007 witnesses claimed they saw some of the men in Evin Prison.
c. Torture and Other Cruel, Inhuman, or Degrading Treatment or Punishment
The constitution and law prohibit torture; however, there were numerous credible reports that security forces and prison personnel tortured detainees and prisoners.
Common methods of torture and abuse in prisons included prolonged solitary confinement with sensory deprivation, beatings, long confinement in contorted positions, kicking detainees with military boots, hanging detainees by the arms and legs, threats of execution, burning with cigarettes, sleep deprivation, and severe and repeated beatings with cables or other instruments on the back and on the soles of the feet. Prisoners also reported beatings on the ears, inducing partial or complete deafness; punching the area around the eyes, leading to partial or complete blindness; and the use of poison to induce illness. According to HRW, student activists were particularly likely to be subjected to torture and abuse.
In March 30-year-old student activist Ahmad Batebi fled the country; authorities had permitted him to leave Evin Prison temporarily for medical treatment related to a partial stroke. Batebi, whose death sentence for his involvement in a 1999 student protest was commuted to 15 years in prison, stated prison and security officials thrashed him with a metal cable, beat his testicles, kicked in his teeth, and forced his face into a pool of excrement. Batebi stated authorities often tied him to a chair and kept him awake for multiple days and nights, cutting him and rubbing salt into the wounds.
In October Peyman Fatahi was hospitalized after security officials reportedly beat him severely after summoning him for questioning related to his association with a group known as the "Ale-Yasin community." Authorities first arrested Fatahi in June 2007 and conditionally released him after holding him for six months in Evin Prison on charges of "acting against national security." Group members alleged that he was also severely beaten during his 2007 imprisonment.
In January 2007 former political prisoner Kianush Sanjari alleged that he was subjected to "white torture" for extended periods of time while detained at Evin Prison in late 2006. This is a form of extreme sensory deprivation in which prisoners are not shown colors and are held in complete silence (solitary confinement). According to activists, this kind of torture leaves no physical trace, but instead attempts to crush the prisoner psychologically.
In July 2007 the families of three student activists arrested in May and June 2007 sent an open letter to the judiciary chief alleging that security forces tortured their sons in Evin Prison where they remained in solitary cells during the year. Although the judiciary chief reportedly ordered an investigation into the allegations, according to human rights activists, the results of the investigation were not released to the public.
On April 10, HRW called for the government to investigate allegations of torture of activists Behrooz Karimizadh, Peyman Piran, Ali Kantouri and Majid Pourmajid, members of the organization Students Seeking Freedom and Equality whom authorities arrested in December 2007.
Some judicially sanctioned corporal punishments constituted cruel and inhuman punishment, including amputation for multiple theft offenses and lashings and execution by stoning for adultery. In January authorities in Sistan va Baluchistan province amputated the right hands and left feet of five men convicted of armed robbery and kidnapping. On December 15, according to domestic press reports, prison authorities amputated the hand of a man convicted of robbery. Also in December a court sentenced a man to be blinded with battery acid after the man was convicted of doing the same to a woman who had declined his marriage proposals. The sentence had not been carried out by year's end.
During the year the government did not initiate any investigations into reports of torture or punish those believed to be responsible.
Prison and Detention Center Conditions
Prison conditions were poor. Many prisoners were held in solitary confinement or denied adequate food or medical care as a way to force confessions. Overcrowding was a significant problem. In September the UK-based International Center for Prison Studies reported that more than 150,000 prisoners occupied facilities constructed to hold a maximum of 65,000 persons. Numerous prisoners complained that authorities intentionally exposed them to extreme cold for prolonged periods.
Some prison facilities, including Evin Prison, were notorious for cruel and prolonged torture of political opponents of the government. Authorities also maintained "unofficial" secret prisons and detention centers outside the national prison system, where abuse reportedly occurred.
Human rights activists and international press reported cases of political prisoners confined in the same wing as violent felons. In December journalist Shahnaz Gholami, imprisoned for "jeopardizing national security," began a hunger strike to protest being held in a ward with convicted murderers and drug dealers. There were also reports of juvenile offenders detained with adult offenders. Pretrial detainees occasionally were held with convicted prisoners.
The government did not permit independent monitoring of prison conditions by any outside groups, including the International Committee of the Red Cross (ICRC). In September 2007 the government granted foreign journalists a tour of Evin Prison for the second time in two years. According to Agence France-Presse (AFP), during the visit the director of Tehran prisons, Sohrab Soleimani, denied that there were political prisoners in Evin Prison but told the journalists there were 15 prisoners in Evin on "security" charges.
d. Arbitrary Arrest or Detention
The constitution prohibits arbitrary arrest and detention; however, these practices remained common.
Role of the Police and Security Apparatus
Several agencies share responsibility for law enforcement and maintaining order, including the Ministry of Intelligence and Security (MOIS), the LEF under the Interior Ministry, and the Iran Revolutionary Guard Corps (IRGC). The Basij and various informal groups known as the "Ansar-e Hizballah" (Helpers of the Party of God) were aligned with extreme conservative members of the leadership and acted as vigilantes.
Corruption and impunity were problems. The regular and paramilitary security forces both committed numerous, serious human rights abuses, but there were no transparent mechanisms to investigate security force abuses and no reports of government actions to reform them.
Arrest and Detention
The constitution and penal code require warrants or subpoenas for arrests and state that arrested persons must be informed of charges within 24 hours; however, these safeguards rarely occurred in practice. Detainees often went weeks or months without charges or trial, and authorities held detainees incommunicado, frequently denying them prompt contact with family or timely access to legal representation. In practice there was neither a legal time limit for incommunicado detention nor any judicial means to determine the legality of the detention. According to the law, the state is obligated to provide indigent defendants with attorneys only for certain types of crimes. The courts set bail at prohibitively high levels, even for lesser crimes. Detainees and their families were often compelled to submit property deeds to post bail. Prisoners released on bail did not always know how long their property would be retained or when their trials would be held.
There were numerous reports of arbitrary and false arrests during the year.
On February 21, authorities arrested Ebrahim Mirnehad, the brother of journalist Yaghoob Mirnehad, executed on August 4 for alleged ties to separatists. Security agents also reportedly arrested his companion, Fazlorahman Jahras. On September 16, a court in Zahedan sentenced Mirnehad to five years' imprisonment on charges of "acting against national security" and "spreading propaganda." According to Amnesty International (AI), these charges related to his public condemnation of the death sentence imposed on his brother. Authorities reportedly did not grant Mirnehad access to a lawyer and tortured him in custody. Authorities released Jahras.
Adherents of the Baha'i faith continued to face arbitrary arrest and detention. In March and May intelligence agents arrested all seven members of the Baha'i national leadership body and held them in incommunicado detention. On November 26, authorities extended the detention orders for all seven prisoners by an additional two months. At year's end charges had not been filed against the group.
In late June security agents seized brothers Arash and Kamiar Alaei from their mother's home in Tehran. The two physicians, both internationally known HIV/AIDS experts, were held incommunicado in Evin Prison. On December 31, prosecutors in a revolutionary court began to try the brothers for "communicating with an enemy government," a crime which carries a sentence of up to 10 years' imprisonment. According to the doctors' attorney, the government also made secret charges against the brothers. Neither the brothers nor their attorney were informed of the charges, or provided a chance to defend themselves against them. At the end of the year, the Alaeis remained in Evin Prison, and authorities did not allow them to post bail.
In August authorities arrested university professor Mehdi Zakerian for offenses related to national security, including espionage, according to reports from his family. AI speculated that Zakerian's arrest may have been related to his plans to leave the country for a job at a foreign university. After an October 7 meeting with him supervised by security agents, members of Zakerian's family expressed concern that he might have been tortured in prison. Authorities released Zakerian from detention in mid-October.
In early December, three men claiming to be security officers detained and interrogated an American academic for unspecified reasons on two separate occasions for a total of nine hours in his hotel room. The men threatened to prevent the American, traveling in the country as part of a science exchange program, from leaving the country.
During the year and in 2007 security forces separately arrested several Iranian-American activists and academics on charges of espionage and "acting against national security." Prison authorities subjected the individuals to harsh interrogation techniques and solitary confinement and in most cases kept them in prison for several months.
During the year, authorities released Somaye Bayanat, ex-wife of former political prisoner Ahmed Batebi. Bayanat, a dentist, had been detained on charges of forging medical documents and performing illegal abortions since her arrest by plainclothes security forces in February 2007. Pretrial detention often and arbitrarily was lengthy, particularly in cases in which violations of national security laws were alleged. Of the prisoners held in state prison facilities, reportedly about one-quarter were pretrial detainees.
In recent years the government used house arrest to restrict the movements and communications of senior Shia religious leaders whose views regarding political and governance issues were at variance with the ruling orthodoxy; however, there were no new instances of this practice publicly reported during the year.
e. Denial of Fair Public Trial
The constitution provides that the judiciary is "an independent power"; in practice the court system was corrupt and subject to government and religious influence. After the 1979 revolution, the judicial system was revised to conform to an Islamic canon based on the Koran, "Sunna" (the traditions of the Prophet), and other Islamic sources. The constitution provides that the head of the judiciary shall be a cleric chosen by the supreme leader. The head of the Supreme Court and prosecutor general also must be clerics. Women continued to be barred from serving as certain types of judges.
There are several court systems. The two most active are traditional courts, which adjudicate civil and criminal offenses, and Islamic revolutionary courts. The latter try offenses viewed as potentially threatening to the Islamic Republic, including threats to internal or external security, narcotics and economic crimes, and official corruption. A special clerical court examines alleged transgressions within the clerical establishment, and a military court investigates crimes connected with military or security duties. A press court hears complaints against publishers, editors, and writers. The Supreme Court has review authority over some cases, including appeals of death sentences.
Trial Procedures
Many aspects of the prerevolutionary judicial system survive in the civil and criminal courts. For example, according to the constitution and the criminal procedure code, a defendant has the right to a public trial, presumption of innocence, a lawyer of his or her choice, and the right of appeal in most cases involving major penalties. However, these rights were not respected in practice. Panels of judges adjudicate trials. There is no jury system in the civil and criminal courts. In the press court, a council of 11 persons specifically selected by the court adjudicates the case. Defendants did not have the right to confront their accusers, and were not granted access to government-held evidence. UN representatives, including UN special representatives (UNSRs) and the UN Working Group on Arbitrary Detention, as well as independent human rights organizations, noted the absence of procedural safeguards in criminal trials. Numerous human rights groups condemned trials in the revolutionary courts for disregarding international standards of fairness. Revolutionary court judges were chosen in part due to their ideological commitment to the system. Authorities often charged individuals with undefined crimes, such as "antirevolutionary behavior," "moral corruption," and "siding with global arrogance." If postrevolutionary statutes did not address a situation, the government advised judges to give precedence to their knowledge and interpretation of Islamic law. Secret or summary trials of only five minutes' duration occurred frequently. Other trials were deliberately designed to publicize a coerced confession.
The legitimacy of the special clerical court system continued to be subject to debate. The clerical courts, which investigate offenses and crimes committed by clerics and which are overseen directly by the supreme leader, are not provided for in the constitution and operated outside the domain of the judiciary. According to a 2007 AI report, defendants could only be represented by court-nominated clerics who are not required to be legally qualified. AI reported that in some cases the defendant was unable to find a person among the nominated clerics willing to act as defense counsel and was tried without legal representation. Critics alleged clerical courts were used to prosecute clerics for expressing controversial ideas and participating in activities outside the sphere of religion, such as journalism or reformist political activities.
Political Prisoners and Detainees
Exact data regarding the number of citizens imprisoned for their political beliefs were not available; however, human rights activists estimated the number in the hundreds. Although there were few details, the government arrested, convicted, and executed persons on questionable criminal charges, including drug trafficking, when their actual "offenses" were political. The government charged members of religious minorities with crimes such as "confronting the regime" and apostasy, and conducted trials in these cases in the same manner as it would treat threats to national security.
Authorities occasionally gave political prisoners suspended sentences or released them for short or extended furloughs prior to completion of their sentences, but they could be ordered back to prison at any time. These suspended sentences often were used to silence and intimidate individuals. The government also controlled political activists by holding a file in the courts that could be opened at any time and attempted to intimidate the activists by calling them in repeatedly for questioning. Numerous observers considered Tehran public prosecutor Saeed Mortazavi the most notorious persecutor of political dissidents and critics.
Authorities routinely held political prisoners in solitary confinement for extended periods of time and denied them due process and access to legal representation. Political prisoners were also at greater risk of torture and abuse while in detention. The government did not permit access to political prisoners by international humanitarian organizations.
The government reportedly held some persons in prison for years under charges of sympathizing with outlawed groups, such as the terrorist organization Mujahedin-e-Khalq (MEK).
On January 14, police arrested writer and student leader Amin Ghazain Tehran along with 14 other students. At year's end, according to AI, authorities reportedly held him in solitary confinement in Evin Prison without charge or trial despite several health problems. Authorities reportedly tortured him and denied him access to family or counsel.
On July 19, a court sentenced political prisoner Behrouz Javid-Tehrani, first arrested during the 1999 student uprising, to three more years in prison following a secret trial in which he did not have legal representation. According to human rights organizations, he was convicted of having contact with foreign opposition groups. At the time of the most recent conviction, Javid-Tehrani was in solitary confinement in Gohardasht Prison in Karaj. Javid-Tehrani alleged security agents severely tortured him on numerous occasions while he was incarcerated.
On February 27, authorities released Azeri cultural and linguistic rights activist Jelil Ghanilou after he posted bail of 860 million rials (approximately $86,000). Ghanilou claimed he faced torture and constant interrogation after his February 2007 arrest. He was neither charged nor given access to legal representation. AI considered Ghanilou a "prisoner of conscience," detained solely because of the peaceful exercise of his right to freedom of expression in connection with his participation in International Mother Language Day. Authorities released him on bail but rearrested him in May 2007 following demonstrations marking the anniversary of the 2006 publication of a cartoon many Iranian Azeri activists considered offensive.
On May 11, a revolutionary court sentenced Azeri human rights lawyer Saleh Kamrani to a five-year suspended sentence after charging him with "publicity against the Islamic Republic." In August 2007 security forces detained Kamrani and did not inform his family of his whereabouts for several days. Authorities released him in December 2007 after he paid approximately 1.5 billion rials (approximately $150,000) in bail.
On July 12, a Tehran revolutionary court upheld an eight-year prison sentence against political activist Abbas Khorsandi for "acting against national security through formation of an illegal association." According to human rights groups, Khorsandi founded the Iran Democratic Party, an Internet forum for political debate. Security forces arrested him at his shop in Tehran province in September 2007 and held him incommunicado for three months. At year's end Khorsandi remained in Evin Prison and was reportedly not allowed to see a doctor despite being in ill health.
On April 7, Hadi Qabel, a reformist cleric and member of the reformist political group Islamic Iran Participation Front, began a 40-month term in prison for acting against national security, propaganda against the state, and disturbing public opinion. Qabel, who was tried by the special court for the clergy, also was defrocked. After his initial arrest in September 2007, more than 580 activists and academics released a statement calling for Qabel's release. According to press descriptions, the statement called Qabel's arrest and others an attempt by the government to create a "suffocating environment" in advance of the 2008 Majles elections.
On October 5, authorities officially released journalist and human rights lawyer Emadoldin Baghi, head of the Society for the Defense of Prisoners' Rights, three days before the end of the one-year sentence he was serving. Officials provisionally released Baghi on September 15 to seek treatment for severe health problems he developed while in custody. In July 2007 a revolutionary court convicted Baghi of "activities against national security" and "publicity in favor of the regime's opponents" for his public criticism of the death sentences imposed on several Iranian Arabs in 2005. The court also reportedly sentenced Baghi's wife and daughter to three years in prison, suspended in favor of five years' probation for "assembly and collusion with the aim of committing offenses against the country's national security." While serving his prison sentence, prosecutors brought new charges against Baghi related to his criticism of the treatment of imprisoned human rights activist Sayed Ali Akbar Mousavi-Kho'ini. At year's end these charges were pending.
On November 8, according to press reports, authorities rearrested Ali Nikunesbati, spokesman for the student group Office for Consolidating Unity. Nikunesbati's father said security agents also confiscated his computer and personal documents from his home. In 2007 security forces detained Nikunesbati twice for his role in student protests.
In November supporters of dissident cleric Ayatollah Mohammad Kazemeini Boroujerdi reported that prison authorities severely beat him and moved him from Evin Prison to an undisclosed location despite appeals for release on medical grounds. Police arrested Boroujerdi at his home in 2006, reportedly after he had come under increased pressure from the government for his belief that religion and the state should be separated. Boroujerdi has been arrested and imprisoned several times since 1992 and claimed he was tortured and threatened with execution. In October authorities also rearrested nine of 70 of his followers who were originally arrested in late 2006 and released in 2007.
On October 29, authorities released Azeri activist Abbas Lisani after he completed two consecutive sentences totaling 30 months in prison for participation in two demonstrations. According to AI, security agents interrogated Lisani for 10 hours in early October about his post-release plans, and the Ardebil general prosecutor personally threatened Lisani and his family.
Civil Judicial Procedures and Remedies
By law, the judiciary was independent from the executive and legislative branches; in practice it remained under the influence of executive and religious government authorities. According to the constitution, under the supervision of the head of the judiciary, the Court of Administrative Justice investigates the grievances of citizens with regard to government officials, organs, and statutes. In practice, citizens' ability to sue the government was limited. It appeared that citizens were not able to bring lawsuits against the government for civil or human rights violations. Dispute resolution councils are available to settle minor civil and criminal cases through mediation before referral to courts.
Property Restitution
The constitution allows the government to confiscate property acquired either illicitly or in a manner not in conformance with Islamic law. The UNSR on adequate housing noted religious minorities, including members of the Baha'i faith, were particularly targeted. The UNSR's 2006 report noted the "abusive use of (the law) is seen as an instrument for confiscating property of individuals as a form of retribution for their political and/or religious beliefs." The report noted documentation of approximately 640 Baha'i properties confiscated since 1980, instances of numerous undocumented cases, and court verdicts declaring confiscation of property from the "evil sect of the Baha'i" legally and religiously justifiable. Rights of members of the Baha'i faith were not recognized under the constitution, and they had no avenue to seek restitution of or compensation for confiscated property.
f. Arbitrary Interference with Privacy, Family, Home, or Correspondence
The constitution states that "reputation, life, property, (and) dwelling(s)" are protected from trespass except as "provided by law"; however, the government routinely infringed on these rights. Security forces monitored the social activities of citizens, entered homes and offices, monitored telephone conversations and Internet communications, and opened mail without court authorization. There were widespread reports that government agents entered, searched, or ransacked the homes and offices of reformist journalists in an attempt to intimidate them.
Vigilante violence included attacking young persons considered too "un-Islamic" in their dress or activities, invading private homes, abusing unmarried couples, and disrupting concerts. During the year, the government continued its crackdown on "un-Islamic dress" or "bad hijab" (headcovering). According to press reports, morality police stopped or detained more than two million individuals during the year and in 2007 for "inappropriate hairstyles" or wearing headscarves that revealed too much hair. There were reports that police used force in these instances less frequently after an image of a girl's face covered in blood following a beating by police for un-Islamic dress was circulated widely in 2007. According to press reports, the Tehran police chief stated the girl had "instigated the incident herself." In December, according to press reports, police in the northern city of Qaemshahr arrested 49 persons for "appearing in public wearing satanic fashions and unsuitable clothing."
There were also reports during the year that the MOIS pressured families of political prisoners, banning them from speaking to foreign press and blocking their telephone conversations. Radio Free Europe journalist Parnaz Azima, sentenced in absentia in March to a one-year prison sentence for "propaganda against the regime," stated the government threatened to seize her 95-year-old mother's home if she did not return to the country to serve the sentence.
Authorities entered homes to remove satellite TV dishes, although the majority of satellite dishes in individual homes reportedly continued to operate.
Section 2 Respect for Civil Liberties, Including:
a. Freedom of Speech and Press
The constitution provides for freedom of expression and of the press, except when it is deemed "detrimental to the fundamental principles of Islam or the rights of the public." In practice the government severely restricted freedom of speech and of the press. HRW reported that authorities "systematically suppressed freedom of expression and opinion" during the year. Basic legal safeguards for freedom of expression did not exist, and the independent press was subjected to arbitrary enforcement measures by the government, notably the judiciary. Censorship, particularly self-censorship, limited dissemination of information during the year. Journalists were frequently threatened as a consequence of their work.
The government continued to crack down on underground music groups (any group that fails to obtain a recording license from the Ministry of Culture and Islamic Guidance). In October, according to human rights activists, security forces arrested a group of rap musicians returning from a trip to Dubai. Eyewitnesses reported seeing them in Evin Prison. Rap music is forbidden in the country; according to the BBC, it is particularly popular among young men due to its political, social, and sexual lyrics.
In December the Tehran prosecutor general announced the creation of a special office to review Internet and text message-related crimes associated with the June 2009 presidential election.
The country's media outlets were varied, including state-controlled television, radio, and print publications, as well as private newspapers and magazines that cover current affairs, politics, the arts, and sports. The government closely monitored all media outlets, and private media lacked independence in practice. Press members who failed to abide by the government's guidelines faced intimidation, arrest, or closure of their publications. As a result, the government held significant influence over all media in the country. The government's Press Supervisory Board (PSB) was responsible for issuing press licenses, which it sometimes revoked in response to critical articles, and for examining complaints filed against publications or individual journalists, editors, or publishers.
International media did not operate freely; the government required foreign correspondents to provide detailed travel plans and proposed stories before granting visas, and it closely monitored and attempted to influence reporting to garner more favorable coverage. Authorities did not renew the visa and residence permit for Robert Tait, a British correspondent for The Guardian, forcing Tait to leave the country on January 4. Tait had previously been ordered to leave the country in March 2007 but had successfully appealed the order. On July 22, authorities ordered AFP's Tehran bureau chief Stuart Williams to leave the country, despite Williams' possession of a valid resident's permit. This happened less than two weeks after the AFP reported that the government doctored pictures of a recent missile test.
The government, through a state-controlled entity called the Voice and Vision Organization, directly controlled and maintained a monopoly over all television and radio broadcasting facilities; programming reflected the government's political and socioreligious ideology. Because newspapers and other print media had limited circulation outside large cities, radio and television served as the principal news source for many citizens. Satellite dishes that received foreign television broadcasts were forbidden, and the government periodically confiscated them from homes. Private broadcasting was illegal.
The government imposed significant restrictions on press outlets and banned or blocked some publications that were critical of the government, including Zanan, Asr-e Panjshanbeh, Rah-e Ayandeh, Tehran Emrouz, Hamshahri, Sargarmi, and Sharvand-e Emrouz. The government banned Kargozaran for publishing an excerpt from a statement by a student group that criticized Hamas actions during the crisis in Gaza. The closure of reformist newspapers led to unemployment among progressive journalists, effectively silencing them. On March 16, the PSB announced the closure of nine cinema and lifestyle magazines for publishing pictures and stories about the life of "corrupt" foreign film stars and promoting "superstitions." On March 20, domestic press reported that the government had banned 27 publications in 2007.
The PSB referred complaints to the press court for further action, including closure. The court's hearings were conducted in public with a jury composed of appointed clerics, government officials, and editors of government-controlled newspapers. Public officials often lodged criminal complaints against reformist newspapers that led to their closure, along with fines for offending writers. Some human rights groups asserted that the increasingly conservative press court assumed responsibility for cases before PSB consideration.
The press law forbids censorship but also forbids disseminating information that may damage the Islamic Republic or offend its leaders and religious authorities, and censorship occurred. Government officials also routinely intimidated journalists into practicing self-censorship.
On January 15, an Interior Ministry official told an Iranian Students News Agency reporter the media could not use the names of unauthorized political parties. In September 2007 the deputy interior minister announced that "publications and other media outlets are forbidden from writing about parties or political groups that have not obtained a license." These actions followed other reports of government efforts to limit political debate and the spread of information in advance of the Majles elections.
On April 26, Minister of Culture and Islamic Guidance Mohammad Hossein Saffar-Harandi told publishers and writers that they "were aware of the vetting code, so (they should) censor pages which are likely to create a dispute" and urged writers to observe the country's "religious, moral, and national sensitivities."
On September 30, according to a press report, former Deputy Interior Minister Mostafa Tajzadeh stated that the government imposed censorship regarding the government's nuclear policy "to the greatest degree."
There were no updates to the July 2007 announcement by the head of the president's public relations office regarding the creation of a special team to confront publications critical of the government.
During the year, the government detained, jailed, tortured, or fined numerous publishers, editors, and journalists (including Internet media) for their reporting. The penal code states that "anyone who undertakes any form of propaganda against the state" can be imprisoned as long as one year; the law does not define "propaganda." The law also subjects writers to prosecution for instigating crimes against the state or national security or "insulting" Islam; the latter offense is punishable by death.
On June 13, authorities reportedly arrested journalist Mahboubeh Karami after she criticized police for beating demonstrators. She was held on a charge of "activity against national security" in Evin Prison. Authorities released Mahboubeh on August 26 after she paid bail.
On July 25, Intelligence Ministry officials arrested Kurdish journalist Saman Rasoulpour and detained him on charges of "distributing propaganda against the state." He was released on bail on August 13. Rasoulpour works for a domestic nongovernmental organization (NGO) and writes for the publication Rooz Online.
On September 10, authorities arrested four Azeri journalists--Alireza Safari, Said Mohamadi, Hossain Rashedi, and Akbar Azad--as they met with a political activist in Tehran. According to NGO reports, on September 17, a judge ordered they be detained without access to a lawyer and without informing their families of the charges against them. They were reportedly released on bail on November 11.
On March 1, a Tehran court sentenced Radio Free Europe journalist Parnaz Azima in absentia to a one-year prison sentence for "propaganda against the regime," according to Reporters Without Borders (RSF). Authorities confiscated Azima's passport in January 2007 when she entered the country and prevented her from leaving for eight months. At year's end she remained in self-imposed exile. In January authorities allowed French-Iranian filmmaker Mehrnoushe Solouki to leave the country, according to RSF. In February 2007 authorities arrested Solouki for "intent to commit propaganda against the regime" after she discovered a mass grave outside Tehran in the course of her research on the burial rites of some religious minorities. After one month in Evin Prison, she was released on bail, but the government held her passport and prevented her from leaving the country for 10 months.
On June 11, a Tehran revolutionary court reportedly gave journalist Said Matinpour an eight-year suspended sentence for "publicity against the Islamic Republic" and "maintaining relations with foreigners." Matinpour was arrested in May 2007 and held in pretrial detention until his release on bail on February 26, with no contact with his family or lawyer for most of that time.
In August the supreme leader conditionally released student journalists Ahmad Ghassaban, Ehsan Mansouri, and Majid Tavakoli from prison. They had been detained since May and June 2007 on national security charges related to a publication in a university newspaper.
On March 1, a court sentenced journalist Bahman Ahmadi Amoee to a six-month suspended sentence for "activity against national security." Police arrested Amoee, who works for the publication Sarmayeh, in June 2007 while he was covering a demonstration in Tehran. At year's end, authorities were holding his passport, preventing him from leaving the country.
On March 17, a court sentenced Kurdish journalist Abdolvahed "Hiva" Boutimar to death for a second time on espionage-related charges. The original July 2007 death sentence against Boutimar was overturned in October 2007 on a procedural point, but his case was retried. On September 4, the Supreme Court overturned a death sentence against Kurdish journalist Adnan Hassanpour. The death sentence against Hassanpour was originally issued in July 2007 and following an appeal was upheld by the Supreme Court in December 2007. Hassanpour, the cousin and colleague of Boutimar, currently faces retrial on espionage-related charges.
The Ministry of Culture and Islamic Guidance must grant permission to publish any book, and it inspected foreign printed materials prior to their domestic release.
Internet Freedom
According to NGO reports, the government increased control over the Internet during the year as more citizens used it as a source for news and political debate. Government and independent reports estimated that approximately 18 to 23 million citizens used the Internet. The government imposed limits on Internet speed and technology, making it more difficult to download Internet material or to circumvent government restrictions to access blocked Web sites. In December RSF reported that the government censored 38 Web sites during the year.
All Internet service providers (ISPs) must be approved by the Ministry of Culture and Islamic Guidance, and the government used filtering software to block access to domestic blogs and some Western Web sites, reportedly including the Web sites of prominent Western news organizations and NGOs. The government required all owners of Web sites and blogs in the country to register with the Ministry of Culture and Islamic Guidance; however, in practice this regulation was rarely enforced.
In February authorities banned five Web sites "for poisoning the public domain," according to RSF. One of the sites, which was operating again at year's end, had criticized Ayatollah Khomeini's grandson after he questioned the government's disqualification of Majles election candidates.
On April 8, authorities arrested blogger and journalist Esmail Jafari and seized his computer equipment, which allegedly held photos of a demonstration in Bushehr. Officials released Jafari on April 24, but on December 6, a court sentenced him to five months in prison for "antigovernment publicity." At year's end he was free pending an appeal.
On April 22, security forces arrested blogger Omidreza Mirsayafi and detained him for 41 days in Evin Prison. On December 15, a revolutionary court in Tehran sentenced him to 30 months in prison for propaganda against the state and criticism of the supreme leader.
On May 9, authorities blocked access to Mehdi Mohseni's blog after a post describing problems caused by pollution in Khuzestan. The government has reportedly blocked access to this site four times since 2004.
On May 21, the government blocked access to at least 14 feminist Web sites in anticipation of the upcoming presidential election, according to NGO reports. All of the sites had supported the "One Million Signatures" campaign to change the country's laws that discriminate against women.
On August 12, the government began filtering the Web site Alef, making it inaccessible to users inside the country, according to a domestic report. The report indicated that the site had questioned the validity of new Interior Minister Ali Kordan's degree from Oxford University. The filtering was lifted on August 30, following an order from the judiciary chief.
On November 29, according to RSF, a clerical court sentenced online journalist Mojtaba Lotfi to four years in prison and a five-year banishment from his home city of Qom for publishing a sermon by Ayatollah Hussein Ali Montazeri that was critical of the president. Authorities arrested Lotfi in October. He was previously arrested in 2004 on similar charges.
On November 20, security officers arrested well-known blogger Hossein Derakhshan in Tehran. At the end of the year, judiciary officials confirmed they were holding Derakhshan but did not specify the charges against him.
In November authorities arrested blogger and activist Shahnaz Gholami for publishing "propaganda against the Islamic Republic" and "jeopardizing national security." A court sentenced her to six months in prison.
Academic Freedom and Cultural Events
The government significantly restricted academic freedom. In 2006 President Ahmadi-Nejad called for the removal of secular and liberal professors from universities. Reports indicated dozens of university professors were dismissed, forced to retire, or denied sabbaticals abroad since 2006. To obtain tenure, professors had to refrain from criticism of the authorities.
Admission to universities was politicized; in addition to standardized exams, all applicants had to pass "character tests" in which officials eliminated applicants critical of the government's ideology. Members of the Basij were given advantages in the admissions process. Student groups reported that a "star" system inaugurated by the government in 2006 to rank politically active students was still in use. Students deemed "antigovernment" through this system reportedly were banned from university or prevented from registering for upcoming terms.
The government censored cultural events with stringent controls on cinema and theater and a ban on Western music. It also monitored cultural associations. As the main source of production funding, the government also effectively censored domestic filmmaking. Producers were required to submit scripts and film proposals to government officials in advance of funding approval. Movies promoting secularism, feminism, unethical behavior, drug abuse, violence, or alcoholism were illegal, and some domestic directors were blacklisted. A 2006 NGO report noted that censorship by authorities and a culture of self-censorship strongly inhibited artistic expression in the country.
b. Freedom of Peaceful Assembly and Association
Freedom of Assembly
The constitution permits assemblies and marches "provided they do not violate the principles of Islam"; in practice the government restricted freedom of assembly and closely monitored gatherings to prevent antigovernment protests. Such gatherings included public entertainment and lectures, student meetings and protests, labor protests, women's gatherings and protests, funeral processions, and Friday prayer gatherings. According to activists, the government arbitrarily applied rules governing permits to assemble, with conservative groups rarely experiencing difficulty, and groups viewed as critical of the government experiencing harassment regardless of whether a permit was issued.
The government continued to prohibit and forcibly disperse peaceful demonstrations during the year. Paramilitary organizations such as the Ansar-e Hizballah also harassed, beat, and intimidated those who demonstrated publicly for reform. They particularly targeted university students.
From late February to early March, students at Shiraz University held a peaceful sit-in; they called for the university president's resignation, greater student freedom, and better dormitory conditions. According to Radio Farda and the International Campaign for Human Rights in Iran, authorities arrested at least a dozen of the organizers, beat some of the students they arrested, and held some in solitary confinement during their detention.
On June 12, police arrested at least nine women who organized a meeting to commemorate the two-year anniversary of the largest feminist demonstration in Tehran. Officials banned the meeting in advance and stationed security forces outside the location. Authorities reportedly released the women the following day.
Many individuals who participated in demonstrations during 2006 and 2007 remained imprisoned at year's end. Ali Reza Hashemi, head of the Iranian Teachers Organization, remained under a three-year suspended sentence for "provoking teachers to gather and organizing to disrupt the national security of the country."
Freedom of Association
The constitution provides for the establishment of political parties, professional associations, Islamic religious groups, and organizations for recognized religious minorities, as long as such groups do not violate the principles of "freedom, sovereignty, and national unity" or question Islam as the basis of the Islamic Republic; however, the government limited freedom of association in practice through threats, intimidation, imposing arbitrary requirements on organizations, and arresting group leaders and members.
On October 1, security forces arrested teachers seeking to attend a trade union meeting to discuss World Teachers Day, according to Education International. Authorities released all of those arrested, although Education International alleged that some of the teachers had been beaten. According to foreign NGOs, authorities arrested as many as 400 teachers around the country during the year.
On May 25, authorities released Heshmatollah Tabarzadi, general secretary of the political party Democratic Iranian Front, who had been detained without charge in Evin Prison since November 2007 for founding the party and allegedly damaging national security.
c. Freedom of Religion
The constitution states that Shia Islam is the state religion and that all laws and regulations must be based on Islamic criteria. The constitution also nominally protects other Islamic denominations, Zoroastrianism, Christianity, and Judaism; however, the government severely restricted freedom of religion in practice, particularly the Baha'i faith.
The central feature of the country's Islamic system was rule by the "religious jurisconsult." Its senior leadership consisted principally of Shia clerics, including the supreme leader of the revolution, the head of the judiciary, and members of the Assembly of Experts and the Guardian Council.
Apostasy was punishable by death according to Shari'a law. There were no reported instances of the death penalty being applied for apostasy during the year. On August 20, Intelligence Ministry officials in Mashhad arrested Ramtin Soodmand, a Christian preacher, and took him to an unknown detention center. Authorities released Soodmand in November, and at year's end he was awaiting trial on charges of "promoting antigovernment propaganda," although his family maintained he was arrested solely for expression of his religious beliefs. The government executed Soodmand's father in 1990 for apostasy due to his conversion 30 years earlier from Islam to Christianity.
The government continued to repress Baha'is and prevent them from practicing their religion by closing their places of worship. It banned them from government and military leadership posts, the social pension system, and public schools and universities, unless they concealed their faith. The courts also denied Baha'is the right to inherit property and refused to recognize Baha'i marriages or divorces. According to the law, Baha'i blood is considered "mobah," meaning Baha'is may be killed with impunity. The government repeatedly pressured Baha'is to recant their religious beliefs in exchange for relief from mistreatment.
According to human rights groups, all seven members of the Baha'i national leadership body and a total of at least 40 Baha'is were imprisoned at year's end.
On December 28, authorities on Kish Island arrested and interrogated Faegheh Rafeie and eight of her relatives, including several minors, for discussing their Baha'i faith with a local shopkeeper. Authorities released some members of the group the following day but held others for two to three more days.
All religious minorities suffered varying degrees of officially sanctioned discrimination, particularly in employment, education, and housing. In 2006 the UNSR for adequate housing visited the country and reported that rural land, particularly that belonging to minorities including Baha'is, was expropriated for government use, and owners were not fairly compensated. Inheritance laws favored Muslims over non-Muslims.
According to human rights activists, the government continued to grow increasingly intolerant of Sufism.
On November 16, a court sentenced Amir Ali Mohammad Labaf to a five-year prison term, 74 lashes, and internal exile to the southeastern town of Babak for "spreading lies," based on his religious practices as a member of one of the country's largest Sufi sects, the Nematollahis or "Gonabadi Dervishes." Security agents reportedly arrested numerous other Gonabadi Dervishes during the year in other cities, including Isfahan and Karaj.
On December 30, security services arrested five members of the Sufi community without official charges in Hormozgan province and confiscated their books and computer equipment.
During the year clerics in Qom accused the Sufi community of "opposing Islamic ideas." In 2006 police in Qom arrested approximately 1,200 Sufis and closed a major center of Sufi worship.
With the exception of Baha'is, the government allowed recognized religious minorities to conduct religious education of their adherents, although it restricted this right considerably in some cases. The law required all Muslim students to take Islamic studies courses.
Proselytizing of Muslims by non-Muslims was illegal. The authorities have been increasingly vigilant in recent years in curbing proselytizing activities by evangelical Christians.
The government carefully monitored the statements and views of all religious leaders, including the country's senior Muslim religious leaders. It restricted the movement of several Muslim religious leaders who had been under house arrest for years and continued to detain at least one dissident cleric, Ayatollah Boroujerdi, during the year. The government pressured all ranking clerics to ensure their teachings conformed to (or at least did not contradict) government policy and positions.
Societal Abuses and Discrimination
Government actions continued to support elements of society who created a threatening atmosphere for some religious minorities.
Sunni Muslims and Christians encountered societal and religious discrimination and harassment at the local, provincial, and national levels. Some Mandeans reportedly fled the country in previous years to escape discrimination.
The government's anti-Israel stance, in particular the president's repeated speeches decrying the existence of Israel and calling for the destruction of its "Zionist regime," coupled with the perception among many citizens that Jewish citizens supported Zionism and Israel, created a threatening atmosphere for the community. Government officials also continued to make statements and organize events during the year designed to cast doubt on the Holocaust.
On June 2, President Ahmadi-Nejad said that Israel "will be wiped off the pages of history" and on August 24 that "the celebration of the elimination of Zionism and destruction of the arrogant will soon be held."
On August 17, the president made remarks in which he referred to the Holocaust as a "historical lie" perpetuated to justify Israel's existence.
On September 26, a Holocaust denial book by student members of the Basij was released. The cover depicted a hook-nosed Jew dressed in traditional Jewish clothing drawing outlines of dead bodies on the ground. Inside pages pictured bearded Jews leaving and re-entering a gas chamber with a counter reading 5,999,999. Another picture showed a hospital patient covered in an Israeli flag and on life support, breathing lethal Zyklon-B gas used in the Holocaust.
In previous years several programs broadcast on state-run TV reportedly espoused anti-Semitic messages; a domestic newspaper held a Holocaust denial editorial cartoon contest; and the government sponsored a conference focused on denial of the existence or scope of the Holocaust.
In recent years the government made the education of Jewish children more difficult by limiting distribution of nonreligious Hebrew texts and requiring several Jewish schools to remain open on Saturday, the Jewish Sabbath. There were limits on the level to which Jews could rise professionally, particularly in government.
For a more detailed discussion, see the 2008 International Religious Freedom Report at www.state.gov/g/drl/irf/rpt.
d. Freedom of Movement, Internally Displaced Persons, Protection of Refugees, and Stateless Persons
The constitution provides for freedom of movement within the country, foreign travel, emigration, and repatriation; however, the government placed some restrictions on these rights. The government cooperated with the Office of the High Commissioner for Refugees (UNHCR) with regard to some refugees from Afghanistan and Iraq.
The government required exit permits for foreign travel for all citizens. Some citizens, particularly those whose skills were in short supply and who were educated at government expense, had to post bond to obtain an exit permit. The government restricted the foreign travel of some religious leaders and individual members of religious minorities and scientists in sensitive fields, and it targeted journalists, academics, and activists for travel bans and passport confiscation.
On March 3, authorities removed human rights activist Parvin Ardalan from her flight, confiscated her passport, and served her with a court summons as she was leaving the country for Stockholm to receive a humanitarian award, according to Human Rights First. Authorities told her she must present invitations to conferences abroad as a precondition for the removal of her travel ban, although the law does not require individuals to seek prior permission to travel.
On October 26, authorities banned women's rights activist Sussan Tahmasebi from leaving the country, according to RSF. Authorities had summoned Tahmasebi to court for questioning regarding postings on a women's rights Web site. Police also placed Tahmasebi under surveillance.
At year's end Abdolfattah Soltani, a lawyer who represented several political prisoners, remained under a travel ban imposed in 2005.
A woman must obtain the permission of her husband, father, or other male relative to obtain a passport. A married woman must receive written permission from her husband before leaving the country.
The government did not use forced external exile; however, the government used internal exile as a punishment, and many dissidents practiced self-imposed exile to be able to express their beliefs freely.
There were indications that members of all religious minorities were emigrating at a high rate, although it was unclear whether the reasons for emigration were religious or related to overall poor economic conditions.
Protection of Refugees
The law provides means for granting asylum or refugee status to qualified applicants in accordance with the 1951 UN Convention relating to the Status of Refugees and its 1967 protocol, and the government had a system for providing protection to refugees. The government did not always provide protection against the expulsion or return of refugees to countries where their lives or freedom would be threatened.
On December 1, UNHCR estimated that there were 915,000 registered Afghan refugees in the country, 3,166 of whom the UNHCR repatriated to Afghanistan during the year. The government continued to postpone discussions to renew the tripartite repatriation agreement; however, at an international conference on resettlement and repatriation held in Kabul in November, the government verbally committed to permit registered Afghan refugees to stay until they voluntarily repatriate or resettle elsewhere.
In addition to the 915,000 registered Afghan refugees, UNHCR estimated as many as 1.5 million Afghans illegally resided in the country as migrant workers. The government continued to deport illegal Afghan migrants. On March 4, the government announced it would deport all Afghans who lacked refugee documentation, and UNHCR reported that 403,000 Afghans were deported. There were reports of some registered refugees included in mass deportations during the last several years, although these reports were not officially documented. According to HRW, many of those deported received no warning that they were being deported, and many were separated from their families or had little time to collect belongings and wages. Other deportees claimed they were beaten, detained, or required to perform forced labor for several days before being deported. Among the deportees were vulnerable individuals and families who required humanitarian assistance upon arrival in Afghanistan. At the November conference on Afghan refugees in Kabul, the Iranian delegate stated that Afghan refugees would continue to be treated as "respected guests" and that the two countries were discussing the issuance of 300,000 visas to Afghan workers. However, no new visa arrangement had been announced by year's end.
Since 2007 authorities maintained approximately 19 "No Go Areas" in the country for Afghan refugees, according to UNHCR. Refugees were required to register and relocate in areas the government approved; those who did not were considered unregistered and remained subject to deportation. Afghan and Iraqi refugees faced a lack of job opportunities, and the government at times failed to grant them residence or work permits, effectively preventing them from obtaining health insurance coverage.
According to UNHCR, a total of 58,091 Iraqis were registered as refugees in the country during the year. The government's 2007 registration was open only to Iraqis who had arrived before 2005. UNHCR registered later arrivals. Voluntary repatriation by Iraqis increased over the past two years; UNHCR did not assist any Iraqi repatriations in 2006 but supported 238 in 2007 and 2,376 during the year. However, UNHCR noted that most repatriates were those who fled Iraq before 2007 and new Iraqi refugees continued to arrive in the country. The majority of Iraqi refugees lived in urban areas, but an estimated 5,000 Iraqis lived in 12 settlements and received UNHCR and World Food Program assistance.
Section 3 Respect for Political Rights: The Right of Citizens to Change Their Government
The constitution provides citizens the right to change peacefully the president and the parliament through free and fair elections; however, the authority of unelected representatives over the election process severely abridges this right in practice. The Assembly of Experts elects the supreme leader, the recognized head of state, who can be removed only by a vote of the assembly. The assembly was composed of 86 members and was restricted to clerics, who served eight-year terms and were chosen by popular vote from a list approved by the Guardian Council (a 12-member body composed of government-appointed clerics and religious jurists). There was no separation of state and religion, and clerical influence pervaded the government. The supreme leader also approved the candidacy of presidential candidates, with the exception of an incumbent president.
Elections and Political Participation
On March 14, the country held Majles elections, which outside observers regarded as neither free nor fair. The Interior Ministry rejected the candidacy of almost 2,000 applicants, citing disqualifying reasons such as "having ill repute in their place of residency," "insulting religious sanctities," and "acting against the state," according to HRW. Authorities disqualified numerous other candidates following closed-door negotiations with the Guardian Council. Most of the disqualified candidates were considered reformists. Conservatives won approximately 70 percent of the seats.
The constitution allows for the formation of political parties, although the Interior Ministry granted licenses only to political parties with ideological and practical adherence to the system of government embodied in the constitution. There were more than 240 registered political organizations, but most were small entities, often focused around an individual, and did not have nationwide membership. Political parties approved by the Interior Ministry generally operated without restriction or outside interference.
According to the Guardian Council's interpretation, the constitution barred women and persons of non-Iranian origin or religions other than Shia Islam from becoming president. Women were also barred from serving as supreme leader or as members of the Assembly of Experts, Guardian Council, or Expediency Council (a body responsible for mediating between the Majles and the Guardian Council and serving as a consultative council for the supreme leader). Two of the 10 vice presidents were women. Eight women served in the Majles during the year. Five Majles seats were reserved for the recognized religious minorities. Other ethnic minorities in the Majles included Arabs and Kurds. There were no non-Muslims in the cabinet or on the Supreme Court.
Government Corruption and Transparency
The law provides criminal penalties for official corruption; however, the government did not implement the law effectively, and official corruption remained a serious problem in all three branches of government, including the "bonyads" (tax-exempt foundations designed for charitable activity that control consortia of substantial companies).
All government officials, including cabinet ministers and members of the Guardian Council, Expediency Council, and Assembly of Experts were required to submit annual financial statements to the state inspectorate. There was no information available regarding whether these government officials obeyed the law.
In January authorities executed a customs contractor for corruption and sentenced three other customs employees to death for "office corruption and other economic crimes," including accepting a bribe of more than 10 billion rials (approximately one million dollars).
Also in January a court sentenced three state gas company managers to 10 years in prison and 74 lashes each for taking bribes totaling 23 billion rials (approximately $2.3 million), according to international press reports.
On June 11, authorities arrested former parliamentarian Abbas Palizdar for "spreading lies and slander" and "causing public distress," according to international press reports. In May, Palizdar publicly accused senior religious leaders and politicians of involvement in corruption. Following his speeches, which were widely circulated on the Internet, judiciary officials arrested and indicted 11 persons named by Palizdar, most of them government employees, on corruption charges. At year's end Palizdar had not gone to trial.
On June 18, according to domestic press reports, authorities detained Abdollah Shahbazi for several days on charges of "slander and spreading lies," after he claimed on his Web site that several high-ranking officials from Fars province had expropriated land.
There were no laws providing for public access to government information.
Section 4 Governmental Attitude Regarding International and Nongovernmental Investigation of Alleged Violations of Human Rights
The government continued to restrict the work of human rights groups and sometimes responded to their inquiries and reports with harassment, arrests, monitoring, unlawful raids, and closures. The government continued to deny the universality of human rights and stated that human rights issues should be viewed in the context of a country's "culture and beliefs." On May 20, judiciary chief Hashemi Shahroudi told the Human Rights Task Force, an intragovernmental entity established in 2001, that the international community uses human rights as a weapon against the Islamic world.
Hundreds of domestic NGOs operated in areas such as health and population, women's rights, development, youth, environmental protection, human rights, and sustainable development during the year despite the restrictive environment, including pressure not to accept foreign grants. During the year, the government routinely restricted human rights defenders, civil society activists, journalists, and scholars from traveling abroad, particularly to attend international conferences.
According to AI, independent human rights groups and other NGOs faced intensifying harassment and threat of closure from government officials as a result of prolonged and often arbitrary delays in obtaining official registration.
Human rights activists also reported receiving intimidating phone calls and threats of blackmail from unidentified law enforcement and government officials. Government officials routinely harassed family members of human rights activists, including making false criminal charges against them and blocking their access to higher education. Courts routinely applied suspended sentences to human rights activists; this form of sentencing acted as de facto probation, leaving open the option for authorities to suddenly and arbitrarily arrest or imprison individuals. This threat was sometimes enough to silence activists or pressure them into providing information about other activists.
On December 21, security forces unlawfully raided and closed the Center for the Defense of Human Rights, a Tehran NGO headed by Nobel Peace Prize laureate Shirin Ebadi. The raid occurred immediately prior to a scheduled ceremony to celebrate the 60th anniversary of the Universal Declaration of Human Rights. According to the state-run Islamic Republic News Agency, a Foreign Ministry spokesman said the government closed the center for operating without a valid permit. On December 29, government security officers posing as tax officials raided Ebadi's private law offices, seizing office files and computers.
Professional groups representing writers, journalists, photographers, and others attempted to monitor government restrictions in their respective fields, as well as harassment and intimidation against individual members of their professions. The government severely curtailed these groups' ability to meet, organize, or effect change.
In 2007 local NGO the Society for the Defense of the Rights of Prisoners published its second report about prison conditions in the country. There was no indication during the year that the government responded to the group's appeal for attention to cases of political prisoners.
In March 2007 a revolutionary court closed the offices of three prominent civil society and women's rights NGOs, the Iran Civil Society Organizations Training and Research Center, the Raahi Legal Center, and the NGO Training Center after authorities briefly detained activists affiliated with these organizations, including Sohrab Razzaghi, Shadi Sadr, and Mahboubeh Abbasgholizadeh, and charged them with violations related to their NGO activities.
Despite receiving numerous appeals, the government denied requests from international human rights NGOs to establish offices in or conduct regular investigative visits to the country. The last visit by an international human rights NGO was AI's 2004 visit as part of the European Union's human rights dialogue with the country. In October, according to domestic press reports, the interior minister stated that the government would refuse any request by the American-Iranian Council to open an office inside the country.
The ICRC and UNHCR both operated in the country with some restrictions. According to HRW, since the government issued a standing invitation to all UN human rights agencies in 2002, there have been six visits to the country by UN special human rights institutions; however, the government generally ignored recommendations these bodies made and failed to submit required reports to the UN Human Rights Committee and the UN Committee on Economic, Social, and Cultural Rights.
The government ignored repeated requests for visits by UN special rapporteurs covering the areas of arbitrary executions, freedom of religion, torture, independence of judges, and minority issues.
The December 18 UNGA resolution on the country's human rights record called on the government to respect fully its human rights obligations and to abolish torture, arbitrary imprisonment, and juvenile and public executions, including stonings. The resolution also called on the government to eliminate discrimination and other human rights violations against women and religious, linguistic, and ethnic minorities. In an October report, the UN secretary-general criticized the country's human rights record and urged the government to do more to combat discrimination against women and minorities in the country.
In 2001 the supreme leader called for the creation of a human rights task force, chaired by the judiciary chief and comprising the ministers of intelligence, interior, foreign affairs, justice, and culture, as well as other judicial and military officials. The committee, which did not convene until 2006, was not considered effective. In one of his first public statements as the committee secretary, Mohammad Javad Larijani defended death by stoning as a punishment for adultery.
Section 5 Discrimination, Societal Abuses, and Trafficking in Persons
Although the constitution formally prohibits discrimination based on race, gender, disability, language, and social status "in conformity with Islamic criteria," the government discriminated on the basis of religion, gender, ethnicity, and sexual orientation.
Women
Rape is illegal and subject to strict penalties, but it remained a problem. Spousal rape is not illegal.
Spousal abuse and violence against women occurred. According to a study published during the year using 2005 data, 27 percent of women reported being physically abused during the survey year. Abuse in the family was considered a private matter and seldom discussed publicly, although there were some efforts to change this attitude. Domestic violence was not specifically prohibited by law, but some nongovernmental shelters and hotlines existed to assist victims.
According to a police official quoted in a domestic newspaper during the year, 50 honor killings were reported during a seven-month period, although official statistics were not available. The punishment for perpetrators was often a short prison sentence.
In May a man local papers identified as Ahmad allegedly killed his daughter in Isfahan after her former brother-in-law kidnapped and slept with her. Both men were in police custody at year's end.
In June a man identified as Morteza allegedly killed his sister near Bandar Abbas after she married a man without her family's permission. Local press reported that Morteza would be sentenced to only three to five years in prison since the victim's parents did not seek a murder charge.
Prostitution is illegal, but it took place under the legal cover of "sigheh," or temporary marriage. International press reports described prostitution as a widespread problem. The problem appeared aggravated by difficult economic conditions and rising numbers of drug users and runaway children. In March authorities arrested Tehran police chief Reza Zarei after he was discovered in a brothel during a police raid.
There was a lack of reliable data on the prevalence of sexual harassment in the country; however, media reports indicated unwanted physical contact and verbal harassment occurred. There are laws addressing sexual harassment in the context of physical contact between men and women. In June, thousands of university students in Zanjan protested an alleged episode of sexual harassment of a student by a university official.
The constitution nominally provides women with equal protection under the law and all human, political, economic, social, and cultural rights in conformity with Islam; however, provisions in the Islamic civil and penal codes, in particular sections dealing with family and property law, discriminate against women. Shortly after the 1979 revolution, the government repealed the 1967 Family Protection Law that provided women with increased rights in the home and workplace and replaced it with a legal system based largely on Shari'a practices.
Although a male can marry at age 15 without parental consent, the law states that a virgin female needs the consent of her father or grandfather to wed, or the court's permission, even if she is older than 18. The country's Islamic law permits a man to have as many as four wives and an unlimited number of sigheh, based on a Shia custom in which a woman may become the wife of a Muslim male after a simple religious ceremony and a civil contract outlining the union's conditions. Such wives were not granted rights associated with traditional marriage. The government does not recognize marriages between Muslim women and non-Muslim men or Baha'i marriages.
Women have the right to divorce only if the husband signs a contract granting that right; cannot provide for his family; or is a drug addict, insane, or impotent. A husband was not required to cite a reason for divorcing his wife.
Traditional interpretations of Islamic law recognized a divorced woman's right to part of shared property and to alimony. The law provides divorced women preference in custody for children up to seven years of age; however, divorced women who remarry are forced to give the child's father custody. After the child reaches seven years of age, the father is entitled to custody (except in cases in which the father was proven unfit to care for the child). The court determined custody in disputed cases.
A man could escape punishment for killing a wife caught in the act of adultery if he was certain she was a consenting partner; the same rule does not apply for women whose husbands committed adultery. Women sometimes received disproportionate punishment for crimes such as adultery, including death sentences. The law provides that a victim of stoning is allowed to go free if he or she escapes; however, it is much harder for women to escape, as they are buried to their necks, whereas men are buried to their waists.
The testimony of two women is equal to that of one man. The blood money paid to the family of a female crime victim is half the sum paid for a man.
Women had access to primary and advanced education. Reportedly 65 percent of university students were women; however, government officials admitted the use of quotas to limit women's university admissions in certain fields, such as medicine and engineering. In addition, social and legal constraints limited their professional opportunities. Women were represented in many fields of the work force, including the legislature, municipal councils, police, and firefighters. According to a World Economic Forum report, the unemployment rate for women was 17 percent, compared with 10 percent for men. Women cannot serve as president or as certain types of judges. Women may be consultant and research judges without the power to impose sentences.
The government enforced gender segregation in most public spaces, including medical care, and prohibited women from mixing openly with unmarried men or men not related to them. Women must ride in a reserved section on public buses and enter public buildings, universities, and airports through separate entrances.
The penal code provides that if a woman appears in public without the appropriate Islamic covering (hijab), she can be sentenced to lashings and/or fined. However, absent a clear legal definition of appropriate hijab or the punishment, women were at the mercy of the disciplinary forces or the judge. Pictures of uncovered or immodestly dressed women in the press or in films were often digitally altered.
The government intensified its campaign against members of the "One Million Signatures" campaign, which activists launched in 2006 to promote women's rights and demand changes to discriminatory laws. In a report released October 20, UN secretary-general Ban Ki-Moon noted "an increasing crackdown in the past year on the women's rights movement."
On April 8, security forces arrested campaign member Khadijeh Moghaddam at her home. A revolutionary court reportedly charged her with "spreading propaganda against the state," "disrupting public opinion," and "actions against national security." Officials released her on bail on April 16.
On October 15, authorities arrested an Iranian-American dual citizen for an alleged traffic violation in Tehran and held her in solitary confinement in Evin Prison for one month. She was in the country conducting research on the women's rights movement for her graduate thesis. On November 10, authorities released her on bail, but she remained under a travel ban at the end of the year.
On October 17, authorities ordered Parastoo Alahyaari and several other campaign activists to submit their identity cards after security officers broke up their meeting in a public park in Tehran. On October 18, authorities searched Alahyaari's home and confiscated her computer and many personal belongings.
On November 21, according to human rights activists, authorities arrested Mehri Moshrefi, her husband, and two of her children and transferred them to Evin Prison. Security officers reportedly arrested them at a cemetery where the "One Million Signatures" campaign was staging a protest; activists claimed the family was not involved in the gathering. Authorities held Moshrefi's two children (one of whom was a minor) for one month; Moshrefi and her husband remained in Evin Prison at year's end. Prison officials did not allow the family to contact their third child, who was not with the rest of the family at the time of arrest, for more than two weeks.
Several members of the "One Million Signatures" campaign, including Parvin Ardalan, Nushin Ahmadi Khorasani, and Sussan Tahmasebi, remained under suspended prison sentences and travel bans at year's end. A court sentenced Fariba Davoudi Mohajer to one year in prison in absentia after she spoke publicly about these activists during a trip outside the country.
In May a court sentenced Amir Yaghoub Ali to one year in prison for "endangering national security" due to his work for the "One Million Signatures" but later suspended the sentence for four years. In July 2007 security forces detained him in Evin Prison for four weeks for collecting signatures on behalf of the campaign in Tehran's Andishe Park.
In July 2007 authorities sentenced women's rights activist Delaram Ali to 20 lashes and 34 months in prison for her participation in a 2006 women's rights rally. The judge charged her with "acting against national security" and "propaganda against the system." Following international protests, in November 2007 the judiciary reduced her sentence to 10 lashes and two and one half years in prison and then temporarily suspended her sentence.
In August 2007 authorities sentenced Nasim Sarbandi and Fatemeh Dehdashti to six months in prison and two-year suspended sentences reportedly for collecting signatures for "One Million Signatures" at a Tehran train station.
On August 13, authorities charged Ronak Safazadeh with "spreading propaganda against national security." Security agents arrested Safazadeh in Sanandaj in October 2007 for collecting signatures for "One Million Signatures." On September 6, a court sentenced her to nine months in prison and fined her for publicizing the conditions of her detention; at year's end authorities had not tried Safazadeh for the original charges against her.
On June 18, a court sentenced Hana Abdi, whom police arrested in November 2007 for collecting signatures for "One Million Signatures," to five years' imprisonment. On October 7, a court reduced her sentence to 18 months.
On January 2, authorities released women's rights activists Maryam Hosseinkhah and Jelveh Javaheri. Police arrested both women in late 2007 for "propaganda against the system."
The government Center for Women and Family continued to publish reports on feminism with a negative slant and limited the debate on women's issues to only those related to the home.
Children
There was little current information available to assess government efforts to promote the welfare of children.
Although primary schooling up to age 11 is free and compulsory, media and other sources reported lower enrollment rates for girls than boys in rural areas.
There was little information available to reflect how the government dealt with child abuse, including child labor. Abuse was largely regarded as a private family matter, and there was no evidence of progress as a result of 2005 UN Children's Fund actions to prevent child abuse in the country. According to the UN's Integrated Regional Information Network, child sexual abuse was rarely reported.
The law requires court approval for the marriage of girls younger than 13 and boys younger than 15; however, it was reportedly not unusual in rural areas for parents to have their children marry before they become teenagers, often for economic reasons.
There were reportedly significant numbers of children, particularly Afghan but also Iranian, working as street vendors in Tehran and other cities and not attending school.
Trafficking in Persons
The law prohibits human trafficking. However, according to foreign observers, the country was a source, transit, and destination point for trafficking. Women and girls were trafficked from the country to Pakistan, Turkey, Europe, and the Gulf states for sexual exploitation and involuntary servitude. Boys from Bangladesh, Pakistan, and Afghanistan were trafficked through the country to Gulf states. Afghan women and girls were trafficked to the country for sexual exploitation and forced marriages. Internal trafficking for sexual exploitation and forced labor also occurred. In some cases, authorities tried and convicted persons involved in trafficking.
In September 2007 police reportedly disbanded an international smuggling network based in Tehran, but it was unclear how many, if any, of these were actual trafficking offenses. The group smuggled women and girls from Central Asia through the country to the Gulf states. Police reportedly arrested 25 persons for involvement in the network. There were also reports that the government arrested and punished several trafficking victims on charges of prostitution or adultery.
The State Department's annual Trafficking in Persons Report can be found at www.state.gov/g/tip.
Persons with Disabilities
Discrimination against persons with disabilities was prohibited by law. The law also provided for state-funded vocational education for persons with disabilities, but according to domestic news reports, vocational centers were confined to urban areas and unable to meet the needs of the entire population of persons with disabilities. Building accessibility for persons with disabilities remained a widespread problem.
National/Racial/Ethnic Minorities
The constitution grants equal rights to all ethnic minorities and allows for minority languages to be used in the media and schools. The government disproportionately targeted minority groups, including Kurds, Arabs, Azeris, and Baluch, for arbitrary arrest, prolonged detention, and physical abuse. These groups also reported political and economic discrimination, particularly in the provision of economic aid, granting of business licenses, university admissions, permission to publish books, and housing and land rights. State broadcasting had weekly programs in ethnic languages, but the government consistently denied minorities their constitutional right to study and use their language in school.
In 2007 then interior minister Mustafa Purmohammadi ranked ethnic divisions as one of the biggest problems his ministry had to address. The government blamed foreign entities, including a number of Western countries, for instigating some of the ethnic unrest. Other groups claimed the government staged the 2005 and 2006 Khuzestan bombings as a pretext for repression.
According to AI, in January authorities detained and questioned three child care facility directors in Kurdistan province on the grounds that they permitted the teaching of a nonnational language. Authorities threatened other facilities with closure. Kurds were not allowed to register certain names for their children in official registries.
On July 9, security forces arrested Zeinab Bayazidi in Kurdistan province and charged her with "acting against national security" and "belonging to an illegal organization" for her work with a human rights group. According to human rights activists, a court sentenced her to four years in prison after a secret trial with numerous irregularities.
On August 8, according to domestic human rights groups, security forces arrested journalist and Kurdish rights activist Massoud Kordpour on espionage charges related to interviews he gave to foreign media outlets. Authorities reportedly held Kordpour incommunicado for several months before a revolutionary court sentenced him to one year in prison.
On October 30, a Tehran appeals court upheld an 11-year prison sentence against Kurdish journalist Mohammad Sadegh Kaboudvand according to NGO reports. Police arrested Kaboudvand in July 2007 after he founded the Human Rights Organization of Kurdistan (HROK) in 2005. He was serving his sentence at year's end, and family members reported he had severe health problems, including a second heart attack in December.
On February 25, a revolutionary court sentenced to death Farzad Kamangar, superintendent of high schools in Kamayaran, on charges of "endangering national security." Kamangar was involved with a number of civil society organizations, including the local teacher's union, an environmental group, and HROK. The court also sentenced fellow Kurdish activists Ali Heydarian and Farhad Vakili to death. In July the Supreme Court upheld the three death sentences. On November 24, according to AI, prison officials removed Kamangar from his cell, beat him, and threatened him with execution. Authorities originally arrested the three men in 2006 for their human rights activism.
In 2006 Kurds clashed with police, reportedly resulting in three deaths and more than 250 arrests. There were also strikes and demonstrations in 2005 following the killing of a Kurdish activist by security forces. According to HRW and other sources, security forces killed at least 17 persons and wounded and arrested large numbers of others.
In February authorities tried Sa'id Sa'edi, a founder of the East Kurdistan Cultural Research Institute, and Ajlal Qavami, a journalist and board member of HROK, on charges of criminal damage relating to their participation in a peaceful demonstration in 2005.
Foreign representatives of the Ahvazi Arabs of Khuzestan claimed their community of 2 to 4 million in the southwest section of the country suffered from oppression and discrimination, including the lack of freedom to study and speak Arabic. Ahvazi and human rights groups alleged torture and mistreatment of Ahvazi Arab activists, including detention of the spouses and young children of activists.
In September a court sentenced Arab journalist Mohammad Hasan Falahiezadeh to three years in prison. Authorities arrested Falahiezadeh in December 2007 for his reporting of street protests by members of the Arab minority in Ahvaz. On October 5, he began a hunger strike to protest prison officials' alleged denial of basic legal rights.
Ethnic Azeris comprised approximately one-quarter of the country's population, were well integrated into government and society, and included the supreme leader among their numbers. However, Azeris complained of ethnic and linguistic discrimination by the government, including banning the Azeri language in schools, harassing Azeri activists or organizers, and changing Azeri geographic names. Azeri groups also claimed there were a number of Azeri political prisoners jailed for advocating cultural and language rights for Iranian Azeris. The government charged several of them with "revolting against the Islamic state."
In a series of arrests beginning in July, police reportedly detained at least eight Azeri-Iranian students in Tabriz and charged them with "establishing illegal groups in order to disrupt national security" and "propaganda against the state." According to AI, the student activists were campaigning for greater cultural and linguistic rights, including the right to education using the Azeri language and the right to celebrate Azeri culture and history. On October 28, all but one were released on bail; at year's end, Dariush Hatemi remained in prison because he was unable to raise the bail of 500 million rials (approximately $50,000) required for his release.
On September 10, authorities arrested a group of Azeri cultural rights activists, including author Hasan Rashedi, poet Mehdi Naimi Ardabili, writer Alireza Sarafi, and journalist Saeed Mohammadi Moghalani, at an Iftar celebration. Authorities held the men incommunicado and without charge for several weeks before releasing them on bail on November 9.
In 2006 there were large-scale riots in the Azeri majority regions of the northwest following publication of a newspaper cartoon that depicted a cockroach speaking in Azeri. Police forcibly contained the protests and reported that four persons were killed and several protesters were detained. Authorities blamed foreign governments for inciting unrest.
Local and international human rights groups alleged serious economic, legal, and cultural discrimination against the Baluch minority during the year. The government did not investigate allegations that authorities in Sistan va Baluchistan executed at least 50 detainees in 2007 (see section 1.a.). Baluch journalists and human rights activists, including Yaghoob Mirnehad, faced arbitrary arrest, physical abuse, and unfair trials, often ending in execution.
Other Societal Abuses and Discrimination
The Special Protection Division, a volunteer unit of the judiciary, monitored and reported moral crimes. The law prohibited and punished homosexuality; sodomy between consenting adults was a capital crime. According to HRW, the last known death sentences for homosexual conduct were handed down in 2005, although there were allegations of executions related to homosexual conduct in 2006 and 2007. The punishment of a non-Muslim homosexual was harsher if the homosexual's partner was Muslim. On September 29, President Ahmadi-Nejad called homosexuality an "unlikable and foreign act" that "shakes the foundations of society."
On February 28, police reportedly raided a home in Isfahan and arrested approximately 30 men on accusations including consensual homosexual conduct. The men were held for multiple weeks without access to lawyers and without being charged, according to HRW.
Persons with HIV/AIDS reportedly faced discrimination in schools and workplaces. The government supported programs for HIV/AIDS awareness and generally did not interfere with private HIV/AIDS-related NGOs.
Section 6 Worker Rights
a. The Right of Association
The law provides workers the right to establish unions; in practice the government did not permit independent unions. A national organization known as Workers' House was the sole authorized national labor organization. It served primarily as a conduit for government control over workers. The leadership of Workers' House coordinated activities with Islamic labor councils in industrial, agricultural, and service organizations comprising more than 35 employees. These councils, which consisted of representatives of workers and a representative of management, also functioned as instruments of government control but nonetheless frequently blocked layoffs and dismissals in support of workers' demands. Restrictions on the ability of workers to associate continued during the year.
On June 24, the Ministry of Labor and Social Affairs threatened to dissolve the Association of Iranian Journalists (AIJ) because it allegedly failed to uphold its internal regulations. According to RSF, authorities sought the removal of the association's executive committee on grounds of alleged procedural irregularities in voting during its general assemblies. On July 6, the Ministry of Culture and Islamic Guidance sent a letter instructing domestic newspapers not to report on the group. The AIJ held internal elections to satisfy the Ministry of Labor's concerns but had yet to receive their approval at year's end.
On December 22, according to human rights groups, security agents arrested trade union member Mohsen Hakimi on unspecified charges. His whereabouts were unknown at year's end.
In April 2007 security forces arrested 45 members of the Hamedan Teachers' Association. Judiciary officials stated the teachers were arrested because of their continued affiliation with a banned organization. In December 2007 a court sentenced nine of the members to 91 days' imprisonment for "participating in unlawful strikes" and for closing schools.
On April 6, authorities released labor activist Mahmoud Salehi, former head of the Saqqez Bakery Workers' Union, after he spent one year in prison for "acting against national security"; the court immediately opened another case against him, for which Salehi reportedly posted bail of 430 million rials (approximately $43,000). He was free pending trial at year's end.
On August 25, authorities reportedly transferred labor leader Mansur Osanloo from Evin Prison to Rajayee Shahr Prison in the city of Karaj. Osanloo, who reportedly suffered from numerous health problems, remained in custody under a 2007 charge of "acting against national security" and "propaganda against the system." In July 2007 unidentified men arrested and detained him, following repeated arrests in 2006. Osanloo, head of the Syndicate of Bus Drivers of the Tehran and Suburbs Bus Company (Sherkat-e-Vahed), had been targeted by the government because of his calls for labor rights.
On December 27, plainclothes security agents arrested Ebrahim Madadi in Tehran on unknown charges. Authorities previously arrested Madadi in August 2007 for protesting the arrest of Mansur Osanloo and released him in December 2007 following an appeals court ruling that cleared him of the charge of acting against national security.
Ali Reza Hashemi, head of the Iranian Teachers Organization, remained under a three-year suspended sentence on charges related to a March 2007 protest during which security forces arrested hundreds of teachers demanding pay and benefits equal to those government employees received. According to a domestic labor rights organization, authorities held dozens of the teachers in Section 209 of Evin Prison for as long as 60 days without charges, before releasing most of them on bail of approximately 300 million rials (approximately $30,000) each.
The law prohibits public sector strikes, and the government considered unlawful any strike deemed contrary to its economic and labor policies, including strikes in the private sector; however, strikes occurred. According to an October UNGA report, attempts to create a number of workers' associations and conduct labor strikes over wages have been met with arbitrary arrests and violence by security forces.
b. The Right to Organize and Bargain Collectively
Workers did not have the right to organize independently or to negotiate freely collective bargaining agreements. According to the International Trade Union Confederation, labor legislation did not apply in export processing zones.
c. Prohibition of Forced or Compulsory Labor
The labor code prohibits all forms of forced or compulsory labor, including by children; however, there were reports that such practices occurred. Female citizens were trafficked internally for the purpose of forced prostitution. Citizen children were trafficked internally, and Afghan children were trafficked to the country for the purpose of forced commercial sexual exploitation and involuntary servitude as beggars and laborers.
d. Prohibition of Child Labor and Minimum Age for Employment
The law prohibits employment of minors younger than 15 years and places restrictions on the employment of minors younger than 18; however, the government did not adequately enforce laws pertaining to child labor, and child labor was a serious problem. The law permits children to work in agriculture, domestic service, and some small businesses, but prohibits employment of minors in hard labor or night work. There was no information regarding enforcement of these regulations.
According to government sources, 3 million children were prevented from obtaining education because their families forced them to work. Unofficial sources claimed the figure was closer to 5 million. In 2007 Tehran reportedly opened several shelters for street children. There were reportedly significant numbers of children--particularly Afghan but also Iranian--working as street vendors in major urban areas. Many Afghan children were unable to attend school because they lacked birth certificates or identification cards, which the government reportedly refused to issue in an effort to curb illegal immigration.
e. Acceptable Conditions of Work
The law empowers the Supreme Labor Council to establish annual minimum wage levels for each industrial sector and region. In March President Ahmadi-Nejad increased the minimum wage levels by 20 percent to 2.2 million rials (approximately $220) per month, which labor groups stated did not provide a decent standard of living for workers and their families. There was no information regarding mechanisms to set wages, and it was not known whether minimum wages were enforced. Afghan workers, especially those working illegally in the country, often were paid less than the minimum wage.
The law establishes a maximum six-day, 48-hour workweek, with a weekly rest day, normally Friday, and at least 12 days of paid annual leave and several paid public holidays.
According to the law, a safety council, chaired by the labor minister or his representative, protects workplace safety and health. Labor organizations outside the country have alleged that hazardous work environments were common in the country and resulted in thousands of worker deaths annually. The quality of safety regulation enforcement was unknown, and it was unknown whether workers could remove themselves from hazardous situations without risking the loss of employment.
* The United States does not have an embassy in Iran. This report draws heavily on non-U.S. Government sources.
http://www.state.gov/g/drl/rls/hrrpt/2008/nea/119115.htm
ادامه مطلب ...
گزارش سالانه وضعیت دانشجویان در ایران ، به مناسبت سالگرد 18 تیر،از تیر 1386 تا خرداد1387
فعالين ايرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمريکای شمالینهادهای مدافع حقوق بشر ! ايرانيان مدافع حقوق بشر ! گزارش پيش رو منعکس کننده تصويری کلی از وضعيت دانشجويان در ايران است که بر اساس اخبار منتشر شده در مطبوعات رسمی در ايران تهيه گرديده است. از آنجائيکه سانسور خبری حاکم بر مطبوعات و عدم آزادی عمل مدافعان حقوق بشر در ايران از مشخصات حاکم بر جامعه ايران است، اين گزارش نمی تواند در برگيرنده تمامی موارد نقض حقوق شهروندی دانشجويان باشد.آمار زير بخوبی نشان می دهد که همچنان حقوق اوليه و انسانی دانشجويان در ايران بگونه ای گسترده ، مستمر و برنامه ريزی شده نقض می گردد.
خلاصه اين گزارش بدين شرح است:
بازجوئی توسط نهادهای امنيتی 50 مورد
بازداشت 149 مورد
احضار به دادگاه های عمومی و انقلاب 54 مورد
محاکمات انجام شده توسط دادگاه های عمومی و انقلاب 57 مورد
احکام صادر شده توسط دادگاه های عمومی و انقلاب 40 مورد
(در مجموع 48 سال زندان و 18 میلیون و 500 هزار تومان جریمه نقدی حکم محکومیت صادره شده است)
احضار به کميته های انضباطی دانشگاه ها 213 مورد
احکام صادر شده توسط کميته های انضباطی دانشگاه ها 232 مورد
اخراج از دانشگاه 17 مورد
تعلیق از تحصیل ( یک ترم ) 83 مورد
تعلیق از تحصیل ( دو ترم) 45 مورد
اخراج از خوابگاه 5 مورد
جلوگیری از ورود به دانشگاه 34 مورد
تذکر کتبی 64 مورد
آزادی با صدور قرار وثیقه 55 مورد
(احکام صادره شده از 20 میلیون تومان تا 300 میلیون تومان است که در مجموع 3410 میلیون تومان برای آزادی دانشجویان از سوی دادگاه حکم صادر شده است)
نشريات دانشجوئی توقيف شده 24 مورد
سایت های دانشجویی مسدود شده 3 مورد
جلوگيری از برگزاری مراسم توسط دانشجويان 1 مورد
اعتصاب غذایی دانشجویان زندانی شده 4 مورد
ضرب و شتم دانشجویان توسط نیروهای امنیتی 10 مورد
قتل دانشجویان زندانی در بازداشتگاهها 2 مورد
بنابر اين گزارش نهادهای که در سرکوب دانشجويان نقش مستقيم داشته اند عبارتند از:
نيرهای انتظامی
وزارت اطلاعات و امنيت کشور
دادگاه های عمومی و انقلاب
حراست دانشگاه ها
کميته های انضباطی دانشگاه ها
هيئت نظارت برنشريات دانشجويی
هيئت نظارت بر تشکل های دانشجوئی
هيئت نظارت بر دانشگاه ها
بسيج دانشجویی
نهادهای که بر اساس شکايت آنان دانشجويان مورد محاکمه، بازداشت، اخراج از دانشگاه و . . . قرار گرفته اند به شرح زير هستند:
رياست دانشگاه ها
معاونت دانشجویی دانشگاه ها
بسيج دانشجویی
امامان جمعه
شورای نگهبان
وزارت اطلاعات و امنيت کشور
سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
جامعه اسلامی دانشگاه
نمايندگان ولی فقيه در دانشگاه ها
بر مبنای اين گزارش نهادهائی که در درون دانشگاه ها اقدام به سرکوب دانشجويان کرده اند عبارتند از:
کميته های انضباطی
هيئت نظارت بر نشريات دانشجویی
هيئت نظارت بر تشکل های دانشجویی
هيئت نطارت بر دانشگاه
حراست دانشگاه
بسيج دانشجویی
رياست دانشگاه
معاونت دانشجویی دانشگاه
نمايندگی ولی فقيه در دانشگاه ها
جامعه اسلامی دانشگاه
و نهادهائی که در بيرون از دانشگاه ها اقدام به سرکوب کرده اند به شرح زير می باشند:
نيروهای انتظامی
وزارت اطلاعات و امنيت کشور
دادگاه های عمومی و انقلاب
شورای نگهبان انقلاب اسلامی
امامان جمعه
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
صدا و سيمای جمهوری اسلامی
وزارت کشور
مشروح گزارش:
1 ـ جمعی از دانشجویان دانشگاه امیر کبیر در ملاقات با فراکسیون خط امام مجلس اعلام کردند: تمامی تشکلهای صنفی دانشجویی از حق فعالیت محروم شده اند. 14 نشریه دانشجویی این دانشگاه بدستور مقامات توقیف شده اند . تعدادی از دانشجویان بصورت مکرر به کمیته انضباطی احضار شده اند. همچنین در این ملاقات خانواده 8 نفر از دانشجویان زندانی خواستار آزادی فرزندانشان شدند. ( اعتماد ملی 7/4/86 )
2 ـ برادر عباس حکیم زاده دانشجوی زندانی در مصاحبه با رادیو فردا گفت: خواهرم از سوی نیروهای امنیتی تهدید شده است. به دلیل اینکه مادرم ضعف جسمانی و سن بالایی دارد، خواهرم برای پیگیری وضعیت عباس با مادرم همراهی می کند، او را تهدید کرده اند که برای پاسخگویی به یک سری سوالات به وزارت اطلاعات برود. وی افزود: برای پیگیری وضعیت برادرم با ریاست قوه قضائیه، معاون وی و کمیسیون اقلیت مجلس ملاقات داشته ایم، همه یا ابراز ناتوانی یا بی اطلاعی از پیگیری مسئله عباس حکیم زاده می کنند. محمد علی دادخواه وکیل مدافع عباس حکیم زاده گفت: موکلم در سلول انفرادی زندان اوین نگهداری می شود و تاکنون موفق به ملاقات با خانواده خود نشده است.(خبر نامه امیر کبیر 23/4/86)
3 ـ خانواده های دانشجویان زندانی «مجید توکلی» ، «احمد قصابان» و «احسان منصوری» نامه ای سر گشاده خطاب به هاشمی شاهرودی رئیس قوه قضائیه اعلام کردند : در طی 80 روزی که فرزندان آنها در بند 209 زندان اوین بسر برده اند در سلول انفرادی و زیر شکنجه روانی و جسمی برای اعتراف گرفتن از آنان به گناه ناکرده قرار داشته اند . بخشی از شکنجه های جسمی به شرح زیر است :
ضرب و شتم شدید توسط 7 بازجو بصورت همزمان که به بیهوشی و انتقال فرزندانمان به بهداری بند 209 منجر شده است .
ضربه با پا به بازوها ، سینه ، پشت و ضرب شتم با مشت و لگد به سرو صورت و پاها .
ضربه زدن روی دستبند به صورتی که آثار کبودی و تورم تا هفته ها روی دست آنها بوده است .
نگهداری در سلولهایی در اندازه های کو چک به صورتی که امکان راه رفتن و یا دراز کردن پا در آن نبوده است .
نگهداری در سلولهای بدون زیر انداز و هیچگونه وسیله دیگری
اجبار به ایستادن طولانی به مدت 48 ساعت
استفاده از کابل وشلاق برای ضرب و شتم
خواباندن دانشجویان روی زمین و اذیت و آزار
اجبار به ایستادن روی یک پا به مدت 18 ساعت
ندادن غذا به مدت 48 ساعت
پرتاب کردن و هل دادن به صورتی که به دیوار بر خورد کنند .
اجبار به انجام حرکات طاقت فرسا به مدت طولانی از قبیل نشستن و بلند شدن متوالی و خم شدن و گرفتن مچ پا و غیره ..... (نوروز 2/5/86 )
4 ـ مجید توکلی ، احمد قصابان و احسان منصوری دانشجویان دانشگاه امیر کبیر با انتشار نامه هایی اعلام کردند: بر اثر شکنجه های غیر انسانی مجبور به اعترافات دروغین شده اند. در نامه مجید توکلی آمده است: به صراحت اعلام می کنم کلیه اعترافات بنده در طول مدتی که در سلول انفرادی نگهداری می شدم تحت آزار و اذیتهای فراوان و به دروغ از اینجانب اخذ شده است. در نامه احمد قصابان آمده است: به اطلاع همگان می رسانم که تحت شکنجه های فراوان و طاقت فرسا اینجانب و دیگر دانشجویان بازداشت شده چاره ای جز تبعیت از خواست و اراده بازجویان و اقرار دروغ علیه خود و دیگران نداشتیم . در این نامه آمده است: بازجویان ما را تحت انواع و اقسام فشارهای روحی و جسمی شدید قرار دادند که اگر خود در این شرایط قرار نمی گرفتیم باور نمی کردیم که برای اعتراف گیری دست به چه اعمالی می زنند. در هر صورت آن جا که فشارهای بازجویان از حد توان من و دوستان خارج شد ، مجبور به اعتراف دروغین شدیم.(امیر کبیر 22/5/86)
5 ـ خانواده های احمد قصابان ، احسان منصوری و مجید توکلی طی نامه ای سرگشاده ای خطاب به رئیس قوه قضاییه، گوشه ای از فشارها و اذیت و آزارهای غیرانسانی که دانشجویان در طول مدت بازداشت متحمل شده اند را شرح داده اند.
پس از انتشار نامه خانواده ها، تیم بازجویی با احضار این سه خانواده به دفتر پیگیری های وزارت اطلاعات از ایشان خواستند لحن خود را در نامه ها و مصاحبه هایشان تغییر دهند و با انتشار نامه های خود در رسانه ها قاضی پرونده را عصبانی نکنند. ( امیر کبیر 27/5/86 )
6 ـ سازمان بهایی ها و دانشجویان بهایی اعلام کرده اند: مقامات مسئول در سازمان سنجش آموزش کشور، 800 دانش آموز بهایی را از دسترسی به نتایج کنکور سراسری دانشگاههای دولتی محروم کرده اند. سازمان دیده بان حقوق بشر اظهار داشت :حکومت ایران باید فورا به اقداماتی پایان دهد که با هدف ممانعت دانش آموزان بهایی از ورود به دانشگاهها اعمال می شوند. حکومت ایران باید سریعا مشکل 800 دانش آموز بهایی را حل کند.(سازمان دیده بان حقوق بشر 29/6/86)
7 ـ هانس گرت پوترینگ رئیس پارلمان اروپا، خواستار آزادی ۲٨ دانشجوی زندانی در ایران شد. رئیس پارلمان اروپا گفته است، مسئولان ایرانی باید بطور کامل خانواده ها و وکیلان مدافع این دانشجویان را از سرنوشت آنها مطلع کنند.(رادیو دویچه وله 27/9/86)
8 ـ رئیس انجمن جامعه شناسی امریکا طی نامه ای خطاب به خامنه ای و سایر مقامات دولت ایران خواستار آزادی دانشجویان بازداشت شده گردید. در این نامه آمده است: دانشجویانی که اخیرا توسط نیروهای امنینی در تهران، تبریز، اهواز، شیراز و نقاط دیگر ایران دستگیر و بازداشت شده اند، بسیاری از این دانشجویان هم اینک بخاطر اعتراض علیه حکومت ایران در زندان اوین نگهداری می شوند و ما آزادی آنان را الزامی می دانیم. این انجمن بیش از ۱۴ هزار عضو دارد.(اخبار روز 29/9/86)
9 ـ سازمان دیده بان حقوق بشر اعلام کرد دولت ایران موظف است در رابطه با مرگ ناگهانی ابراهیم لطف اللهی دانشجوی دانشگاه پیام نور در زندان سنندج و دکتر زهرا بنی یعقوب در زندان همدان تحقیق کند. در هر دو مورد مقامات رسمی علت مرگ را خودکشی اعلام کرده اند. نایب رئیس بخش خاورمیانه سازمان گفت: مرگ ناگهانی دو جوان ظاهرا سالم در زندان بشدت نگران کننده است و دولت ایران با سرعتی که در خودکشی دانستن این مرگ ها به خرج می دهد فقط به نگرانی ما می افزاید.(دیده بان حقوق بشر 29/10/86)
10 ـ دانشجویان در کوی دانشگاه تهران در اعتراض به نحوه مدیریت خوابگاهها، کیفیت بد غذا ، جدا سازی دختران و پسران در سرویس های رفت و آمد دست به تجمع زدند. از شب سوم تجمع ، خواست آزادی تمامی زندانیان سیاسی به ویژه دانشجویان سیاسی زندانی شده و توقف احضار دانشجویان به کمیته های انضباطی به خواستهای دانشجویان معترض شد.در این رابطه 10 نفر از دانشجویان جهت بازجویی به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار شدند. سه تا پنج نفر بازداشت شدند. بر اثر حمله نیروهای ضدشورش به تجمع دانشجویان در خوابگاه 18 تن مجروح و به بیمارستان منتقل شدند. (رادیو فردا 10/11/86)
11 ـ دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه ای از مقامهای ایران در خواست کرد هرچه سریعتر گزارش های مربوط به شکنجه چهار دانشجوی بازداشتی بنامهای: پیمان پیران، علی کانتوری، مجید پورمجید و بهروز کریمی زاده توسط مامورین و بازجویان وزارت اطلاعات را مورد تحقیق قرار دهند و مسئولینی را که عامل این آزار رسانی ها بوده اند تنبیه کنند. به گفته منابع مطلع، دانشجویان هنگام بازداشت تحت آزار و اذیت های جسمی و روانی قرار گرفته اند. وکلای این دانشجویان هنوز به موکلین و یا پرونده آنها دسترسی نداشته اند. (دیده بان حقوق بشر 22/1/87)
12 ـ سه دانشجوی دختر یک دانشگاه در آذربایجان شرقی توسط یک فرد مسئول درحراست دانشگاه، یک استاد مسئول آزمایشگاه و یک راننده سرویس دانشگاهی در تبریز مورد تجاوز قرار گرفتند. سه دانشجوی دختر از ترس بی آبرویی، اخراج و تهدید مسئولان حراست حاضر به شکایت از عاملان این حادثه نیستند.(دسترنج 29/2/87)
13 ـ پروانه خلیلی دانشجوی ترم ششم رشته گیاه پزشکی دانشگاه لرستان در پی بروز حادثه برق گرفتگی و نبود امکانات پزشکی و آمبولانس در خوابگاه در گذشت.(امیر کبیر 29/2/87)
14 ـ سازمان عفو بین الملل با صدور بیانیه ای از وضعیت فرشاد دوستی پور دانشجوی 23 ساله ای که توسط اطلاعات سپاه پاسداران در ایوان غرب بازداشت گردید ، ابراز نگرانی کرد . در این بیانیه آمده است : دوستی پور که در طول بازداشت در زندان اوین دچار مشکلات ریوی شده است در حال حاضر احتمالا در معرض شکنجه قراردارد .جرم وی اطلاع رسانی در رابطه با کشته شدن 3 نفری از مردم ایوان غرب بدست نیروهای امنیتی می باشد. (رادیو زمانه 4/3/87)
15 ـ سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: ناهید کلهر 21 ساله دانشجوی زیست شناسی دانشگاه آزاد قم و مسئول وبلاگ « آزادی بی بها نیست » به اتهام تماس با گروههای مخالف حکومت در خارج از کشور در روز 12 خرداد توسط اداره اطلاعات قم بازداشت شده است. در این اطلاعیه آمده است: این دانشجو درمعرض خطر بدرفتاری و شکنجه قرار دارد. محل نگهداری او مشخص نیست و تماسی با خانواده خود و یا یک وکیل مدافع ندارد.(ایران امروز 17/3/87)
16 ـ دکتر حسین مددی رئیس هیات نظارت دانشگاه زنجان ، معاون دانشجویی و رئیس دانشکده ادبیات در حال تعرض به یکی از دانشجویان دختر توسط سایر دانشجویان دستگیر شد . پیش از این مسئولین حراست ، انتظامات دانشگاهها به دانشجویان دختر در دانشگاههای رازی کرمانشاه ، علامه طباطبایی ، سهند تبریز و ... تعرض کرده اند و هیچگاه محاکمه و مجازات نشده اند . (کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت 26/3/87)
بازداشت دانشجویان :
17 ـ شش عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که برای پاسداشت سالگرد 18 تیر و اعتراض به بازداشت 8 دانشجوی دانشگاه امیر کبیر تحصن کرده بودند، توسط ماموران امنیتی و نیروی انتظامی بازداشت شدند. علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اتهامات دانشجویان بازداشتی را شرکت در تجمع غیر قانونی ، تبانی برای اقدامات غیر قانونی و بحثهای مربوط به مسائل امنیتی برشمرد. اسامی دانشجویان بازداشتی عبارتنداز : علی وفقی دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف ، مهدی عربشاهی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی ، حنیف یزدانی دانشجوی دانشگاه شهر کرد ، علی نیکو نسبتی دانشجوی دانشگاه مفید قم ، محمد هاشمی و بهاره هدایت دانشجویان دانشکده امور اقتصادی.( ایسنا و ادوارنیوز 18و 19/4/86 )
18 ـ امیر یعقوبعلی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی ، به علت جمع آوری امضاء برای « کمپین یک میلیون امضاء تغییر برای برابری » در پارک اندیشه واقع در خیابان سهروردی تهران توسط ماموران امنیتی بازداشت و به بند 209 زندان اوین منتقل شد. (امیر کبیر 21/4/86 )
19 ـ مهرداد بزرگ دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه تهران ، کورش جنتی دانشجوی ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی و حسین فیاضی که برای شرکت در همایش « مشروطه ایرانی به حسینیه ارشاد رفته بودند، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. ( کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 12/5/86 )
20 ـ صباح نصری دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تهران و مدیر مسئول نشریه دانشجویی « روژامه» و هدایت غزالی دانشجوی سال آخر رشته روانشناسی دانشگاه تهران و عضو تحریریه نشر دانشجویی «روژامه» از هفته ها پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در اداره اطلاعات سنندج نگهداری میشوند. (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 12/5/86 )
21 ـ یاسر گلی دانشجوی کارشناسی ارشد و از دانشجویان ستاره دار توسط نیروهای امنیتی در مقابل دانشگاه آزاد سنندج بازداشت شد. منزل وی مورد تفتیش قرار گرفت ، کیس کامپیوتر و دفترچه یاداشت اش توسط نیروهای امنیتی ضبط گردید. ( امیر کبیر 22/7/86 )
22 ـ روزبه موسوی سردییر نشریه دانشجویی توقیف شده « آلترناتیو » جواد علیخانی ، راعی نیکزاد ، مهدی معصومی ، جواد توللی و فاطمه فرهای دانشجویان دانشگاه چمران اهواز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی توسط مامورین اداره اطلاعات اهواز بازداشت شدند.( امیر کبیر 4/8/86 )
23 ـ سرهنگ نادر سرکاری رئیس پلیس امنیت عمومی استان تهران گفت : 11 دانشجوی دختر و 21 دانشجوی پسر به علت شرکت در یک جشن توسط پلیس کرج بازداشت شدند. دستگیر شدگان همگی از دانشجویان دانشگاه تهران هستند که در جشن مدال آوری یکی از همکلاسی های خود که در یک المپیاد جهانی مدال گرفته بود ، شرکت کرده بودند. ( ایسنا 12/8/86 )
24 ـ معصومه منصوری دانشجوی دانشگاه امیر کبیر بدستور متین راسخ بازپرس شعبه اول دادگاه انقلاب تهران در تاریخ سوم آبان ماه بازداشت شد. محمد علی منصوری پدر وی اوائل شهریور ماه توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت گردید. ماموران وزارت اطلاعات به منزل برادر این دانشجوی بازداشتی مراجعه کرده و او را تهدید کرده اند، در صورت انتشار خبر دستگیری خواهرش ، وی و همسرش را نیز دستگیر خواهند نمود.
( امیر کبیر 12/8/86 )
25 ـ علی عزیزی عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بدستور قاضی حداد معاون امنیت دادستان تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و منزل پدرش مورد تفتیش قرار گرفت. ( ادوارنیوز 14/8/86 )
26 ـ پدرام رفعتی دانشجوی دانشگاه امیر کبیر توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد.( ادوارنیوز 16/8/86 )
27 ـ آرمان صداقتی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر ، بهنام سپهرمند دانشجوی دانشگاه تهران و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت و مازیار سمعیی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی که در تجمع دانشجویی دفاع از استقلال دانشگاه توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شده بودند ، پس از 10 روز با قرار وثیقه از زندان آزاد شدند. ( ایسنا 18/8/86 )
28 ـ محمود احمدی نژاد رئیس جمهور در دانشگاه تعطیل شده علم و صنعت برای اعضای بسیج دانشجویی دانشگاههای علامه ، امیر کبیر ، خواجه نصیر و دانشجویان دانشگاههای امام صادق و امام حسین که به وسیله اتوبوس به این دانشگاه انتقال یافته بودند، سخنرانی کرد. سه نفر از دانشجویان عضو انجمنهای اسلامی دانشجویان امیر کبیر و خواجه نصیر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. ( ادوارنیوز 21/8/86 )
29 ـ انوشه آزاد فر دانشجوی دانشگاه تهران، بهروز کریمی زاده دانشجوی دانشگاه تهران، احسان آزاد فر، یاسر پیرحیاتی دانشجوی دانشگاه شاهد،بهزاد باقری دانشجوی دانشگاه تهران، علی کلایی دانشجوی دانشگاه آزاد، بابک پاشا جاوید دانشجوی دانشگاه امیر کبیر، الناز جمشیدی دانشجوی دانشگاه آزاد ، مهدی گرایلو دانشجوی دانشگاه تهران، سعید حبیبی عضو کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، نادر احسنی دانشجوی دانشگاه مازندران، میلاد عزیزی دانشجوی دانشگاه تهران، میلاد معینی دانشجوی دانشگاه مازندران، اختای حسینی دانشجوی دانشگاه آزاد، بهرنگ زندی دانشجوی دانشگاه مازندران، آرش پاکزاد دانشجوی دانشگاه مازندران، حسن معارفی دانشجوی دانشگاه مازندران، کیوان امیر الیاسی دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، محسن ثقفی دانشجوی دانشگاه امیر کبیر، محسن غمین دانشجوی دانشگاه امیر کبیر، نسیم سلطان بیگی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی، روزبه صف شکن دانشجوی دانشگاه تهران، روزبهان امیری دانشجوی دانشگاه تهران، سارا خادمی دانشجوی دانشگاه مازندران، شوان مریخی دانشجوی دانشگاه مازندران، رضا عرب دانشجوی دانشگاه مازندران، آرمان رسول پور دانشجوی دانشگاه مازندران،حامد محمدی دانشجوی دانشگاه مازندران، امیر مهرزاد دانش آموز پیش دانشگاهی، علی سالم دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه امیر کبیر، نیما نحوی دانشجوی دانشگاه مازندران، هادی سالاری دانشجوی دانشگاه رجایی، امیر آقایی دانشجوی دانشگاه رجایی ، فرشید فرهادی آهنگران دانشجوی دانشگاه رجایی، میلاد عمرانی دانشجوی دانشگاه رجایی، پیمان پیران دانشجوی اخراجی، مجید اشرف نژاد دانشجوی دانشگاه رجایی، حسین بابایی دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، کریم آسایش دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، عابد توانچه ، روزبه فقیهی، روشنک غیاثیان، مجتبی باستانی، سعید رحمانی، رازا عیسایی، مهسا محبی ، سعید آقام علی خلیلی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی و.. از فعالان دانشجویی توسط ماموران دادستانی و امنیتی بازداشت شدند.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر، امیر کبیر، ادوار نیوز، خبرنامه دانشگاه مازندران، آوای دانشگاه، سلام دمکرات، وبلاگ دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب 11 الی 18/9/86)
30 ـ فرشاد دوستی پور، سهراب کریمی، جواد علیزاده و محمد صالح ایومن چهار دانشجوی کردی که در تریبون آزاد دانشجویی دفتر تحکیم وحدت، تحت عنوان « دانشگاه آخرین سنگر آزادی » سخنرانی کرده بودند، شب گذشته توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند. دانشجویان بازداشت شده به نمایندگی از دانشجویان کرد، به نقض گسترده حقوق شهروندی کردها اعتراض کردند و به صراحت اعلام کردندخواسته مردم کردستان داشتن حداقل رفاه اقتصادی و اجتماعی است. آنها با تاکید بر تمامیت ارضی کشور انتساب جدایی طلبی به کردها را مسئله انحرافی دانستند که توسط حاکمیت جهت توجیه سرکوب گسترده کردها مطرح و دامن زده می شود.(امیر کبیر 19/9/86)
31 ـ سحر یزدانی پور دانشجوی سال سوم کتابداری و حمدالله نامجو دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه شیراز به علت شرکت در اعتراضات دانشجویی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.(ادوارنیوز 20/9/86)
32 ـ شیرزاد حاجیلو دانشجوی دانشگاه آزاد خوی به علت شرکت در تجمع روز جهانی زبان مادری در دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان غربی به 3 ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شده بود. وی توسط نیروی انتظامی بازداشت و به زندان منتقل گردید.(امیر کبیر 22/9/86)
33 ـ پارسا کرمانجیان در دانشکده فنی دانشگاه کرمانشاه توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد. نامبرده بدلیل فعالیتهای دانشجویی از دانشگاه دولتی اخراج شده بود و در رشته معماری دانشگاه آزاد به تحصیل ادامه می دهد.(امیر کبیر 24/9/86)
34 ـ مهدی الهیاری دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف به اتهام اقدام علیه امنیت داخلی در 17 آذر توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده است.(امیر کبیر 25/9/86)
35 ـ بهرام شجاعی دانشجوی دانشگاه آزاد ـ واحد تهران جنوب پس از چندین روز بازجویی مجددا به دستور دادسرای انقلاب تهران بازداشت و روانه زندان اوین شد. نعمت احمدی وکیل مدافع این دانشجو اعلام کرد: در جریان تجمع دانشجویان دانشگاه تهران موکل من به مدت دو شب در بازداشت بود.(ایسنا 28/9/86)
23 ـ علیرضا حیدری دانشجوی دانشگاه آزاد کرمانشاه که 10 روز پیش جهت بازجویی به حراست دانشگاه احضار شده، از آن پس اطلاعی از وی در دست نیست.(امیر کبیر 30/9/86)
24 ـ یونس میر حسینی دانشجوی سال سوم حقوق دانشگاه شیراز که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی توسط ماموران امنیتی مسلح مورد ضرب و شتم قرار گرفت و بازداشت شده بود، پس از دو هفته با قرار وثیقه از زندان آزاد شد.(ایسنا30/9/86)
38 ـ میثم مهرابیان و علی قادری دانشجویان عضو جبهه ملی ایران توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند، از محل نگهداری آنها اطلاعی در دست نیست. (ادوار نیوز 13/10/86)
39 ـ مرتضی اصلاحچی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی ، بیتا صمیمی زاد دانشجوی دانشگاه امیرکبیر ، آناهیتا حسینی دانشجوی دانشگاه تهران ، محمد پور عبدالله دانشجوی دانشگاه تهران ، سروش ثابت دانشجوی دانشگاه شریف ، ساناز الهیاری خواهر مهدی الهیاری دانشجوی در بند ، سروش دشتستانی، امین قضایی ، بیژن صباغ ، کاوه عباسیان و مرتضی خدمتی لو از فعالین دانشجویی توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند . (کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 25/10/86)
40 ـ حبیب الله لطیفی اهل سنندج ، دانشجوی دانشگاه آزاد ایلام بیش از 70 روز است که در وضعیت نامعلومی در بازداشت بسر می برد، هفته گذشته قرار بازداشت وی برای دو ماه دیگر تمدید شد. نامبرده تحت شدید ترین شکنجه ها قرار دارد و جان وی در خطر می باشد. وی بمدت دو روز به صورت وارونه از سقف آویزان شده و بارها طی بازجویی بر اثر فشارهای وارده بیهوش شده است. ملا ولی، عربیان و ده ده جانی از بازجویان این دانشجو می باشند.(امیرکبیر 27/10/86 )
41 ـ فرزاد حسن زاده و محمد زراعتی از دانشجویان چپ گرای دانشگاه فردوسی مشهد توسط مامورین امنیتی بازداشت شدند. (آوای دانشگاه 4/11/86)
42 ـ سلمان یزدان پناه دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران در رابطه با تجمعات اخیر کوی دانشگاه توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. (امیر کبیر 13/11/86 )
43 ـ جمشید بهرامی دانشجوی رشته هنر دانشگاه تبریز و سلام نباتی دانشجوی رشته روانشناسی دانشگاه پیام نور مریوان توسط نیروهای امنیتی در مریوان بازداشت شدند و منزل آنها مورد تفتیش قرار گرفت. (امیر کبیر 18/11/86 )
44 ـ رضا نگهداری دانشجوی رشته حقوق دانشگاه تهران که پس از حوادث اخیر کوی دانشگاه تهران چندین بار به کمیته پیگیری وزارت اطلاعات احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بود از هفته پیش ناپدید شده ، احتمال می رود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده باشد. ( امیر کبیر 30/11/86 )
45 ـ نیروی انتظامی و ماموران امنیتی لباس شخصی با حمله به تجمع 3000 نفری دانشجویان دانشگاههای شاهرود، 26 نفر از دانشجویان را بازداشت کردند. دانشجویان خواستار استعفای علی مرادزاده رئیس دانشگاه شاهرود می باشند.(سرمایه 6/12/86)
46 ـ رضا داغستانی دانشجوی دانشگاه پیام نور نقده، وبلاگ نویس و روزنامه نگار آذربایجانی در روز دوم اسفند، روز جهانی زبان مادری توسط مامورین امنیتی در ارومیه بازداشت گردید.
(کمیته دقاع از حقوق زندانیان سیاسی آذربایجان 7/12/86)
47 ـ سعید فیض الله زاده عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی با شکایت « سیدی » رئیس حراست دانشگاه و « دهقان» از معاونان حراست بدستور قاضی موسوی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل گردید. سیدی و دهقان به زندان اوین رفته و وی را مورد بازجویی قرار داده اند. نامبرده به دنبال اعتراضات دانشجویی خرداد 85 در کمیته انضباطی به دو ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شده بود، مدیریت دانشگاه به محض پایان مدت محرومیت از تحصیل وی، مجددا او را به دو ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم کرد.(ادوار نیوز 12/12/86)
48 ـ محمد مهدی احمدی دبیر انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز و علوم پزشکی، مسعود خیراتی سخنگوی شورای مرکزی، نادر دیناری دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده داروسازی و مهدی امیریان دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی توسط مامورین اداره اطلاعات استان فارس بازداشت شدند. (امیر کبیر 20/12/86)
49 ـ سعادت دلفانی، مجتبی وکیلی، علی حسنی و محسن فخری دانشجویان دانشگاه شیراز توسط ماموران حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی بازداشت و بشدت مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و از آنجا به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل شدند. همچنین 12 نفر از فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز به دادسرای انقلاب احضار شدند. (امیر کبیر 20/12/86)
50 ـ اسدالله شه بخشی دانشجوی دانشگاه آزاد زاهدان و عضو انجمن « جوانان صدای عدالت » توسط اداره اطلاعات زاهدان بازداشت گردید. نامبرده به همراه ابراهیم مهر نهاد و فضل الرحمن چهراس 20 روز پیش بازداشت شدند. (امیر کبیر 26/12/86)
51 ـ اردشیر کریمی خیاوی دانشجوی دانشگاه آزاد اردبیل، مهدی کیانی دانشجوی دانشگاه پیام نور اردبیل و آیدین قره باغی فعال دانشجویی توسط ماموران اداره اطلاعات اردبیل بازداشت شدند. نیروهای امنیتی پس از تفتیش و بازرسی خانه، کتابها و کامپیوتر شخصی آنها را نیز با خود بردند.(ساوالان سی 23/1/87)
52 ـ رضا اسدزاده 28 ساله دانشجوی اخراجی دانشگاه تبریز در سال 82، در تاریخ 22 فروردین به وزارت اطلاعات احضار شد و پس از آن هیچ خبری از وی در دست نیست. ستاد خبری وزارت اطلاعات نیز از وضعیت وی اظهار بی اطلاعی می کند. نامبرده در جریان اعتراضات دانشجویی سال 82 دانشگاه تبریز به 2 سال حبس تعلیقی محکوم شد. وی در جریان انتخابات مجلس توسط مامورین اداره اطلاعات شهرستان شبستر برای مدت 6 روز بازداشت گردید.(اخبار روز 28/1/87)
53 ـ آرش کریمی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه ایلام توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
(ادوار نیوز 9/2/87)
54 ـ فرشاد دوستی پور فعال دانشجویی دانشگاه بوعلی سینای همدان چهار روز پیش توسط نیروهای امنیتی استان ایلام بازداشت شد. نامبرده در مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران از سوی دانشجویان کرد زبان سخنرانی کرده و به همین دلیل در زندان اوین در بازداشت بود و سپس با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. یکی از پزشکان ایلام که فرشاد دوستی پور عضو کمیسیون دفاع از حقوق اقلیتها ی دفتر تحکیم وحدت برای بیماری ریوی اش به او مراجعه می کرد، گفت: پس از حبس حدود 2 ماهه ی این فعال دانشجویی در زندان اوین، وی به بیماری شدید ریوی دچار شده است و می باید تحت نظارت شدید پزشکی باشد. این پزشک خواست که نامش اعلام نشود. تاکید کرد: وضعیت سلامت ریوی فرشاد دوستی پور بحرانی است. گفته می شود نامبرده توسط اطلاعات سپاه پاسداران ایلام بازداشت شده است. (دسترنج 29/2/87)
55 ـ عسگر اکبرزاده دانشجوی دانشگاه پیام نور اردبیل و از فعالین آذربایجانی توسط ماموران اداره اطلاعات اردبیل بازداشت شد. وی قبلا به مدت 4 ماه زندانی بوده و همچنین به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در دادگاه به پرداخت 600000 تومان محکوم شده بود.(ساوالان سی 21/3/87)
56 ـ هود یازرلو 21 ساله دانشجوی رشته مدیریت دانشگاه معصومیه قم به علت سفر به عراق به همراه مادرش نازیلا دشتی بدستور قاضی سید مجید ضرغامی بازپرس شعبه 2 امنیت دادگاه انقلاب در روز 4 خرداد بازداشت و به بند 209 زندان اوین منتقل گردید.(کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی 23/2/87)
57 ـ خانواده امیر رضا اردلان دانشجوی ترم آخر دانشگاه آزاد شهرضا در استان اصفهان، که دو روز پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، اعلام کردند: فرزندشان در بازداشت گاه امنیتی شدیدا شکنجه شده است و قادر به راه رفتن و تکلم نبوده است. خانواده امیر رضا اردلان به صورت تصادفی وی را در دادگستری شهرضا ملاقات کرده اند.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 29/3/87)
بازجویی توسط کمیته های انضباطی و یا دیگر نهاد های امنیتی :
58 ـ علی عبدی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به اتهام برگزاری تجمع غیر قانونی در روز جهانی زن در کمیته انضباطی این دانشگاه مورد بازجویی قرار گرفت . ( ایلنا 2/4/86 )
59 ـ صادق شجاعی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی به اتهام ایجاد بلوا ، آشوب و تحریک دانشجویان در کمیته انضباطی مورد بازجویی قرار گرفت.
( ایلنا 3/4/86 )
60 ـ هانیه بردبار ، شیما فرزاد منش ، عسل اخوان ، مریم السادات سیدکریمی ، احسان محمدی ، عماد برقه ای ، صادق شجاعی ، امیر یعقوبعلی و سعید فیض الله زاده دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی به اتهام ایجاد اخلال در نظم دانشگاه ، ایجاد بلوا و آشوب ، عدم رعایت مقررات دانشگاه و توهین به مسئولان در کمیته انضباطی مورد بازجویی قرار گرفتند. این دانشجویان به اتهامات گوناگون هرکدام چندین پرونده دارند.
( ایسنا 12/4/86 )
61 ـ مهردادحسینی دبیر سابق واحد سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه به اتهام ارتباط با گروههای معاند نظام در شعبه 10 دادگستری کرمانشاه مورد بازجویی قرار گرفت و با قرار وثیقه آزاد شد. ( ایسنا 1/5/86 )
62 ـ در پی انتقاد علی خضریان عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل از دانشگاه آزاد اسلامی به اتهام نشر اکاذیب ، توهین و تشویش اذهان عمومی در شعبه ششم باز پرسی دادسرای کارکنان دولت تفهیم اتهام شد .(خبر گزاری فارس 28/5/86 )
63 ـ کاظم رضایی ، آرش روستایی و یونس میر حسینی دانشجویان دانشگاه شیراز به علت گرفتن روزه سیاسی در حمایت از حقوق انسانی دانشجویان زندانی دانشگاه امیر کبیر در کمیته انضباطی دانشگاه شیراز مورد بازجویی قرار گرفتند. ( نوروز 7/7/86)
64 ـ مجتبی تقوی نژاد ، نیما رضایی ، محمد باقر نیا ، و حکیم تقی زاده دانشجویان دانشگاه یاسوج به اتهام تشویش اذهان عمومی با شکایت مدیرکل مخابرات استان کهگیلویه و بویر احمد در شعبه سوم دادیاری یاسوج مورد بازجویی قرار گرفتند و با ضمانت آزاد شدند. ( ایسنا 2/8/86 )
65 ـ سجاد سلمان زاده دانشجوی دانشکده مهندسی و مدیر مسئول نشریه دانشجویی توقیف شده « آلترناتیو » ، محمد امین عندلیبی دانشجوی دامپزشکی و زهرا ابراهیمی دانشجوی دانشکده ادبیات دانشگاه چمران اهواز در اداره اطلاعان مورد بازجویی قرار گرفتند. ( امیر کبیر 4/8/86 )
66 ـ هشت دانشجوی دختر دانشگاه امیر کبیر ساکن خوابگاه دانشجویی ناجیان به اتهام برهم زدن نظم دانشگاه و خوابگاه در کمیته انضباطی مورد بازجویی قرار گرفتند. ( امیر کبیر 7/8/86 )
67 ـ سیده فهیمه میرلوحی ، جواد صفدری و سید اشکان مدنی دانشجویان دانشگاه شاهرود به اتهام همکاری با گروههای منحله ، انجام اعمالی به نفع گروههای مخالف نظام ، برگزاری تجمعات غیر قانونی ، و صدور بیانیه در کمیته انضباطی مورد بازجویی قرار گرفتند. ( ادوارنیوز 20/8/86 )
68 ـ مهدی اللهیاری دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف و سردبیر نشریه دانشجویی « طلوع » به علت پخش نشریات « آرمان » و « طلوع » توسط ماموران وزارت اطلاعات مورد بازجویی قرار گرفت. ( کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 22/8/86 )
69 ـ سلیمان محمدی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی در دادگاه انقلاب مورد بازجویی قرار گرفت .
( ادوارنیوز 23/8/86 )
70 ـ محمد هاشمی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت و آرش خاندل عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه لرستان به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه بازپرسی دادسرای امنیت مورد بازجویی قرار گرفتند. این دانشجویان در 18 تیر سال جاری توسط نیروهای امنیتی برای مدتی بازداشت شدند.( ایسنا 2/11/86)
71 ـ ناهید افراسیابی ، سحر یزدانی، حمدالله نامجو و اسماعیل جلیل وند دانشجویان دانشگاه شیراز و مدیران مسئول نشریات دانشجویی « رهگذر» ، « قاصدک» ، « متن » و « عصیان » به اتهامات گوناگون مورد در کمیته انضباطی دانشگاه شیراز مورد بازجویی قرار گرفتند. ( ایسنا 12/11/86 )
72 ـ پیمان عارف دانشجوی دانشگاه تهران به مدت 5 ساعت توسط اداره اطلاعات تبریز مورد بازجویی قرار گرفت. علت بازجویی تشکیل جلسات ماهانه سخنرانی جبهه ملی در تبریز بوده است. ماموران امنیتی در صورت برگزاری سخنرانی هفته آینده که قرار بود با حضور دکتر داود باوند برگزار گردد، با بانیان مراسم برخورد خواهند کرد. اداره اطلاعات به پیمان عارف گفته است، فعالیت های جبهه ملی در تبریز موجب تحریک فعالان قومی گردیده و باعث می شود، آنان نیز بر شدت فعالیت خود بیفزایند، لذا ملیون در شهر تبریز اجازه هیچ گونه فعالیتی را ندارند.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 28/1/87)
73 ـ مجید توکلی دانشجویی که از 19 اردیبهشت سال قبل در زندان بسر می برد، بعنوان مدیر مسئول نشریه دانشجویی توقیف شده "خط صفر" به اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی با شکایت معاونت اطلاعات قرار گاه ثارالله سپاه پاسداران در شعبه 9 بازپرسی دادسرای کارکنان دولت بدون حضور وکیل مورد بازجویی قرار گرفت.(امیرکبیر 20/2/87)
احضار به کمیته های انضباطی:
74 ـ موسویان عضو شورای صنفی دانشگاه هنر تهران گفت: 10 دانشجوی دختر این دانشگاه به اتهام پوشش نامناسب جهت بازجویی به کمیته انضباطی این دانشگاه احضار شدند. ( ایسنا 6/4/86 )
75 ـ بیست و سه نفر از دانشجویان دانشگاه امیر کبیر جهت بازجویی به کمیته انضباطی این دانشگاه احضار شدند. اسامی دانشجویان احضار شده عبارتند از: مهری کریمی ، مریم سلیمی ، بیتا صمیمی زاد، هادی پلاور ، بهزاد موسوی ، بامداد غلامی ، محسن غمین ، فرهاد نوری، وحید سراجیان ، بابک آذرفر ، بهروز عباسی ، سیاوش اسداللهی ، مهدی عباسی ، مجتبی کلانتری ، مرتضی ورمزیار ، سینا صداقت نژاد، علی صابری ، محسن گرامی ، حسین ترکاشوند ، کورش لطیفی ، محمد معتمدی ، احسان خیر خواه و مسعود قدسی .
( ایسنا 17/4/86 )
76 ـ 12 دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی گرگان به اتهام برهم زدن نظم دانشگاه ، برهم زدن امنیت ملی و مخالفت با احکام اسلامی به کمیته انضباطی احضار شدند. ( روزانه تهران جنوب 23/5/86 )
77 ـ دانشجویان عضو انجمن اسلامی دانشگاه شاهرود با فشار مسعود الماسی نماینده خامنه ای در دانشگاه جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. ( ادوارنیوز 3/7/86 )
78 ـ نجمه موسوی ، سیاوش حاتم ، رضا جعفریان ، و محمد صیادی از فعالین جنبش دانشجویی دانشگاه بوعلی سینای همدان به اتهام توهین به دولت کریمه محمود احمدی نژاد جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. ( ادوارنیوز 1/8/86 )
79 ـ در روز برگزاری تربیون آزاد دانشجویی « ستاره ها در اوین » که در اعتراض به صدور احکام سنگین حبس برای سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر برگزار شد . محمد رضا سرلک ، هادی پلاور ، مهدی مشایخی و جمعی دیگر از دانشجویان جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. ( امیر کبیر 7/8/86 )
80 ـ ادریس صالحی ، مهدی عباس زاده ، مجید خمسه و کامیاب گیوکی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر و یک دانشجوی دیگر جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. (ایسنا 13/8/86 )
81 ـ بابک فتح اللهی دانشجوی دانشگاه بوعلی سینای همدان به علت انتشار بیانیه ای در رابطه با مرگ مشکوک دکتر زهرا بنی یعقوب در بازداشتگاه امر به معروف و نهی از منکر همدان جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شد. ( ایسنا 13/8/86 )
82 - شش تن از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند.
( ادوارنیوز 23/8/86 )
83 ـ پنج عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه ابو علی سینای همدان به علت بر پایی مراسم شب هفت برای دکتر زهرا بنی یعقوب که به شکل مشکوکی در بازداشتگاه امر به معروف و نهی از منکر همدان خود کشی کرد، به کمیته انضباطی احضار شدند. (ادوارنیوز 6/9/86)
84 ـ علی وفقی دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف و عضو شورای مرکزی دفتر تخکیم وحدت به اتهام شرکت در تجمع غیر قانونی و ایجاد خسارت به اموال دانشگاه امیر کبیر جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شد . (ادوارنیوز 7/9/86)
85 ـ پوریا شریفیان، مهدی جمالوند و مهدی مسافر دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا به اتهام شرکت در تجمعات صنفی جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند.(خبرنامه بوعلی سینا 22/9/86)
86 ـ محسن خسروی، حسن حسنی، حسام سعیدی و محمود هادی پور از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کرمان به علت برگزاری تربیون آزاد دانشجویی به مناسبت روز دانشجو به اتهام توهین به شعائر اسلامی، و ایجاد آشوب و بلوا جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. (امیر کبیر 25/9/86)
87 ـ بیش از 30 نفر از دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شیراز به بهانه شرکت در مهمانی مختلط و عدم رعایت شئونات اسلامی جهت محاکمه به کمیته انضباطی احضار شدند.(امیر کبیر 27/9/87)
88 ـ امیر حسین نوربخش و عادل تاعنی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر و محمد میزبان از دانشجویان چپ جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند.(امیر کبیر 27/9/87)
89 ـ سامان فیروزی، مسعود قربانی نژاد، سید مهدی چاووشیان و مسعود نظری فر دانشجویان دانشگاه شاهرود در آستانه ی امتحانات جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. (ایسنا 11/10/86)
90 ـ الهام السادات موسوی ، مجتبی نظری ، امین خسروی و محسن موسوی دانشجویان دانشگاه یاسوج به علت اعتراض به ضرب و شتم یک دانشجوی دختر ،جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. این دانشجویان از سوی معاونت دانشجویی دانشگاه تهدید به دو ترم تعلیق از تحصیل شده اند. حراست دانشگاه در اقدامی، خانواده های این دانشجویان را به دانشگاه فراخوانده و از آنها خواسته اندکه به فرزندانشان اجازه ی فعالیت سیاسی ندهند.(ایسنا 11/10/86 )
91 ـ میلاد عزیزی و حافظ رستمی دانشجویان دانشگاه تهران به اتهام شرکت در تجمع اعتراضی 21 آذر در اعتراض به بازداشت میلاد عزیزی جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. در حالی که تجمع 21 آذر در اعتراض به بازداشت 4 روزه میلاد عزیزی صورت گرفته و اساسا این دانشجو در تجمع شرکت نداشته ، مشخص نیست بر اساس چه دلایلی وی را احضار و متهم به شرکت در تجمع نموده است.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 13/10/86)
92 ـ سحر رضازاده ، احسان دولت شاه و آرش پهلوان دانشجویان دانشگاه تهران جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. ( ادوارنیوز 16/10/86 )
93 ـ سید علی هاشمی عضو شورای مرکزی و دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشکده ادبیات و کیوان امام وردی دبیر شورای صنفی و دبیر جامعه فرهنگی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به اتهام شرکت در تجمعات 18و 21 آذر در دانشگاه تهران جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. (امیر کبیر 16/10/86)
94 ـ سارا کرمانیان و زینب پیغبرزاده ، دو فعال دانشجوی دانشگاه تهران ، جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند . (امیر کبیر 24/10/86)
95 ـ پگاه حمزه ای، حسام سلامت، هیوا مجید زاده و مرتضی مساکنی از دانشجویان دانشگاه تهران جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. ( ادوارنیوز 3/11/86 )
96 ـ کوثر عطلایی، دیمن رحمت اللهی، بهروز محمودی ، فرزاد عطایی، کاوه ناصری و علی رمضانی دانشجویان کرد دانشگاه ارومیه در کمیته انضباطی مورد بازجویی قرار گرفتند. این دانشجویان مورد تهدید قرار گرفته اند در صورت احضار مجدد از دانشگاه اخراج خواهند شد.( فعالان حقوق بشر در ایران9/11/86 )
97 ـ سلمان یزدان پناه و رضا نگهداری فعالین دانشجویی دانشکده حقوق دانشگاه تهران به اتهام تخریب اموال عمومی، تحریک دانشجویان به تجمع غیر قانونی، توهین به نیروی انتظامی و توهین به مسئولان نظام جمهوری اسلامی جهت محاکمه به کمیته انضباطی احضار شدند. (کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 2/12/86)
98 ـ فرزاد حسن زاده به علت شرکت در تجمع دانشجویی به کمیته انضباطی احضار شد. (امیر کبیر 3/12/86)
99 ـ 30 نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز بنامهای ناهید افراسیابی، سحر یزدانی، نسیم دالوند، ندا ضیغمی، عباس رحمتی، هادی عسگری، لقمان قدیری، اسماعیل جلیل وند، کاظم رضایی، محسن گوهری نیا، سعید کوشکی، عبدالله داودیان، محسن زرین کمر، احسان هاشمی، سعید خسرو آبادی، هادی الم لی، اکبر حسن پور، رحیم سلیمانی، امین درستی، سجاد فتاحی، سعید خلعتبری، سعید آشنایی، سعید لطفی، مجتبی شیخیان، رضا فولادی، یونس میر حسینی، محمد رضا دهقان، هاشم حسین پور، محسن بخشنده و علی شیدایی به علت شرکت در تجمع دو هفته ای اسفندماه، جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند.
(امیر کبیر 20/1/87)
100 ـ مسعود ولی خانی، امیر زندی، محمد زحمتکش، رضا مشهدی، مجید دیجوجین، محمد رضا طلایی نژاد، مهدی آقاجانی، محمود حسینی، مهدی درب امامیه، حسنعلی میر موسوی و فریبرز بابانژاد دانشجویان دانشگاه آزاد شهر ری به اتهام عدم رعایت شئونات دانشجویی جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند.
(امیر کبیر 22/1/87)
101 ـ روح الله دماوندی، هادی صادقی، یاسر ریگی، کیومرث فتحی، احمد کرمی و آرمان زاهدی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه رجایی به اتهام شرکت در تحصنهای آذر و اسفند 86 جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. (اعتماد 29/1/87)
102 ـ سه تن ازدانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی به کمیته انضباطی احضار شدند. (ادوارنیوز 20/2/87)
103 ـ پس از برگزاری تریبون آزاد "در حسرت عدالت" در اعتراض به صدور حکم ناعادلانه برای 3 ترم دانشجوی در بند دانشگاه امیر کبیر، 20 نفر از دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شدند. (امیر کبیر 24/2/87)
27 ـ رضا عرب، مهدی داودیان، میلاد حسینی کشتان، آرنوش ازرحیمی و سیاوش صفوی اعضای هیئت موسس انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند. همچنین عادل اسلامی دبیر شورای صنفی دانشکده علوم و محمد فکری مدیر مسئول نشریه دانشجویی"رویداد" جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شدند.(امیر کبیر 25/2/87)
105 ـ امین نظری دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه همدان به اتهام ایجاد اخلال جهت بازجویی به کمیته انضباطی احضار شد.( خبرنامه بوعلی سینا 31/2/87)
31 ـ محمد نبی ابراهیمی دانشجوی دانشگاه مفید قم به علت اعتراض به سایت های فرهنگی دانشگاه به کمیته انضباطی احضار شد. دانشگاه مفید یکی از دانشگاههای همکار با سازمان ملل در جهت طرح ارتقای حقوق بشر و دسترسی به عدالت است که هرساله سازمان ملل بودجه های بسیاری را برای برپایی همایش ها و کنفرانس ها به این دانشگاه اختصاص می دهد. دانشجویان دانشگاه مفید حق داشتن موبایل دوربین دار، تلویزیون شخصی، لب تاپ و کامپیوتر را در خوابگاه ندارند.(امیر کبیر 9/3/87)
107 ـ مدیران مسئول نشریات دانشجویی"پنجره"،"شورا"،سردبیر نشریه دانشجویی "کاغذ اخبار" و دو دانشجوی دیگر دانشگاه سیستان و بلوچستان به کمیته انضباطی احضار شدند. دانشجویان احضار شده در ائتلافی به نام"هم پیمانان" در انتخابات شورای صنفی دانشگاه شرکت کرده بودند.(ایران امروز 15/3/87)
احکام صادر شده توسط کمیته های انضباطی :
108 ـ فهمیه شجاع عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شد. ( ایلنا 1/4/86 )
109 ـ چهارده تن از دانشجویان دانشگاه تبریز به اتهام شرکت در تجمعات غیر قانونی داخل دانشگاه به قصد ایجاد بلوا و آشوب در محیط دانشگاه به صورت مکرر در کمیته انضباطی دانشگاه محکوم شدند. اسامی دانشجویان و مدت محکومیت انها به این شرح است: نعیم احمدی ، بابک رحمتی ، مقصود عهدی ، فراز ذهتاب ، آیدین خواجه ای ، وحید دهقانی ، هادی بهادری ، آیدین غفارنژاد ، امین امامی و علی داور هر یک به دو ترم تعلیق از تحصیل محکوم شدند. همچنین حامد توفیق ، بهنام زالی ، منصور امینیان و ابراهیم زینالی هر یک به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شدند. ( ادوارنیوز 13/4/86 )
110 ـ شش دانشجوی دانشگاه امیر کبیر در کمیته انضباطی این دانشگاه محکوم شدند. اسامی دانشجویان و مدت محکومیت هر یک از آنان به این شرح است : نریمان مصطفوی و ناصر پویافر یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات. ابراهیم رحمانی و موفق کاتب یک ترم تعلیق از تحصیل. آرمان صداقتی یک ترم تعلیق از تحصیل با محرومیت از امکانات رفاهی . اسماعیل سلمان پور دو ترم تعلیق از تحصیل . ( ایسنا 17/4/86 )
111 ـ مقداد بریمانی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده مهندسی دانشگاه سیستان و بلوچستان در کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شد. ( ایسنا 19/4/86 )
112 ـ علیرضا ولیان دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کاشان به دلیل اظهار نظر و انتقاد از دولت در کمیته انضباطی به دو ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد. ( ایسنا 24/4/86 )
113 ـ بهنام ترکانپور عضو شورای مرکزی تشکل آرمان دانشجو به اتهام توهین به کارمندان دانشگاه در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد. (وبلاگ آرمان دانشجو 24/4/86 )
114 ـ سلیمان محمدی دبیر شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی به اتهام اخلال در نظم دانشگاه ، ایجاد بلوا و آشوب در کمیته انضباطی به دو ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد. نامبرده دو ماه پیش نیز به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شده بود. ( ایسنا 15/5/86 )
115 ـ امیر یعقوبعلی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی به اتهام اخلال در نظم دانشگاه ، عدم رعایت موازین دانشگاه و ایجاد بلوا و آشوب در دانشگاه در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد. نامبرده چند روز پیش با قرار وثیقه 20 میلیون تومانی از زندان آزاد گردید.
( ایسنا 21/5/86 )
116 ـ مانا تابان ، فاضله خلیل نژاد و رضل بلبلی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی گرگان به اتهام برهم زدن نظم دانشگاه ، برهم زدن امنیت ملی و مخالفت با احکام اسلامی در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شدند. ( روزانه تهران جنوب 23/5/86 )
117 ـ شجاعی دبیر منتخب انتخابات اخیر برگزار شده دانشگاه علامه طبا طبایی اعلام کرد : عماد برقعی فعال دانشجویی دانشکده علوم اجتماعی این دانشگاه از سوی کمیته انضباطی به اتهام اخلال در نظم دانشگاه ایجاد آشوب و بلوا و عدم رعایت موازین دانشگاه به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد.
(ایسنا 27/5/86 )
118 ـ حامد محقق دبيرانجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه تبريز گفت: چندی پيش احکام انضباطی اوليه و ثانويه 10 نفر از دانشجويان با هم صادر شد و در هفتهی گذشته احکام ثانويه بدون تغيير، مجددا برای دانشجويان صادر شد.وی افزود که در تايخ 60 ساله دانشگاه تبريز صدور چنين احکامی برای دانشجويان بی سابقه بوده است و همچنين امکان ندارد احکام اوليه و ثانويه با هم صادر شود، اما چندی پيش شاهد بوديم برای دانشجويان دانشگاه تبريز اين دو حکم با يکديگر صادر شد و مسوولان پس از پی بردن به اشتباه شان احکام ثانويه را مجددا صادر کردند. ( امیرکبیر 28/5/86 )
119 ـ پیمان عارف دانشجوی ممنوع التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه تهران گفت : با وجود رای نخستین دیوان عدالت اداری به نفع بنده در تاریخ 30 مهر ماه گذشته که دستور به بازگشت به تحصیلم را داده بود ، متاسفانه در طی این مدت شیخ عباسعلی عمید زنجانی (ریاست دانشگاه تهران) در برابر رای ایستاد و از تمکین بدان و بازگشت به تحصیلم جلو گیری نمود که 4 ماه پیش طی شکایتی به دیوان خواهان انفصال از خدمت وی به دلیل استنکاف از رای قاضی شریعت رئیس شعبه 2 دیوان شدیم . متاسفانه عمید زنجانی اخیرآ طی مذاکراتی توانست به اعمال نفوذ در پرونده بپردازد قاضی شریعت از ریاست شعبه بر کنار و حجت الاسلام گوهری به ریاست منصوب گردید . قاضی جدید نیز با نقص رای اولیه رای به نفع متشاکیان ـ وزارت علوم و دانشگاه تهران ـ داده حکم اخراج از تحصیل من از کارشناسی ارشد به دلیل نداشتن صلاحیت سیاسی و عقیدتی را که به خواست وزارت اطلاعات صورت گرفته بود تایید کرد . این فعال دانشجویی گفت : همچنین قاضی گوهری از رسیدگی به شکایت انفصال عمید زنجانی نیز خودداری نموده پرونده را مختومه اعلام کرد . عارف تاکید کرد : متاسفانه رای صادره ، نهایی و غیر قابل تجدید نظر خواهی است . بدین ترتیب واپسین مرحله حقوقی اعتراض به اخراج و آخرین امکان بازگشت به به تحصیل نیز نافرجام ماند .(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 28/5/86 )
120 ـ رضا ریخته گر قیاسی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی تبریز به اتهام برهم زدن نظم دانشگاه در کمیته انضباطی محکوم به تذکر کتبی و درج در پرونده شد. ( ایسنا 3/6/86 )
121 ـ علیرضا ولیان دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه کاشان در محاکمه تجدید نظر کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد. ( ایسنا 12/6/86 )
122 ـ مسعود منصوری و شمال رستمی دانشجویان دانشگاه تربیت دبیر رجایی به اتهام دعوت دانشجویان به اعتراضات صنفی ، انتشار نشریه دانشجویی و عدم التزام به احکام اسلامی توسط هیئت های گزینش آموزش و پرورش از دانشگاه اخراج شدند.( سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 5/7/86 )
123 ـ رشید اسماعیلی دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه علامه طباطبایی و عضو کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران اسلامی در کمیته انضباطی و تجدید نظر به ریاست حجت اسلام شریعتی رئیس دانشگاه به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد. نامبرده طی سخنانی در کانون مدافعان حقوق بشر گفت: سرکوب ، بازداشت و شکنجه دانشجویان پلی تکنیک ، حمله به دفتر سازمان دانش آموختگان و فشار بر این حزب قانونی ، قتل زهرا کاظمی و محروم کردن دانشجویان از تحصیل با صدور احکام تعلیقی و سه ستاره کردن آنها تنها بخشی از سریال بی پایان نقض حقوق بشر است. وی با اشاره به نقض گسترده حق حیات و حقوق زنان نقض حقوق بشر را سازمان یافته ، برنامه ریزی شده و نهادین توصیف کرد.
( ادوارنیوز 9/7/86 )
124 ـ آرش پاکزاد دانشجوی دانشگاه مازندران در کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات و توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شد. مرضیه شفیعی و حامد محمدی به توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شدند و برای سارا خادم ، مینا باطبی ، صادق حکیم زاده و میلاد معینی حکم تذکر شفاهی صادر گردید.( ایسنا 18/7/86 )
125 ـ آیدین اخوان عضو سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی به اتهام برهم زدن نظم دانشگاه ، ایجاد بلوا و آشوب در دانشگاه و برهم زدن نظم دانشگاه در کمیته انضباطی به 18 ماه تعلیق از تحصیل محکوم شد.(ایسنا 18/7/86)
126 ـ در روز برگزاری تربیون آزاد دانشجویی « ستاره ها در اوین » که در اعتراض به صدور احکام سنگین حبس برای سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر برگزار شد ، بدستور کمیته انضباطی عباس حکیم زاده ، علی صابری ، مجید شیخ پور ، اصغر سپهری ، مهیار عبدالصمدی ، مجتبی کلانتری ، پویان محمودیان و کورش دانشیار ممنوع الورود به دانشگاه شدند. ( امیر کبیر 7/8/86 )
127 ـ علی محمدی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی بدستور کمیته انضباطی ممنوع الورود به دانشگاه شد.
( ایسنا 9/8/86 )
128 ـ مجید موسوی دانشجوی دانشگاه مازندران در کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل و تذکر کتبی با درج در پرونده محکوم شد.همچنین صادق رحمتی از تحصیل در ترم بعد تعلیق و از هم اکنون از خوابگاه دانشگاه اخراج شده است. ( ایسنا 9/8/86 )
129 ـ نریمان مصطفوی و کورش دانشیار از فعالین جنبش دانشجویی دانشگاه امیر کبیر در کمیته انضباطی هرکدام به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شدند. ( ایسنا 13/8/86 )
130 ـ فرخنده بختیارزاده عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهرود به اتهام همکاری با گروههای منحله ، ممنوع الورود شد. حکم محرومیت از تحصیل وی تائید شده و نیروهای حراست از ورود نامبرده به دانشگاه جلوگیری کردند. قبل از این کارت سلف سرویس فرخنده بختیار زاده مسدود گشته و دستور ترک خوابگاه داده شد. ( ادوارنیوز 20/8/86 )
131 ـ سلیمان محمدی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی که به حکم کمیته انضباطی به ریاست حجت اسلام شریعتی به 3 ترم تعلیق از تحصیل یا احتساب سنوات محکوم شده بود .( ادوارنیوز 23/8/86 )
132 ـ علی قلی زاده سخنگوی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهرود به اتهام توهین، تهدید، نشراکاذیب، افتراء ، انجام اعمالی به نفع گروههای غیر قانونی و انجام اعمالی بر ضد نظام در کمیته انضباطی به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد.( ادوارنیوز 5/9/86)
133 - امین نظری دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه ابو علی سینای همدان به اتهام توهین به مقدسات و شعائر محکوم به توبیخ کتبی با درج در پرونده شد. (ادوارنیوز 6/9/86)134 ـ داود خداکرمی دانشجوی رشته ریاضی، دبیر «جمعیت اسلامی» دانشگاه زنجان و مدیر مسئول نشریه دانشجویی « آچیق سوز » از دانشگاه اخراج شد.(امیرکبیر 19/9/86)
135 ـ فرهنگ اسلامی و مهربان کشاورز دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند. همچنین هنگامه مظلومی و عارف روشنایی به توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شدند. (اعتماد 22/9/86)
136 ـ بهنام نور محمدی دانشجوی عمران دانشگاه ارومیه و سردبیر نشریه دانشجویی « اویانیش » بدستور کمیته انضباطی از دانشگاه اخراج گردید.(امیر کبیر 22/9/86)
137 ـ سه دانشجوی دانشگاه شاهرود در کمیته انضباطی محکوم شدند. مدت محکومیت دانشجویان به این شرح است: اشکان مدنی دو ترم محرومیت از تحصیل بدون احتساب سنوات، فهیمه میر لوحی و جواد صفدری به توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شدند.(ایسنا 11/10/86)
138 ـ کورش جنتی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده اقتصاد و مازیار سمیعی در کمیته انضباطی هر کدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت 12/10/86)
139 ـ سلمان یزدان پناه دانشجوی دانشکده حقوق دانشگاه تهران به اتهام شرکت در تجمع اعتراضی به دلیل صدور حکم حبس برای سه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر ، با شکایت علیرضا رهایی رئیس دانشگاه امیر کبیر ، در کمیته انضباطی دانشگاه تهران به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد.این در حالی است که این فعال دانشجویی ، پیش تر نیز به دلیل سازماندهی اعتراضات دانشجویی دانشگاه تهران به حضور محمود احمدی نژاد در این دانشگاه به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم گردیده بود.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 13/10/86)
140 ـ رضا نگهداری دانشجوی دانشکده حقوق دانشگاه تهران، به اتهام برگزاری تجمع غیر قانونی در کمیته انضباطی دانشگاه تهران به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد.(امیر کبیر 14/10/86)
141 ـ نجمه موسوی، فاطمه معصومی، سیروس محمدی، وهاب کریمی نژاد و ساسان منبری دانشجویان دانشگاه بوعلی سینای همدان در کمیته انضباطی به توبیخ کتبی و درج در پرونده محکوم شدند. (ایسنا 16/10/86)
142 ـ محسن خسروی ، حسن حسینی، محمود هادی پور، حسام سعیدی ، وحید زارع و دو دانشجوی دیگر از دانشجویان فنی و مهندسی دانشگاه باهنر کرمان به اتهام توهین به مقدسات ملی و میهنی در کمیته انضباطی مجموعا به 14 ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شدند. این دانشجویان از دست اندرکاران برگزاری مراسم جشنی با مجوز دانشگاه بوده اند.(امیر کبیر 16 /10/86)
143 ـ رضا جعفریان ، پوریا شریفیان ،مهدی جمالوند و محمد صیادی از اعضای مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینای همدان به جرم شرکت در مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران به توبیخ کتبی و درج در پرونده محکوم شدند.(بوعلی سینا 16/10/86)
144 ـ سیاوش حاتم ، محمد صیادی و مهدی جمالوند از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینای همدان به اتهام توهین به نظام و اقدام برای براندازی به حکم کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شدند.(ایسنا 16/10/86)
145 ـ مازیار معصومی، ارسلان صادقی دانشجویان دانشگاه اصفهان در کمیته انضباطی هرکدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند. همچنین علی رهنما و علیرضا داودی به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(امیر کبیر 16/10/86)
146 ـ تینا حسینی از دانشجویان طیف چپ دانشگاه فردوسی مشهد به اتهام عدم رعایت کامل حجاب اسلامی، استفاده از لوازم آرایشی و فعالیت سیاسی در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت معلق از تحصیل محکوم گردید.(وبلاگ دانشجویان آزادی خواه و برابرای طلب 18/10/86)
147 ـ محمد کریم آسایش دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران به علت شرکت در تجمعی به مناسبت روز جهانی زن و فعالیت در کارزار دفاع از کارگران زندانی در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد. همچنین حمید ملک زاده به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم گردید. (وبلاگ آوای دانشگاه 18/10/86)
148 ـ بیش از 30 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی شیراز به اتهام شرکت در میهمانی مختلط و عدم رعایت شئونات اسلامی در کمیته انضباطی محکوم شدند . احکام دانشجویان شامل یک ترم محرومیت مشروط از تحصیل ، محرومیت از امکانات رفاهی دانشگاه تا پایان تحصیلات ، توبیخ کتبی با درج در پرونده ، و تذکر کتبی با درج در پرونده می باشد . (امیرکبیر 23/10/86)
149 ـ زینب پیغبرزاده حکم قطعی دو ترم محرومیت از تحصیل دریافت کرده بود .(امیر کبیر 24/10/86)
150 ـ خانم روزیتا تشکر بعد از قبولی در آزمون سال 85 دانشگاهها، در رشته مترجمی زبان دانشگاه پیام نور واحد دولت آباد اصفهان، در مهر همان سال پذیرفته می شود و بمدت سه هفته اجازه حضور در کلاس را پیدا می کند. اواسط آبان ماه خانم تشکر به حراست دانشگاه پیام نور منطقه سه اصفهان احضار و تنها به دلیل اعتقاد به آیین بهائیت از دانشگاه اخراج می شود. نامبرده بعد از اخراج نامه نگاریهای زیادی را به سازمانهای دولتی از قبیل دانشگاه پیام نور ، سازمان سنجش، وزارت علوم، شورای عالی انقلاب فرهنگی، ستاد حقوق بشر قوه قضائیه، حراست کل وزارت علوم و دیوان عدالت اداری شکایت می کند که باز هم بی نتیجه می ماند. (فعالان حقوق بشر در ایران 26/10/86)
151 ـ دکتر عطایی پور معاون دانشجویی دانشگاه امیر کبیر اعلام کرد: دو دانشجوی این دانشگاه در کمیته انضباطی به دو ترم محرومیت قطعی از تحصیل محکوم شدند. همچنین سه دانشجوی دیگر نیز حکم قطعی یک ترم محرومیت از تحصیل را دریافت کردند.( ایسنا 8/11/86 )
152 ـ ابراهیم رحمانی مجددا به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد. وی ترم پیش نیز حکم قطعی محرومیت از تحصیل داشت و به دانشگاه ممنوع الورود بود. مهدی ابوالحسنی دبیر شورای صنفی دانشگاه در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد. همچنین بدستور حراست ، انتظامات دانشگاه از ورود نریمان مصطفوی نایب دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر به دانشگاه جلوگیری بعمل آورد. ( میر کبیر 16/11/86)
153 ـ میلاد عزیزی دانشجوی دانشگاه تهران به اتهام شرکت در تجمع غیر قانونی 21 آذر در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد. لازم به ذکر است که در روز 21 آذر وی در بازداشت بسر می برده است. همچنین دو دانشجوی دیگر بنامهای حافظ موسوی و احسان دولتشاه در کمیته انضباطی به توبیخ کتبی و درج در پرونده محکوم شدند.(ادوارنیوز 21/11/86 )
154 ـ سحر رضا زاده و مارال پیله ور از فعالین دانشجویی دانشگاه تهران در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(ادوار نیوز 5/12/86)
155 ـ کاوه رضایی دانشجوی دانشگاه بوعلی سینای همدان به حکم کمیته انضباطی از دانشگاه اخراج شد. سال گذشته وی به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شده بود.(خبر نامه دانشگاه بوعلی سینا 5/12/86)
156 ـ کارو صدیقیانی از اعضای هیئت موسس اتحادیه دمکراتیک دانشجویان کرد در دانشگاههای ایران که مشغول به تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت ایران در ترم چهارم بود، به حکم وزارت علوم از تحصیل محروم و از دانشگاه اخراج شد.(ادوار نیوز 12/12/86)
157 ـ زینب پیغمبرزاده دانشجوی دانشگاه تهران به علت شرکت در تجمع 18 آذر دانشجویان در دانشگاه تهران در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل بدون احتساب سنوات محکوم شد. وی سال گذشته نیز به دلیل شرکت در تجمع خرداد ماه دانشگاه تهران به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده بود.(اعتماد 14/12/86)
158 ـ دکتر اسدی معاون فرهنگی و رئیس گروه فقه و حقوق دانشگاه آزاد ورامین، 9 نفر از دانشجویان دختر را به خاطر پوشش غیر چادر از کلاس درس اخراج کرده و اجازه ورود به آنها نمی دهد. این استاد به دانشجویان گفته است هیچ کس در کلاس درس حق ندارد بدون چادر حاضر شود.(کمیسیون زنان تحکیم وحدت 15/12/86)
159 ـ شیما فرزاد منش، نگین فرزامند ، مهدیه گلرو ، امیر رئیسیان، مهربان کشاورز، امیر یعقوبعلی و فرهنگ اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی در کمیته انضباطی دو ترم از تحصیل محروم شدند. همچنین عسل اخوان و صادق شجاعی با دو ترم تعلیق مواجه هستند. به علاوه چهار نفر دیگر از دانشجویان هم جمعا 6 ترم از تحصیل تعلیق شده اند. کمیته انضباطی در شرایطی این احکام را صادر کرده است که در سال گذشته صدور 40 ترم تعلیق دانشجویان از تحصیل را در کارنامه خود دارد. همچنین دانشجویان معلق از تحصیل شامل رشید اسماعیلی، امیر رئیسیان، علیرضا ارشادی فر، علیرضا موسوی، مجید دری و مهدیه گلرو هم اکنون ممنوع الورود هستند و اجازه تردد در دانشگاه علامه را ندارند. این احکام به امضای حجت الاسلام صدرالدین شریعتی رئیس دانشگاه علامه رسیده است.(اعتماد 24/1/87)
160 ـ سحر یزدانی پور مدیر مسئول نشریه "قاصدک" ، ناهید افراسیابی مدیر مسئول نشریه"رهگذر" ، اسماعیل جلیل وند مدیر مسئول نشریه"عصیان" و حمدالله نامجو مدیر مسول نشریه"متن" از سوی کمیته انضباطی دانشگاه شیراز هرکدام به دو ترم تعلیق از تحصیل محکوم شدند.(کارگزاران 27/1/87)
161 ـ رضا نگهداری دانشجوی ترم 4 حقوق و سلمان یزدان پناه دانشجوی ترم 8 علوم سیاسی دانشکده حقوق دانشگاه تهران به اتهام رهبری تجمع بهمن ماه کوی دانشگاه تهران توسط حراست از خوابگاه دانشگاه اخراج شدند. (امیر کبیر 28/1/87)
162 ـ حمیدرضا امیر خانی دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده و ممنوع الورود اعلام شد.(امیر کبیر 31/1/87)
163 ـ پیمان انجیدنی دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سهند تبریز در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شد.(ادوار نیوز 2/2/87)
164 ـ زهرا توحیدی، علیرضا خوشبخت داوطلبین آزمون کارشناسی ارشد در رشته علوم سیاسی، مرتضی حسین زاده داوطلب آزمون کارشناسی ارشد در رشته علوم اجتماعی و یحیی صفی آریان داوطلب آزمون کارشناسی ارشد در رشته علوم ارتباطات اجتماعی، دانشجویان محروم از تحصیل در دوره کارشناسی ارشد در سال 86 طی نامه ای خطاب به محمد مهدی زاهدی وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری خواستار دریافت کارنامه شرکت در آزمون کارشناسی ارشد خود شدند.(امیر کبیر 16/2/87)
165 ـ میثم فرخ روز، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و مدیر مسئول نشریه دانشجویی"داروگ" به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات و محرومیت از تسهیلات رفاهی دانشگاه محکوم شد. نشریه "داروگ" قبلا بدستور کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی توقیف گردید. (ادوارنیوز 20/2/87)
166 ـ پگاه حمزه ای، مارال لطیفی،میلاد عزیزی، مرتضی مساکنی و رضا زاده دانشجویان دانشگاه تهران به دلیل شرکت در تریبون آزاد حمایت از دانشجویان زندانی در کمیته انضباطی به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند. همچنین دو دانشجوی دیگر که نمی خواهند اسمی از آنها برده شود به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند. حسام سلامت،رضا قاضی نوری و رضایی نیا در کمیته انضباطی به توبیخ کتبی محکوم شدند. شیوا مجیدزاده و رضا علی نیا در انتظار حکم بسر می برند.(آفتاب 21/2/87)
167 ـ علی شجاعی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه هرمزگان، به حکم مقامات دانشگاه حق ورود به خوابگاه دانشجویی را ندارد.(امیر کبیر 22/2/87)
168ـ کاوه رضایی شیرازی، فعال سیاسی ـ دانشجویی دانشگاه همدان در پی احکام تعلیقی متوالی صادره از سوی کمیته انضباطی، حکم اخراج قطعی و معافیت تحصیلی دریافت کرد.(خبر نامه بوعلی سینا 23/2/87)
169 ـ سجاد ویس مرادی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شد. وی پیش از این نیز به علت شرکت در مراسم و تریبون آزادی به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و محرومیت از تسهیلات رفاهی تا پایان تحصیل محکوم شده بود.(امیر کبیر 24/2/87)
170 ـ احمد توکلی دانشجوی مجازی دانشگاه خواجه نصیر الدین طوسی و مدیر مسئول وبلاگ"همکلاسی" در کمیته انضباطی به منع موقت از تحصیل به مدت نیم سال تحصیلی بدون احتساب سنوات محکوم شد. اتهامات وی عبارتند از: راه اندازی وبلاگ دانشجویی، دعوت عمومی به تجمع دانشجویان مجازی در سازمان مرکزی، اقدام به برگزاری اردوی دانشجویی بدون هماهنگی با مسئولین دانشگاه، اقدام به جو سازی علیه حراست دانشگاه، توهین به دین اسلام و اهانت به حجاب خواهران دانشجو. همچنین یکی دیگر از دانشجویان به علت برگزاری اردوی دانشجویی به اخطار کتبی همراه با درج در پرونده محکوم شد.(ادوار نیوز 27/2/87)
171 ـ محمد دهقان دانشجوی دانشگاه بوعلی سینای همدان و مدیر مسئول نشریه دانشجویی"فریاد سکوت" به اتهام توهین به دولت، توهین به شورای نگهبان و تشویق دانشجویان به تحریم انتخابات مجلس هشتم، در کمیته انضباطی به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شد.(دسترنج 27/2/87)
172 ـ سازمان سنجش وزارت علوم از ارائه کارنامه به ناصر پویافر و علی صابری از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه امیرکبیر خود داری کرده همچنین نتیجه آزمون مجید شیخ پور را نیز تغییر داده است. فریدون مشیری نماینده بندرعباس در مجلس شورای اسلامی گفت : تقلب برای نورچشمی هاست اما دانشجویان ستاره دار مورد غضب هستند و از لحاظ قانونی امسال دست آنها به جایی بند نیست. وی افزود: در سالهای 85 و 86 اوراق دانشجویان ستاره دار تصیح شده بود و برخی از آنها رتبه یک تا دو رقمی داشتند اما با تمام پیگیریها و رای دیوان عدالت اداری ، وزارت علوم حاضر به ثبت نام این دانشجویان نشد . اما امسال وضعیت متفاوت بود و اوراق این دانشجویان به هیچ وجه تصحیح نشد . نامبرده اعلام کرد: مافیای مالی در سازمان سنجش وجود دارد ، با خرید و فروش سوالات کنکور سالانه 400میلیون تومان پول رد و بدل می شود .(امیرکبیر 2/3/87)
173 ـ سینا جهانبخش مدیر مسئول نشریه دانشجویی « گونش» بدلیل چاپ ویژه نامه ای با عنوان گذری بر حماسه خرداد آذربایجان در سال 85 به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه علم و صنعت برای مدت 9 ماه از مدیر مسئولی محروم شد.(وبلاگ حق 5/3/87)
174 ـ یک دانشجوی دانشگاه آزاد کاشان به دلیل مخالفت با دفن شهید در این دانشگاه از دانشگاه اخراج شد و 3 دانشجوی دیگر به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شدند.(امیر کبیر 7/3/87)
175 ـ هشت تن از دانشجویان دختر دانشگاه صنعتی شیراز به اتهام "بدحجابی در محیط دانشگاه" در کمیته انضباطی هرکدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(امیر کبیر 9/3/87)
176 ـ ناهید بابازاده، صمد پاشایی، نادر مهدقره باغ و امین امامی دانشجویان دانشگاه تبریز به اتهام فعالیت سیاسی به حکم اداره گزینش استاد و دانشجو وزارت علوم از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد محروم شدند. همچنین سجاد راد مهر دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک به کمیته انضباطی احضار شد. نامبرده بدلیل ممانعت مسئولین امنیتی دانشگاه تبریز از برگزاری جلسه دفاع پایان نامه ارشد خود محروم شده بود.
(ادوار نیوز 11/3/87)
177 ـ عباس رشیدی، مصلح ستار پور، سیوان فرخزادی، امین آریا، فاروق معروفی، امیر سالاری و امین شجاع دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران به جرم شرکت در تحصن و اعتصاب غذا در کمیته انضباطی به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شدند. بیش از 2000 دانشجو در تحصن و 91 دانشجو در اعتصاب غذا بسر می برند. اداره حراست و مسئولین دانشگاه برای سرکوب تحصن دانشجویان خطوط اینترنت دانشگاه را قطع نموده و در خطوط موبایل اختلال ایجاد کرده اند. آب را به مدت یک روز قطع کردند. با خانواده های متحصنین تماس برقرار کرده و اتهام پراکنی مبنی بر این که دانشجویان با گروه های بیگانه در ارتباط هستند و افزایش نیروهای امنیتی در لباس حراست و ........(دسترنج 17/3/87)
178 ـ فرزاد حسن زاده، مهدی خسروی و امین ریاحی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد به دلیل چاپ مطالب انتقادی نسبت به برخی اقدامات دولت احمدی نژاد در نشریه دانشجویی « محاوره » در کمیته انضباطی هر کدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(بوعلی سینا 21/3/87)
احضار به دادگاه ها و دیگر نهادهای امنیتی:
179 ـ حسن طالبی، میثم گلستانی و محمد صادقی از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اصفهان و علوم پزشکی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و توهین به خامنه ای جهت محاکمه به شعبه 4 دادگاه انقلاب اصفهان احضار شدند. لازم به یاد آوری است که 16 نفر از اعضای سابق تشکل ذکر شده از 2 سال پیش در دادگاه انقلاب اصفهان دارای پرونده مفتوح می باشند.( ادوارنیوز 29/4/86 )
180 ـ شیرزاد حاجیلو دانشجوی رشته کامپیوتر دانشگاه آزاد خوی جهت محاکمه برای بار پنجم به دادگاه انقلاب خوی احضار شد. ( ساولان سسی 17/6/86 )
181 ـ مجتبی تقوی نژاد، نیما رضایی ، محمد باقرنیا و حکیم تقی زاده دانشجویان دانشگاه یاسوج به اتهام تشویش اذهان عمومی با شکایت مدیر عامل مخابرات استان کهگیلویه و بویر احمد جهت محاکمه به دادگاه انقلاب احضار شدند. (ایسنا 27/7/86)
182 ـ بابک زمانیان مسئول روابط عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر با شکایت دکتر علیرضا رهایی رئیس دانشگاه جهت محاکمه به شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران احضار شد. وی در اردیبهشت ماه با شکایت رئیس دانشگاه به مدت 40 روز در بند 209 زندان اوین در بازداشت بود. ( امیر کبیر 16/8/86 )
183 ـ امیر یعقوبعلی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور از طریق فعالیت تبلیغی علیه نظام جهت محاکمه به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران احضار شد.(ایسنا 19/9/86)
184 ـ ناهید افراسیابی، سحر یزدانی، اسماعیل جلیل وند و حمدالله نامجوی دانشجویان دانشگاه شیراز ، بعلت اعتراض به بازداشت یونس میر حسینی ، جهت بازجویی به اداره اطلاعات شیراز احضار شده بودند.
(امیر کبیر 11/10/86)
185 ـ مسعود حبیبی از دانشجویان بازداشت شده در 18 تیر سال جاری جهت بازجویی به شعبه اول دادسرای امنیت تهران احضار شد. وی با قرار وثیقه 30 میلیون تومانی ازاد شد.( ایسنا 8/11/86)
186 ـ بهاره هدایت عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و از بازداشت شدگان تجمع 18 تیر سال جاری جهت بازجویی به شعبه اول بازپرسی دادسرای امنیت تهران احضار شد. (ادوارنیوز 10/11/86)
187 ـ اشکان قیسوندی عضو اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان و از بازداشت شدگان 18 تیر سال جاری جهت بازجویی به دادگاه انقلاب احضار شد. ( امیر کبیر 19/11/86 )
188 ـ محمد زراعتی، مازیار شاهچراغی، ایمان اصفهانی و تینا حسینی به اتهام توهین به مامور دولت جهت بازجویی به دادگاه احضار شدند. (امیر کبیر 3/12/86)
189 ـ معصومه منصوری دانشجوی دانشگاه امیر کبیر جهت محاکمه به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران احضار شد. نامبرده در آبان ماه به علت پیگیری وضعیت پدرش که در شهریور بازداشت شده بود، توسط ماموران امنیتی بازداشت و پس از 3 هفته با قرار کفالت از زندان آزاد شد.(امیر کبیر 6/12/86)
190 ـ بدنبال تجمع 7 روز پیش، بیش از 2000 نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز حول خواستهای عزل رئیس دانشگاه، عزل شورای صنفی دست نشانده، برچیده شدن دوربین های مدار بسته در دانشگاهها، فراهم آوردن امکان دسترسی به اینتر نت در دانشکده فنی، تجهیز و توسعه خوابگاههای دختران، جذب اساتید کار آمدو ....13 نفر از دانشجویان جهت بازجویی به اتهام اخلال در نظم به دادسرای عمومی و انقلاب شیراز احضار شدند. اسامی دانشجویان احضار شده عبارتند از : عباس رحمتی، کاظم رضایی، محسن گوهری نیا، اسماعیل جلیل وند، هادی عسگری، لقمان قدیری، عبدالله داودیان، سعید کوشکی، محسن روزی طلب ، مجتبی بخشنده ، حمید رضا حجتی دو دانشجوی دیگر که نخواستند نام آنها فاش شود.(ادوار نیوز 13/12/86)
191 ـ پدرام رفعتی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر جهت محاکمه به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران احضار شد. (امیر کبیر 21/1/87)
192 ـ محمد هاشمی وعلی عزیزی اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت جهت محاکمه به دادگاه احضار شدند. (امیر کبیر 4/2/87)
193 ـ دوازده نفر از دانشجویان دانشگاه تهران بنامهای امید حسنی، امجد کرد نژاد، میلاد چگینی، محسن ذاکری، محمد وریا عبداللهی، یونس توانا راد، بهزاد گرمرودی، امیر فلاح، موسی عظیمی مهر، بهمن گلچین، سلمان یزدان پناه و رضا نگهداری جهت بازجویی به کلانتری احضار شدند.(امیر کبیر 4/2/87)
194 ـ یونس میر حسینی دانشجوی سال سوم رشته حقوق دانشگاه شیراز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی جهت محاکمه به دادگاه انقلاب شیراز احضار شد. نامبرده در 14 آذر بازداشت و در 28 آذر سال گذشته با قرار وثیقه 20 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. طی دو ماه سال گذشته بیش از 50 نفر از دانشجویان دانشگاه شیراز به کمیته های انضباطی و یا دادگاهها احضار شده اند.(امیر کبیر 19/2/87)
195 ـ میلاد اسدی دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر و مدیر مسئول نشریه دانشجویی توقیف شده "درنگ" جهت محاکمه به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران احضار شد. (ادوار نیوز 20/3/87)
196 ـ مهدی خسروی و حمید رضا امیرخانی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد جهت بازجویی به شعبه 201 دادسرای انقلاب مشهد احضار شدند. ( امیر کبیر 27/3/87)
197 ـ امین ریاحی دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد در شعبه 201 دادسرای انقلاب مشهد مورد بازجویی قرار گرفت. (امیر کبیر 30/3/87)
محاکمات:
198 ـ آسو صالح فعال دانشجویی دانشگاه کردستان و عضو هیئت تحریریه هفته نامه « دیدگاه » به اتهام اقدام علیه امنیت ملی ، فعالیت تبلیغی علیه نظام ، تحریک جوانها به شرکت در تجمع غیر قانونی روز جهانی زن در سنندج و ارتباط با گروههای معاند جمهوری اسلامی ایران در شعبه پنجم دادیاری سنندج مورد بازجویی قرار گرفت. پرونده وی برای محاکمه به شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج ارجاع شد.( ایلنا 3/4/86 )
199 ـ 46 دانشجوی دانشگاه آزاد شهر ری به اتهام عدم رعایت شئونات دانشجویی و عدم رعایت پوشش مناسب در کمیته انضباطی این دانشگاه محکوم شدند. تنها 3 نفر از این دانشجویان به کمیته انضباطی احضار و محاکمه شده اند، 43 دانشجوی دیگر به صورت غیابی و بدون اینکه فرصت دفاع از خود را داشته باشند محکوم شده اند. اسامی دانشجویان به این شرح است: شیدا زرین ، فاطمه افرند،ریحانه نعمتی کش، مهرو ستاد، کلثوم غریب نواز، معصومه اکبر نژاد، فاطمه احمدی ، سارا اینانلو دوقوز، نسیبه فاضلی حشمت، میثم یوسفی، محسن جورابلو، حیدر ناهید قره شیرازی، حسن اکبری، صادق خدادادی، روح الله فیروز اردکانی، حمید رضا هژبری، علیرضا سعیدی، امیر حاجی احمدی، جواد آذرخش، مهدی مرادی، میثم فریدونی، پور اقدم پورناکی، مهدی خانی زاده، محمد عزیزی، سید رضا احمدی، محمد صادق دارابی، محسن روحی میاب، جواد سبحانی، مجتبی زارع خرمیزی، بهزاد بهروزپور عسگر آباد، اردشی فلاح مهر، حسین عباسیان، محمد علی کرمی، مرتضی زمانی، مجید محمد ابراهیم، رضا عابدی، مهدی خطیبی، سید رمضان حسینی، امیر کریمی، سعید ناهیدی، محمد رضا دهقان نظری، علیرضا مهربانی، آقای نوذریان و آقای طالبی.(روزانه تهران جنوب 3/6/86)
200 ـ امین بزرگیان دانشجوی سابق دانشگاه تهران به اتهام اقدام علیه امنیت کشور ، هیاهو و جنجال برای برهم زدن نظم و سنگ پرانی به ماموران نیروی انتظامی با شکایت مدعی العموم در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. ( ایسنا 28/6/86 )
201 ـ میثم رشیدی دانشجوی دانشگاه تهران به اتهام اقدام علیه امنیت کشور در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. (امیر کبیر 30/9/86)
202 ـ محمد ورزنده دانشجوی سابق دانشگاه تهران به اتهام اقدام علیه امنیت کشور ، شرکت در تجمعات غیرقانونی و برهم زدن نظم در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد . (ایسنا 03/10/86)
203 ـ بابک زمانیان عضو انجمن اسلامی دانشجوی دانشگاه امیر کبیر به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بصورت غیر علنی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. نامبرده در خردا ماه سال جاری پس از 38 روز حبس انفرادی با قرار وثیقه 50 میلیون تومانی از زندان آزاد شده بود.( امیر کبیر 23/11/86)
204 ـ احمد قصابان، احسان منصوری و مجید توکلی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر که از اردیبهشت ماه در زندان بسر می برند، در شعبه 44 دادگاه تجدید نظر استان تهران به ریاست قاضی ساعدی بصورت غیر علنی محاکمه شدند. این دانشجویان به اتهام تبلیغ علیه نظام ، نشراکاذیب علیه بسیج و نیروهای امنیتی در شعبه 6 دادگاه انقلاب تهران و شعبه 1043 دادگاه عمومی تهران به زندان محکوم شده اند.( ایسنا 28/11/86 )
205 ـ سهراب کریمی عضو اتحادیه دمکراتیک دانشجویان کرد ، که از روز 16 آذر در بازداشت بسر می برد بدون حضور وکیل و بصورت غیر علنی محاکمه شد. آسو صالح 29/11/86 )
206 ـ آرش خاندل عضو اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه لرستان و از بازداشت شدگان 18 تیر 86 در محل دفتر سازمان ادوار تحکیم وحدت، به اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. نامبرده در تیر ماه به مدت یک ماه در بازداشت بسر برد و سپس با قرار وثیقه 10 میلیون تومانی از زندان آزاد شد.(ایسنا 21/1/87)
207 ـ یاسر گلی دانشجویی که از مهر ماه سال گذشته به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق هواداری از گروه پژاک در زندان بسر می برد، در شعبه دوم دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی طیاری محاکمه شد.
(موکریان نیوز 8/3/87)
احکام صادر شده توسط دادگاهها :
208 ـ بهرام اسماعیل بیگی عضو اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اصفهان و علوم پزشکی به اتهام تبلیغ علیه نظام ، برگزاری تجمعات غیر قانونی و توهین به خمینی در شعبه 4 دادگاه انقلاب اصفهان به 2 سال حبس تعزیری محکوم گردید، که برای مدت 5 سال به حالت تعلیق در آمد.
( کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 29/4/86 )
209 ـ یونس زارعیون دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز اعلام کرد: به دنبال شکایت یکی از استادان دانشگاه مبنی بر آنچه که بر هم ریختن جو دانشگاه از سوی بنده نامیده می شد به دادگاه احضار شدم و طی حکمی از سوی دادگاه به شش ماه حبس تعزیری محکوم شدم . ( ایسنا 29/5/86 )
210 ـ میثم گلستانی عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به علت شرکت در تجمع روز دانشجو در دادگاه به یکسال حبس تعلیقی محکوم شد. ( ایسنا 12/6/86 )
211 ـ امیر حسین اعتمادی فارغ التحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران ، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به 2 سال حبس تعلیقی محکوم شد. نامبرده در جریان اعتراضات دانشجویی خرداد 82 توسط حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت گردید و مدت 55 روز در سلول انفرادی بسر برد . ( کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 15/6/86 )
212 ـ سعید قاسمی نژاد دانشجوی دانشگاه تهران به اتهام تحریک به اغتشاش و اقدام علیه امنیت ملی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به 2 سال حبس تعلیقی محکوم شد. نامبرده در جریان اعتراضات دانشجویی خرداد 82 به مدت 20 روز بازداشت گردید. ( ادوارنیوز 17/6/86 )
213 ـ ابوالفضل جهاندار و سعید درخشندی از فعالین سابق جنبش دانشجویی در شعبه 6 دادگاه انقلاب تهران و شعبه 26 دادگاه تجدید نظر استان تهران به 5/2 سال و 5/3 سال حبس تعزیری محکوم شدند. نامبردگان از شهریور سال 85 در زندان بسر می برند. ( ایسنا 6/7/86 )
214 ـ شیرزاد حاجیلو دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی خوی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با گروههای پان ترکیست در دادگاه انقلاب خوی به حکم قاضی نوروزی به یکسال حبس تعزیری محکوم شد.
( ساوالان سسی 10/7/86 )
215 ـ امین بزرگیان از فعالان سابق دانشجویی دانشگاه تهران و از بازداشت شدگان اعتراضات دانشجویی خرداد 82 به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به 3 سال حبس تعلیقی محکوم شد. (ایسنا 18/7/86)
216 ـ پنج دانشجوی سابق دانشگاه امام حسین، به عنوان مسئولین سایت « یک خبر » به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در دادگاه تجدید نظر هریک به پرداخت 3 میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شدند.(ایسکانیوز 22/7/86)
217 ـ مهناز محمدزاده شاعر و دانشجوی تربیت بدنی دانشگاه ارومیه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و ترویج پان ترکیسم در شعبه یک دادگاه انقلاب ارومیه به 6 ماه حبس تعزیری محکوم شد.
(کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان 22/7/86 )
218 ـ اکبر پاشایی دانشجوی رشته فیزیک و دبیر کانون دانشجویی « استاد شهریار » دانشگاه ارومیه در شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی درویشی به یکسال حبس تعلیقی محکوم شد. وی در سال جاری به مدت ۴۰ روز در بازداشت بود و توسط نیروهای امنیتی مورد بازجویی قرار گرفت و در اعتراض به رفتار آنها به مدت ۴ روز دست به اعتصاب غذا زده بود.(امیرکبیر 19/9/86) 219 ـ ابراهیم دهقان فعال دانشجویی دانشگاه ارومیه و مدیر مسئول نشریه دانشجویی توقیف شده «یاشیل یول» به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در دادگاه انقلاب به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد.(امیر کبیر 21/9/86)
220 ـ بهنام نور محمدی، قهرمان سلطانی، پرویز سلطانی و بهروز خورشیدزاده از فعالین دانشجویی آذربایجانی به علت دعوت مردم به شرکت در مراسم روز جهانی زبان مادری در دادگاه انقلاب شبستر به یکسال حبس تعلیقی محکوم شدند. (امیر کبیر 22/9/86) 221 ـ محمدرضا عوض پور دانش آموز ۱۶ ساله تبریزی به اتهام عضویت در جمعیت ها و دسته هایی که هدف شان برهم زدن امنیت کشور می باشد، در شعبه ۱۱٨ دادگاه جزایی تبریز به ریاست قاضی نیاکار به ۵ ماه حبس تعزیری محکوم شد. نامبرده در پرونده ای دیگر به ۴ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود. وی در خردادماه توسط بسیج بازداشت و پس از ۴۰ روز با قید وثیقه از زندان تبریز آزاد شد.(امیر کبیر 22/9/86)
222 ـ عبید زارعی دانشجوی سنندجی به اتهام اخلال در نظم در دانشگاه و همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون در دادگاه انقلاب سنندج به یکسال حبس تعلیقی محکوم شد . (موکریان نیوز 4/10/86)
224 ـ محمد ورزنده دانشجوی سابق دانشگاه تهران به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد.( ایسنا 10/11/86 )
225ـ عسگر اکبرزاده دانشجوی دانشگاه پیام نور اردبیل به اتهام تبلیغ علیه نظام در دادگاه به 4 ماه حبس تعزیری محکوم شد. نامبرده برای گذراندن دوران محکومیت اش به زندان اردبیل فرستاده شد.(ساوالان سسی 4/12/86)
226 ـ بابک زمانیان عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به یکسال حبس محکوم شد.(ایسنا 13/12/86)
227 ـ علی شاکری دانشجوی پیام نور سنندج به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در دادگاه انقلاب سنندج به دو سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد. (امیر کبیر 18/12/86)
228 ـ حسین یوسفی و غفور حبیب پور دانشجویان رشته حقوق دانشگاه تبریز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز به ریاست قاضی حملد به 6 ماه حبس محکوم شدند.(ساوالان سسی 9/1/87)
229 ـ آرمان صداقتی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر در شعبه 28 دادگاه انقلاب تهران به 2 سال حبس تعلیقی محکوم شد. جرم وی اعتراض به بازداشت 3 دانشجوی دانشگاه امیر کبیر می باشد. نامبرده سال قبل در آبان ماه برای مدتی در بازداشت بود.(امیر کبیر 21/1/87)
230 ـ عابد توانچه دانشجوی دانشگاه امیر کبیر به اتهام توهین به خامنه ای، اقدام علیه امنیت کشور و تشکیل گروه غیر قانونی معاند نظام در دادگاه انقلاب اراک به 8 ماه حبس تعزیری محکوم شد.(اخبار روز 27/1/87)
231 ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد: سه دانشجوی زندانی دانشگاه امیر کبیر، مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری به اتهام تبلیغ علیه نظام، اهانت به مقدسات و نشر اکاذیب در شعبه 44 دادگاه تجدید نظر تهران به ریاست قاضی ساعدی به زندان تعزیری محکوم شدند. این دانشجویان در اردیبهشت سال گذشته توسط ماموران امنیتی بازداشت و مورد شکنجه قرار گرفته اند. آنها بصورت غیر علنی محاکمه شده اند. احکام صادره به شرح ذیل می باشد: مجید توکلی 30 ماه حبس، احمد قصابان 26 ماه حبس، احسان منصوری 22 ماه حبس قطعی و غیر قابل تجدید نظر محکوم شدند.(ایسنا 27/1/87)
232 ـ آرش خاندل عضو اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه لرستان و از بازداشت شدگان 18 تیر 86 در محل دفتر سازمان ادوار تحکیم وحدت، به اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به 2 سال حبس تعلیقی محکوم شد. نامبرده در تیر ماه به مدت یک ماه در بازداشت بسر برد و سپس با قرار وثیقه 10 میلیون تومانی از زندان آزاد شد.(ادوار نیوز 24/2/87)
233 ـ علی نیکو نسبتی مسئول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت به علت شرکت در تجمع 30 مهر 86 در دانشگاه امیر کبیر به اتهام اخلال در نظم عمومی با شکایت مدعی العموم در شعبه 1059 دادگاه عمومی تهران به 5 ماه زندان و 10 ضربه شلاق محکوم شد. به علت فقدان سابقه کیفری متهم حکم فوق به پرداخت 500000 تومان جریمه نقدی بدل از حبس و شلاق تبدیل گشت. نامبرده آبان سال گذشته توسط نیروهای امنیتی به مدت 30 روز در سلول انفرادی بند 209 زندان اوین (بند مربوط به وزارت اطلاعات) در بازداشت بسر برد و سپس با قرار وثیقه از زندان آزاد شد.(امیر کبیر 30/2/87)
234 ـ امیر یعقوبعلی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو کمپین یک میلیون امضا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغی علیه نظام در دادگاه به یکسال حبس تعزیری محکوم شد.
(تغییر برای برابری 5/3/87)
235 ـ پارسا کرمانیان و علیرضا حیدری از دانشجویان دانشگاه آزاد کرمانشاه به اتهام تبلیغ علیه نظام در شعبه اول دادگاه انقلاب کرمانشاه هرکدام به 7 ماه حبس تعزیری و پنج ماه حبس تعلیقی محکوم شدند. این دانشجویان در مراسم روز دانشجو به مدت یک هفته توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند.(امیر کبیر 12/3/87)
صدور قرار وثیقه :
236 ـ از سوی قاضی حداد معاون امنیت دادستان تهران برای آزادی مجید شیخ پور، پویان محمودیان، مقداد خلیل پور و علی صابری دانشجویان زندانی قرار وثیقه صادر شد، برای آزادی هر دانشجو مبلغ 80 میلیون تومان قرار وثیقه صادر شده است. (ایسنا 25/4/86)
237 ـ عباس حکیم زاده دانشجوی دانشگاه امیر کبیر که پس از تحمل 45 روز حبس با قید وثیقه 80 میلیون تومان از زندان آزاد شد، از شکنجه های روحی و جسمی وارده بر خود و سایر دانشجویان پرده برداشت ، فشارهایی که در رابطه با خود او منجر به شدت گرفتن لکنت زبان و آسیب دیدگی ستون فقراتش شده است. وی از فشارهای جنسی وارده بر دانشجویان و مشاهده آثار کابل و شلاق و بر روی بدن یکی از دانشجویان و همچنین اقدام به خود کشی سخن گفت . ( خبر نامه امیرکبیر 8/5/86 )
238 ـ سعید حسین نیا از دانشجویان بازداشت شده در 18 تیر سال جاری در دفتر سازمان دانش آموختگان ایران با قرار وثیقه 50 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. ( ایسنا 12/5/86 )
239 ـ آرش خاندل عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت از دانشجویان بازداشت شده در 18 تیر با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. ( ادوارنیوز 14/5/86 )
240 ـ بهاره هدایت ، مهدی عربشاهی ، حنیف یزدانی ، محمد هاشمی ، مجتبی بیات ، علی نیکونسبتی، علی وفقی ، بهرام فیاضی و عبدالله مومنی از اعضای بازداشت شده دفتر تحکیم وحدت و سازمان دانش آموختگان ایران در 18 تیر پس از تحمل یکماه حبس هرکدام با قرار وثیقه 30 تا 50 میلیون تومانی از زندان آزاد شدند. (ادوار نیوز 19/5/86)
241 ـ آرش پاکزاد دانشجوی دانشگاه بابلسر که در روز 12 آذر توسط مامورین وزارت اطلاعات بازداشت شده بود . با قرار وثیقه 20 میلیون تومانی از زندان آزاد شد، همچنین روزبهان امیری دانشجوی دانشگاه تهران که در روز 13 آذر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود با قرار وثیقه از زندان آزاد شد . (امیرکبیر 26/10/86)
242 ـ امیر مهرزاد دانش آموز 17 ساله ای که در روز 13 آذر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان آزاد شد . وی به مدت 45 روز در سلول انفرادی بند 209 زندانی بود . (کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 26/10/86)
243 ـ برای دانشجویان بازداشت شده در آذرماه وثیقه های سنگین از 30 تا 100 میلیون تومان صادره شده است.با گذشت بیش از 45 روز از بازداشت دانشجویان طیف چپ از سوی دادگاه انقلاب به خانواده دانشجویان گفته شده که جهت تهیه وثیقه برای دانشجویان اقدام کنند. تعدادی از مبالغ تعیین شده جهت وثیقه به این شرح است: انوشه آزادبر 30 میلیون تومان، الناز جمشیدی 100 میلیون تومان، نسیم سلطان بیگی 50 میلیون تومان، محسن غمین 80 میلیون تومان و میلاد عمرانی 100 میلیون تومان.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 27/10/86)
244 ـ روزبه صف شکن و فرشید فرهادی آهنگران دانشجویان زندانی پس از 50 روز بازداشت به ترتیب با قرار وثیقه های 150 و 50 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (آوای دانشگاه 1/11/86)
245 ـ یک مقام قضایی گفت: هادی سالاری ، سید محمد کهنه پوش، روزبهان امیری، امیر حسین مهرزاد ، و امیر آقایی از دانشجویان بازداشت شده در آذر ماه ، با قرار وثیقه از زندان آزاد شدند. (ایسنا 3/11/86 )
246 ـ کیوان امیر الیاسی دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف پس از تحمل حدود دو ماه زندان با قرار وثیقه 50 میلیون تومانی از زندان شد. (ادوارنیوز 8/11/86)
247 ـ علی سالم دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه امیر کبیر پس از تحمل حدود دو ماه زندان با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان شد. همچنین علی کلایی دانشجوی دانشگاه آزاد واحد شهریار با قید وثیقه از زندان آزاد شد. (ادوارنیوز 9/11/86)
248 ـ شعبه دوم دادسرای انقلاب تهران برای آزادی نادر احسنی دانشجوی دانشگاه مازندران قرار وثیقه 100 میلیون تومانی صادر کرد. وی 58 روز پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.(ایسنا 10/11/86 )
249 ـ یک مقام قضایی گفت: برای 3 تن از دانشجویان بازداشتی بنامهای یاسر پیر حیاتی ، عبدالمجید اشرف نژاد و علی کلایی با قرار های وثیقه 50 تا 100 تومانی از زندان آزاد شدند. ( ایسنا 11/11/86 )
250 ـ بهرام شجاعی دانشجوی دانشگاه آزاد ـ واحد تهران جنوب پس از 45 روز بازداشت با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان ازاد شد. (ایسنا 13/11/86)
251 ـ فرشاد دوستی دانشجوی کرد دانشگاه بوعلی سینای همدان پس از 55 روز بازداشت با قرار وثیقه 50 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. بدستور مقامات قضایی و امنیتی نامبرده در طول مدت بازداشت از حق انتخاب وکیل و ملاقات با خانواده محروم بود. ( امیر کبیر 14/11/86 )
252 ـ مهدی گرایلو دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوفیزیک دانشگاه تهران پس از 66 روز بازداشت با قرار وثیقه 100 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (امیر کبیر 18/11/86)
253 ـ سعید حبیبی عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت پس از 72 روز بازداشت با قرار وثیقه 150 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (ادوارنیوز 23/11/86)
254 ـ مرتضی اصلاحچی دبیر اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای تهران دفتر تحکیم وحدت پس از یک ماه بازداشت با قرار وثیقه 100 میلیون تومانی از زندان آزاد شد.( ایسنا 28/11/86)
255 ـ جواد علیزاده دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه علامه طباطبایی با قرار وثیقه 80 میایون تومانی از زندان آزاد شد. (آسو صالح 29/11/86 )
256 ـ آناهیتا حسینی و بیتا صمیمی زاده از دانشجویان چپگرای دانشگاههای تهران و امیر کبیر پس از 40 روز بازداشت هر کدام با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شدند. (ادوار نیوز 3/12/86)
257 ـ بیژن صباغ دانشجوی رشته مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل پس از حدود 40 روز بازاشت با قرار وثیقه 80 میلیوت تومانی از زندان اوین آزاد شد. (خبر نامه دانشگاه مازندران 5/12/86)
258 ـ سهراب کریمی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی که در مراسم روز دانشجو در 18 آذر به اتهام اقدام علیه امنیت ملی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود پس از 78 روز با قرار وثیقه 150 میلیون تومانی از زندان اوین آزاد گردید. (ادوار نیوز 6/12/86)
259 ـ محمد صالح ایومن دانشجوی کرد که در مراسم روز دانشجو در 18 آذر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود پس از 80 روز با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد. (امیر کبیر 8/12/86)
260 ـ امیر بهنام معصومی وکیل مدافع دانشجوی زندانی بهروز کریمی زاده اعلام کرد: از سوی بازپرسی شعبه 2 امنیت دادسرای انقلاب تهران برای آزادی موکلم مبلغ 300 میلیون تومان قرار وثیقه صادر شد. بهروز کریمی زاده دانشجوی دانشگاه تهران از 12 آذر به اتهام اقدام علیه امنیت داخلی در بازداشت انفرادی بسر می برد.
(ایسنا 13/12/86)
261 ـ مهدی اللهیاری دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف پس از 81 روز بازداشت با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان اوین تهران آزاد شد. اللهیاری سر دبیر نشریه دانشجویی "طلوع" در کمیته انضباطی به اتهام بر هم زدن نظم دانشگاه به اخراج از خوابگاه دانشجویی محکوم شد.
(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 14/12/86)
262 ـ بهزاد باقری دانشجوی دانشگاه تهران و از دانشجویان "آزادیخواه و برابری طلب" پس از 59 روز بازداشت با قرار وثیقه 100 میلیون تومانی از زندان اوین تهران آزاد شد. (فعالان حقوق بشر در ایران 25/12/86)
263 ـ سعید فیض الله زاده دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه طباطبایی پس از 25 روز بازداشت با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد. (ادوار نیوز 8/1/87)
264 ـ رضا داغستانی دانشجوی دانشگاه پیام نور نقده، وبلاگ نویس و روزنامه نگار آذربایجانی که در روز دوم اسفند، روز جهانی زبان مادری توسط ماموران امنیتی در ارومیه بازداشت شده بود با قرار وثیقه 40 میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (کمیته دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان 15/1/87)
265 ـ اردشیر کریمی خیاوی دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل و مدیر مسئول نشریه دانشجویی"خزر" پس از 3 هفته بازداشت با قرار وثیقه 30 میلیون تومانی بطور موقت از زندان اردبیل آزاد شد. (امیر کبیر 11/2/87)
266 ـ پیمان پیران از فعالان طیف چپ پس از 5 ماه بازداشت و تحمل سلولهای انفرادی و شکنجه با وثیقه 80 میلیون تومانی از بند 350 زندان اوین آزاد شد.(فعالان حقوق بشر در ایران 12/2/87)
توقیف نشریات دانشجویی :
267 ـ نشریه دانشجویی « شورا » به مدیر مسئولی میلاد معینی به علت درج اخبار مربوط به بازداشت دانشجویان پس از انتشار سه شماره به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه مازندران برای مدت یکسال توقیف گردید. ( ایلنا 1/4/86 )
268 ـ امتیاز نشریه دانشجو یی « سربداران » به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه سیستان و بلوچستان لغو گردید. ( ایسنا 6/4/86 )
269 ـ نشریه دانشجویی « صبح » به مدیر مسئولی الهام شهسوارزاده بدستور کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه علم و صنعت تهران برای مدت 3 ماه توقیف گردید. ( ایسنا 29/4/86 )
270 ـ نشریه دانشجویی "تریا" به مدیر مسئولی سجاد درویش به اتهام نشر مطالب خلاف عفت عمومی پس از انتشار یک شماره بدستور کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه علم و صنعت تهران توقیف گردید.
(ایسنا 31/4/86)
271 ـ نشریه دانشجویی « درفش کاویانی » به مدیر مسئولی فرزاد حسن زاده به حکم هیئت نظارت بر نشریات دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد توقیف گردید. ( آوای دانشگاه 11/7/86 )
272 ـ نشریه دانشجویی « آددیم» که توسط دانشجویان آذربایجانی دانشگاه پیام نور شهرستان گرمی منتشر می شد، بدستور هیئت نظارت بر نشریات دانشجویی توقیف گردید. ( ساوالان سسی 3/8/86 )
273 ـ نشریه دانشجویی « قلم » به مدیر مسئولی معصومه شفیعی به علت چاپ عکس دانشجویان زندانی احسان منصوری ، مجید توکلی و احمد قصابان و اعتراض به صدور حکم زندان برای آنها ، توسط اعضای بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب جمع آوری شد.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 16/8/86 ) 275 ـ رضا عرب سر دبیر نشریه دانشجویی "مهر هفتم" گفت: طبق بخشنامه معاونت فرهنگی دانشگاه مازندران به مدیران مسئول نشریات دانشجویی، انتشار این نشریات ممنوع اعلام شده است. معاونت فرهنگی دانشگاه چاپ نشریات را منوط به شرکت مدیران مسئول و سر دبیران این نشریات در دوره آموزشی روزنامه نگاری کرده است. این دستور شامل تمامی نشریات اعم از سیاسی، فرهنگی، هنری و... می شود.
(امیر کبیر 29/9/86)
276 ـ امتیاز نشریه دانشجویی "بولود" به مدیر مسئولی حمید قربان علیزاده پس از انتشار هفت شماره بدستور حجت الاسلام راعی نماینده خامنه ای در دانشگاه آزاد مهاباد لغو گردید.(ساوالان سسی 29/1/87)
277 ـ نشریه دانشجویی "ایرانشهر" به مدیر مسئولی اکرم شیخ پور بدلیل انتشار مطالبی در مورد زنان و مشکلات آزادی زنان در ایران به اتهام توهین به مقدسات تحت فشار نمایندگی ولی فقیه و حراست دانشگاه رازی بدستور کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه رازی کرمانشاه توقیف شد.(امیر کبیر 3/2/87)
278 ـ امتیاز ماهنامه"پاتوق" که از سوی تعدادی از دانشجویان دانشکده خبر انتشار می یافت بدستور رئیس دانشگاه لغو گردید. لازم به یادآوری است که احمدزاده کرمانی 29 ساله رئیس دانشکده خبر فارغ التحصیل دانشگاه امام صادق و دانشجوی مقطع دکترا در دانشگاه آزاد است.(ادوار نیوز 6/2/87)
279 ـ نشریه دانشجویی"طاق بستان" به مدیر مسئولی اشکان مسیبیان پس از انتشار 2 شماره به اتهام نشر اکاذیب با شکایت حراست دانشگاه بدستور کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی برای مدت 3 ماه به تعلیق از فعالیت محکوم شد.(امیر کبیر 12/2/87)
280 ـ نشریه دانشجویی"شالیزار" که از سال 84 توسط تعدادی از دانشجویان در دانشگاه گیلان منتشر می شد، بدستور کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه توقیف گردید. شالیزار بصورت ماهانه و در 24 صفحه بصورت مرتب منتشر می شد و هر ساله به مناسبت روز جهانی زن، روز جهانی کارگر و روز جهانی کودک ویژه نامه هایی را منتشر می کرد.(تغییر برای برابری 20/2/87)
281 ـ مامورین حراست دانشگاه یزد مانع پخش نشریه دانشجویی"اندیشه سبز" شدند و نشریات را با خود بردند. این مامورین مدتی پیش نیز مانع پخش نشریه دانشجویی"پرومته" به مدیر مسئولی فرخ باستانی شده بودند و نشریات را با خود برده بودند. ماموران امنیتی با تلفن به خانواده های این دانشجویان اعلام کرده اند که اگر فرزندان شان از مدیر مسئولی نشریات کناره گیری نکنند بازداشت خواهند شد.(امیر کبیر 22/2/87)
282 ـ دو سایت خبری تحلیلی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اراک توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فیلتر شدند.(آفتاب 26/2/87)
283 ـ امتیاز نشریه دانشجویی"یاغیش" به مدیر مسئولی حسین اسداللهی پس از انتشار یک شماره به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه ارومیه لغو گردید. همچنین نشریه دانشجویی"سهند" به مدیر مسئولی امید هاشمی توقیف شد. در ضمن هشتمین شماره نشریه دانشجویی"بولود" توسط ماموران حراست دانشگاه آزاد مهاباد جمع آوری شد.(ساوالان سی 28/2/87)
284 ـ نشریات دانشجویی"هوال" و "نیسیر" که توسط دانشجویان دانشگاه رجایی منتشر می شد به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی توقیف شدند.(اعتماد 29/2/87)
285 ـ سایت خبری امیر کبیر به علت درج خبری مبنی بر فشارهای وارده به قاضی دادگاه تجدید نظر جهت تائید حکم حبس 3 دانشجوی بیگناه دانشگاه امیر کبیر برای چهارمین بار فیلتر شد.(امیر کبیر 29/2/87)
286 ـ نشریه دانشجویی"پرومته" به مدیر مسئولی فرخ باستانی به علت چاپ مقالاتی در نقد اعدام و سنگسار به اتهام توهین به اسلام پس از انتشار 2 شماره به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه یزد بطور دائم توقیف گردید. قبلا نشریات دانشجویی"زمستان"و"بیان آزاد" هم در دانشگاه یزد توقیف شده بودند.
(امیر کبیر 5/3/87)
287 ـ نشریه دانشجویی"وریا" به مدیر مسئولی نوید غفاری به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه شیراز به اتهام انتقاد از دولت احمدی نژاد برای مدت یکسال توقیف گردید.(امیر کبیر 13/3/87)
288 ـ نشریه دانشجویی"تریفه" به مدیر مسئولی رزگار خضری با شکایت استاندار مازندران به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه مازندران توقیف گردید.(امیر کبیر 19/3/87)
289 ـ نشریه دانشجویی"چرو" به مدیر مسئولی عباس توفیقی که به زبان کردی منتشر می شد به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه رازی کرمانشاه توقیف گردید.(امیر کبیر 21/3/87)
قتل دانشجو براثر شکنجه در زندان:
290 ـ ابراهیم لطف اللهی27 ساله دانشجوی رشته حقوق دانشگاه پیام نور سنندج، زیر شکنجه بازجویان اداره اطلاعات سنندج کشته شد. امیری معاون دادستان سنندج و مهدی مولا ولی با نام مستعار"هاتفی" جانشین رئیس اطلاعات سنندج و مسئول گزینش وزارت اطلاعات در استان کردستان از مسئولین بازجویی این دانشجو بوده اند. ابراهیم لطف اللهی دانشجوی ترم هفت دانشگاه بدستور شعبه سوم بازپرسی سنندج بعد از خروج از جلسه امتحان در روز یکشنبه16/10/86 بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج منتقل شده بود. پس از گذشت 9 روز از بازداشت نامبرده، سه شنبه شب 25 دیماه از اداره ستاد خبری سنندج به خانواده این دانشجو اطلاع می دهند برای گرفتن جنازه او به گورستان سنندج مراجعه کنند.خانواده لطف اللهی به گورستان سنندج مراجعه می کنند تا جنازه را تحویل بگیرند به آنها می گویند: "ما جنازه را دفن کردیم و احتیاجی به شما نیست" پس از آن ، مسئولین امنیتی برای جلوگیری از پخش این خبر خانواده ابراهیم لطف اللهی را تحت فشار قرار می دهند.(امیر کبیر 27/10/86)
291 ـ پزشکی قانونی شکنجه شدن ابراهیم لطف اللهی دانشجو یی که در 16 دی بازداشت و در 25 دی در زندان بر اثر شکنجه به قتل رسید را مورد تائید قرار داد. شکستگی بینی ، جمجمه و آثار کبودی بر بدن نامبرده پیش از مرگ تایید شده است. قاضی پرونده ضمن مخالفت با در خواست وکیل پرونده برای نبش قبر ابراهیم لطف اللهی گفته است: این کار خلاف شرع است. ( امیر کبیر 17/11/86 )
292 ـ سمیه کاکاوند دانشجوی رشته حقوق دانشگاه میبد یزد، روز 29 آذر از دانشگاه ربوده و به قتل رسید. جنازه وی 18 دی در 3 کیلو متری دانشگاه توسط مردم کشف شد. مادر نامبرده اعلام کرد: دخترش توسط یک عضو نیروی انتظامی به نام روح الله. د. ف به قتل رسیده است. این عضو نیروی انتظامی خواستار ازدواج با سمیه کاکاوند بوده است، ولی چون متاهل بوده، با پاسخ منفی سمیه کاکاوند روبرو می شود و سپس وی را ربوده و به قتل رسانده، برادر قاتل مسئول کمیته انضباطی دانشگاه میبد بوده و سمیه را تهدید به اخراج از دانشگاه می کرده است.(روز 1/12/86)
ضرب و شتم دانشجویان توسط حراست:
293 ـ بدنبال تحصن و اعتصاب غذای اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر در مسجد این دانشگاه با خواست آزادی 8 تن از دانشجویان بازداشتی این دانشگاه، بدستور دکتر رهایی رئیس دانشگاه،30 نفر از نیروهای حراست به فرماندهی واعظ در ساعت 3 نیمه شب با قطع کردن برق مسجد به دانشجویان متحصن حمله کرده و آنان را مورد ضرب و شتم قرار دادند.(ادوار نیوز 5/4/86)
294 ـ رشید اسماعیلی دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای سیاستگذاری سازمان دانش آموختگان که بنابر در خواست وزارت علوم به اداره آموزش دانشکده محل تحصیل خود برای دریافت یک ابلاغیه از کمیسیون بررسی صلاحیت استاد و دانشجو مراجعه کرده بود، توسط چهار نفر از ماموران حراست دانشگاه مورد ضرب و شتم قرار گرفت. (ادوارنیوز 21/9/86)
295 ـ علی سماواتیان عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعت آب و برق عباسپور توسط حراست دانشگاه مورد فحاشی و ضرب و شتم قرار گرفت.(ادوارنیوز ۲۷/۹/٨۶)
296 ـ یک دختر دانشجو بنام علوی مدیر مسئول نشریه دانشجویی « هرگز » به معنای باران در دانشگاه یاسوج مورد ضرب وشتم قرار گرفت . (امیرکبیر2/10/86)
اعتصاب غذای دانشجویان زندانی:
297 ـ ابوالفضل جهاندار عضو اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت که در شهریور 85 توسط مامورین وزارت اطلاعات بازداشت و به بند 209 زندان اوین منتقل گردید، در اعتراض به عدم انتقالش به خارج از بند 209 از روز 23/4/86 دست به اعتصاب غذا زده است.
( فعالان حقوق بشر در ایران 25/4/86 )
298 ـ مجید توکلی ، احمد قصابان و احسان منصوری از دانشجویان بازداشتی دانشگاه امیر کبیر در زندان اوین در اعتراض به فشارهای وارده و وضعیت مبهم پرونده خود از روز 23/4/86 دست به اعتصاب غذا زده اند. (امیرکبیر 26/4/86)
تفتیش منازل دانشجویان :
299 ـ چند تن از ماموران امنیتی با مراجعه به منزل بهاره هدایت دانشجوی عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که از 18 تیر در بازداشت بسر می برد ، اقدام به تفتیش منزل نامبرده نمودند. وسائل شخصی وی همچون سی دی ، کتاب ، دست نوشته ها ، جزوه ها و آلبوم عکس او را با خود بردند. ( ادوارنیوز 24/4/86 )
300 ـ ماموران امنیتی با مراجعه به منزل بهرام فیاضی دانشجوی کارشناسی ارشد پیام نور تهران و عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران که از تاریخ 18 تیر در بازداشت بسر می برد ، اقدام به تفتیش منزل وی نمودند. وسائل شخصی و رایانه او را با خود بردند. ماموران برای بازرسی منزل ، بهرام فیاضی را از زندان به همراه خود آورده بودند. نامبرده گفته در روزهای اول بازداشت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تاکنون از امکان هواخوری نیز محروم بوده است. ( ادوارنیوز 28/4/86 )
301 ـ ماموران امنیتی با مراجعه به منزل محمد هاشمی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت که از تاریخ 18 تیر در بازداشت بسر می برد اقدام به تفتیش منزل وی نمودند. مقداری از وسایل شخصی، دست نوشته ها و کیس کامپیوتری او را با خود بردند و از تمامی خانه و اطاقهای خواب فیلمبرداری کرده و دفترچه تلفن همسر نامبرده و دفتر تلفن منزل وی را با خود بردند. در ضمن ماموران امنیتی با مراجعه به منزل علی نیکو نسبتی یکی دیگر از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که از تاریخ 18 تیر در بازداشت بسر می برد، اقدام به تفتیش منزل وی نمودند و از منزل نامبرده فیلمبرداری بعمل آوردند.(ادوار نیوز 31/4/86)
جلوگیری از اجرای مراسم :
302 ـ محمد رضا خسروی دبیر تشکیلات شاخه گیلان سازمان ادوار تحکیم وحدت اعلام کرد : " بر اساس مصوبه شورای مرکزی سازمان ادوار گیلان، بنا بود به مناسبت بزرگداشت روز مشروطه مراسمی با محوریت نقش گیلان در نهضت مشروطه، با همکاری مجمع اسلامی فرهنگیان استان گیلان برگزار شود که بعد از مکاتبه رسمی با فرماندار شهرستان رشت و ارجاع نامه به حوزه معاونت سیاسی استانداری گیلان، پس از تاخیری نسبتاٌ طولانی به صورت شفاهی اعلام نمودند که مجوز برگزاری این مراسم صادر نشده است. " وی افزود: " در مذاکره ای که با درزی، معاون سیاسی و امنیتی استانداری گیلان داشتیم ایشان صراحتا اعلام نمودند که تا زمان تعیین تکلیف وضعیت پلمپ دفتر مرکزی سازمان ادوار تحکیم وحدت، هیچ گونه مجوزی به مراسم و برنامه های این سازمان داده نخواهد شد و سازمان ادوار از نظر وزارت کشور فعلا در وضعیت تعلیق به سر می برد. " (ادوار نیوز 28/5/86)
"فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و امریکای شمالی"
ihrnena@gmail.com 18/04/1387 برابر با 08/07 /2008
انجمن فعالان حقوق بشر در ايران ـ کانادا: FaalanHRC@yahoo.ca
siterahaei@yahoo.com:انجمن مدافعین حقوق بشرو دمکراسی در ایران – فرانسه
اتحادیه برای دمکراسی در ايران ـ ايتاليا: updi@libero.it
اتحاد برای دفاع ازحقوق بشر در ایران – واشنگتن – آمریکا: adhri1@yahoo.com
info@bashariyat.de کانون دفاع از حقوق بشر در ایران – آلمان
shafaei@azadegy.de شبکه فعالان حقوق بشر ایرانی در آلمان:
HRIRNL@gmail.com: کانون دفاع ازدمکراسی در ایران– هلند
info@komitedefa.org : کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – سوئد
defendhriran_ca@yahoo.com:کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – کالیفرنیا – آمریکا
komitenoran@yahoo.noکمیته نوران(کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – نروژ):
yebarak@yahoo.ca : سازمان ایرانیان غرب کانادا – ونکور – کانادا
kupg_iran@yahoo.de: کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران- برلین
mnrecht@hotmail.comفعالین ایرانی حقوق بشر- سوئیس:
فعالان دفاع از حقوق بشر: Irantestimonyinfo@irantestimony.com
ادامه مطلب ...
سعید به هدفش ایمان دارد ؛ تئلناز نعمتی
سعید همیشه آرام بوده، سعید همیشه اهل منطق بوده و سعید همیشه اندیشه های آرمانگرایانه داشته. اول دبیرستان که بودم تازه با گروه « ایشیق یول» زنگان آشنا شده بودم از همان برخورد اولش در همان بدو ورودم به این گروه فهمیده بودم سعید چه روح بلندی دارد. او با این که درونش غوغاییست؛ غوغایی از درد وطن، ولی همیشه آرام است. سه سالی که در کتابخانه با او همکار بودم همیشه شیفته اخلاق انسانی او بودم. باور کنید من زیاد اهل چاپلوسی و شعار نیستم ولی سعید حقش هست که من و هزاران فرزند آزربایجان قدردان او باشیم و او را بشناسیم. داشتم می گفتم دوران کتابخانه بهترین دوران بود برای من که شاگردی او را کرده باشم. چقدر تشویقم کرد درس بخوانم و با تشویق او بود که دانشگاه قبول شدم. چقدر خوشحال بود. او معتقد است که ماها باید تحصیلکرده و اهل مطالعه و مهمتر از اینها انسان باشیم. شعار نمی داد خودش اینگونه بود. همیشه کتاب به دست، همیشه در حال مطالعه. کتابکده فرهنگ زنجان اگر کتابی می آورد باید سعید یک جلد آن را می خرید او همه را به خریدن کتاب و مطالعه تشویق می کرد. زندان که بود چند هفته یک بار به دیدن مادرش می رفتم، مادرش می گفت تو نمی دانی سعید تا حال با صدای بلند با من صحبت نکرده، سعید تا حال حق هیچ خلقی را پایمال نکرده. او قسم می خورد که سعید آزارش به هیچ بشری نرسیده . مادرش همیشه معتقد است سعید فوق العاده روی حق و ناحق حساس است؛ و من تمام حرف های مادر سعید را از ته دلم باور می کردم چون واقعا سعید اینگونه است.باور کنید سعید واقعا اینگونه است. و حال از آشنایی من و او ۸ سال می گذرد در این هشت سال، هشت جمله نابجا از او نشنیده ام، هشت حرکت نابجا از او ندیده ام . او برایم همیشه الگوی اخلاقی بوده. اخلاق انسانی او همیشه مرا وادار به تعظیم در مقابل اخلاقهای انسانی او کرده. بعد از نزدیک به هشت ماهی که زندانی بود روزی نبود او را یاد نکرده باشم. هنگام آزادی او متأسفانه زنجان نبودم، جالب است هی انتظار کشیدم برای آزادیاش ولی هنگام آزادی اش نبودم. ولی اولین کسی بودم که تلفنی با او صحبت کردم باور کنید روحیهاش قابل تحسین بود من پشت گوشی گریستم ولی او فقط گوش کرد و بعد احوالپرسی. چقدر صبور است این مرد به تمام معنای آذربایجان.
حال هم از آزادی او چند ماهی نگذشته برایش ۸ سال زندان بریدهاند. نمی دانم شاید نزدیکیهای ساعت ۴ بعد از ظهر بود که این خبر را برایم اس ام اس کردند. این خبر برایم خیلی سنگین بود. تا سعید را نشناسی نمی توانی درک کنی چه می گویم. باور کنید سعید حقش نیست این زندان را بکشد هر چند قبول دارم برای آذربایجان مظلوم باید هزینه داد ولی هزینه های سنگین، آن هم در این موقعیت و آن هم برای شخصیتی چون سعید تکان دهنده است. به قول یکی از دوستان سعید در این ۸ سال می تواند مطالعه کند، می تواند کتاب بنویسد و می تواند پدر شود و...
نمی دانم شاید به قول دوستان احساس ها را باید افساری ساخت و همیشه مهار آن را خود در دست گرفت. البته اینگونه هم باید باشد ولی خبر سعید تکان دهنده است با این همه فردای آن روز با او تماس می گیرم تا از وضعیت روحیهاش خبردار شوم. با خنده جواب تلفنم را می دهد. با وکیلش در تهران دنبال مراحل اعتراض برای حکمش است ولی به گفته خودش نگران نیست و آمادگی این زندان را دارد. گفتم که او صبور است، او به گفته خودش به هدفش ایمان دارد. پس آمادگی هرگونه هزینهای را دارد. من باز در مقابل او کم آوردم. مثل همیشه یادم داد صبور باشم ولی باور کنید گاهی از صبر بر اخبار آزربایجان مظلوم خجالت می کشم. ولی به قول سعید باید کوشید هر کس به اندازه خودش. اما تا مثل سعید به هدفمان ایمان نداشته باشیم صبرمان هم بیمعنا خواهد بود. به امید روزی که وطنمان هزاران سرباز چون سعید را در خود پرورش دهد. به امید آن روز. در آخر بگویم باور کنید صبر، ایمان و اخلاق انسانی سعید بی مثال است.
ادامه مطلب ...
۳۷ دانشجوی دانشگاه تبریز به کمیته انضباطی فراخوانده شدند
جمعه ۱۴ تير ۱٣٨۷ - ۴ ژوئيه ۲۰۰٨
خبرنامه امیرکبیر:در پی اعتراضات دانشجویان دانشگاه تبریز نسبت به مسائل دانشجویان ستاره دار و اقدامات غیرقانونی حراست، ۳۷ تن از دانشجویان به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شده اند.
مسئولین، تحصن محدود روز ۶ تیر را علت احضار بی سابقه ۳۷ نفر عنوان کرده اند. روز پنج شنبه ۶ تیر، تجمع اعتراض آمیز در خوابگاه شهرک امام در اعتراض به کارشکنی های مسئولین حراست دانشگاه که با ایجاد اختلاف بین دانشجویان قومیت های مختلف، قصد تفرقه افکنی بین دانشجویان را داشتند، برگزار شده بود.
نهادهای امنیتی دانشگاه با دستاویز قرار دادن تحصن ۶ تیر، افرادی را به کمیته انضباطی فرا خوانده اند که حتی در محل تجمع نیز حاضر نبوده و از فعالین دانشجویی محسوب می گردند.
در حالی روز یکشنبه ۱۶ تیر، تاریخ احضار دانشجویان عنوان شده است که شنبه ۱۵ تیر، امتحانات تمامی دانشکده های دانشگاه تبریز به پایان می رسد.
شنیده ها حاکی از آن است که حجم وسیع احضار به کمیته انضباطی، حساسیت دانشجویان را شدیداً برانگیخته است و این در حالی است که هنوز دانشجویان محروم از حق تحصیل دانشگاه تبریز در بلاتکلیفی به سر می برند.
خبرنامه امیرکبیر:در پی اعتراضات دانشجویان دانشگاه تبریز نسبت به مسائل دانشجویان ستاره دار و اقدامات غیرقانونی حراست، ۳۷ تن از دانشجویان به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شده اند.مسئولین، تحصن محدود روز ۶ تیر را علت احضار بی سابقه ۳۷ نفر عنوان کرده اند. روز پنج شنبه ۶ تیر، تجمع اعتراض آمیز در خوابگاه شهرک امام در اعتراض به کارشکنی های مسئولین حراست دانشگاه که با ایجاد اختلاف بین دانشجویان قومیت های مختلف، قصد تفرقه افکنی بین دانشجویان را داشتند، برگزار شده بود.
نهادهای امنیتی دانشگاه با دستاویز قرار دادن تحصن ۶ تیر، افرادی را به کمیته انضباطی فرا خوانده اند که حتی در محل تجمع نیز حاضر نبوده و از فعالین دانشجویی محسوب می گردند.
در حالی روز یکشنبه ۱۶ تیر، تاریخ احضار دانشجویان عنوان شده است که شنبه ۱۵ تیر، امتحانات تمامی دانشکده های دانشگاه تبریز به پایان می رسد.
شنیده ها حاکی از آن است که حجم وسیع احضار به کمیته انضباطی، حساسیت دانشجویان را شدیداً برانگیخته است و این در حالی است که هنوز دانشجویان محروم از حق تحصیل دانشگاه تبریز در بلاتکلیفی به سر می برند.
ادامه مطلب ...
انتقال عسگر اکبرزاده و حسین حسینی دو دانشجوی بازداشتی به زندان اردبیل
چهارشنبه ۱۲ تير ۱٣٨۷ - ۲ ژوئيه ۲۰۰٨
ساوالان سسی:بنا به گزارشات رسیده از اردبیل، عسگر اکبرزاده و حسین حسینی از فعالین دانشجویی و هویت طلب آذربایجانی که در خرداد و تیر ماه سال جاری توسط ماموران امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات اردبیل منتقل گشته بودند روز دوشنبه ۱۰ تیر به بند ۷ زندان مرکزی اردبیل انتقال یافته اند.
به گفته خانواده این فعالین « آنها در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل٬ بشدت شکنجه شده اند.»
طبق اطلاعات دریافتی، اعمال فشارها در زندان نیز با شدت بیشتری ادامه دارد.بطوریکه آنها ممنوع الملاقات شده و در شرایط نامطلوبی همراه با معتادان نگهداری می شوند.
ساوالان سسی:بنا به گزارشات رسیده از اردبیل، عسگر اکبرزاده و حسین حسینی از فعالین دانشجویی و هویت طلب آذربایجانی که در خرداد و تیر ماه سال جاری توسط ماموران امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات اردبیل منتقل گشته بودند روز دوشنبه ۱۰ تیر به بند ۷ زندان مرکزی اردبیل انتقال یافته اند.به گفته خانواده این فعالین « آنها در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل٬ بشدت شکنجه شده اند.»
طبق اطلاعات دریافتی، اعمال فشارها در زندان نیز با شدت بیشتری ادامه دارد.بطوریکه آنها ممنوع الملاقات شده و در شرایط نامطلوبی همراه با معتادان نگهداری می شوند.
ادامه مطلب ...
تناقض گويي فعالان حقوق بشر ايران در مواجهه با حركت ملي آذربايجان
مرتضی یورد سئور
حقوق بشر، يكي از دستاوردهاي تمدن بشري است كه انسان پس از آزمون وخطاهاي مختلف در طول تمدن چند هزار ساله خود توانسته است منشوري را تبيين نمايد كه شان ومنزلت نوع بشر را پاس بدارد.اين مفهوم گرچه از غرب سر برآورده است اما مشرق زمين در تكامل آن بي سهم نبوده است و در كل،اين مفهوم دستاورد كل تمدن بشري است نه فقط جهان غرب.چنانكه ارزشهاي نزديك به حقوق بشر را مي توان در اسطوره تركها به نام «دده قورقود» مشاهده نمود.
اما حقوق بشر و فعالان آن در ايران
حكومت جمهوري اسلامي به دليل ماهيت ايدئولوژيك و توتاليترش حقوق بشر را به رسميت نمي شناسد وشايد به ندرت بتوان كشوري را روي كره خاكي يافت كه مثل حكومت ايران به خواست مللش مبني بر رعايت حقوق بشر بي تفاوت باشد وفعالان عرصه حقوق بشر را سركوب كند.
اما نوع تفكر وفهم فعالين حقوق بشر فارس زبان از حقوق بشر چگونه است؟
بنده با طيفهاي مختلفي از فعالين سياسي فارس در داخل ايران كه مطالبات حقوق بشري دارند برخورد داشته ام و در تعامل با آنهادر مورد مسئله آذربايجان به نكات جالب توجهي رسيده ام.
اول اينكه اين افراد در مواجهه با مطالبات ملي آذربايجان مي گويند كه : "اگر دموكراسي باشد مسئله آذربايجان حل مي شود"حال آنكه به لحاظ جامعه شناختی ایجاد دموکراسی هيچ ارجحيتي بر حل مسئله ملي آذربايجان ندارد.
دوم آنكه زماني كه از اين افراد در مورد ماده 28 اعلاميه جهاني حقوق بشر كه مي گويد :"هرکس حق برخورداری از نظمی اجتماعی يا بينالمللی را دارد که در آن حقوق و آزادیهای مورد اشاره در اين اعلاميه بهطور کامل قابل اجرا باشد. " پرسش مي شود و از آنان خواسته مي شود نظرشان را در مورد حق تعيين سرنوشت كه يكي ازماده هاي اين اعلاميه است بيان كنند سكوت مي كنند يا مي گويند :"ما با قسمي از فعالين ترك كه خواهان فدراليسم هستند وبه دموكراسي وحقوق بشر اعتقاد دارند هيچ مشكلي نداريم .مشكل ما با تجزيه طلبان است كه ذاتا به حقوق بشر نيز باور ندارند؟!!! " از اينان مي پرسم "مگر نه اينكه اعلامیه حقوق بشر، حق تعيين سرنوشت را براي ملتها به رسميت شناخته است وممكن است انسان آذربايجاني در جريان تعيين سرنوشت خود براي تحقق آزاديها وحقوق مندرج در اعلاميه جهاني حقوق بشر به استقلال آذربايجان راي دهد" آنان در جواب اين استدلال را به كار مي برند كه:"ايران ظرف است و تمام ايدئولوژيها اعم از دموكراسي،ليبراليسم،سوسياليسم وناسيوناليسم مظروف هستند وتمام اين ايدئولوژيها در قالب ايران ريخته مي شود و ما نبايد اين ظرف را از بين ببريم" از آنان ميپرسم :"آيا حاضريد نگاهداشتن اين ظرف(ايران)به قيمت بدبختي،فلاكت وتضييع حقوق انساني حداقل 25 ميليون ترك تمام شود؟ و آيا يك انسان حق ندارد كه براي از بين بردن ظلم و ستمي كه بر او و ملتش روا داشته مي شود وبراي رسيدن به حقوق انساني اش،اين ظرف (ايران) را از بين ببرد؟" پاسخ اينان در چنين مواقعي چيزي جز سكوت نيست.
آنان مجبورند كه ما بين ارزشهاي حقوق بشر و ايران يكپارچه اي كه به هر قيمتي به دست مي آيد يكي را برگزينند.در نظربعضي از اين افراد، مرزهاي ايران چنان مقدس است كه حاضرند خود براي جلوگيري از استقلال آذربايجان اسلحه به دست گيرند وملت آذربايجان كه براي رسيدن به حقوق انساني اش كه همانا حقوق بشر است تلاش ميكند را قتل عام كند وحتي مقامات جمهوري اسلامي را تحريك كند كه ارتش را براي سركوب آذربايجان وديگر مناطق ملي به اين مناطق گسيل كند.
واقعيت اين است كه فعالان عرصه سياست در سطح سراسري كه مطالبات حقوق بشري دارند اصولا نبايد تقدس مآب باشند و موضع صريح خود را نسبت به تماميت اعلاميه جهاني حقوق بشر و نه حقوق بشر منهاي ماده 28 بيان كنند و دست از تناقض گويي بردارند وموضع خود را در اين باره شفاف اعلام كنند.
برگرفته از: اویرنجی
حقوق بشر، يكي از دستاوردهاي تمدن بشري است كه انسان پس از آزمون وخطاهاي مختلف در طول تمدن چند هزار ساله خود توانسته است منشوري را تبيين نمايد كه شان ومنزلت نوع بشر را پاس بدارد.اين مفهوم گرچه از غرب سر برآورده است اما مشرق زمين در تكامل آن بي سهم نبوده است و در كل،اين مفهوم دستاورد كل تمدن بشري است نه فقط جهان غرب.چنانكه ارزشهاي نزديك به حقوق بشر را مي توان در اسطوره تركها به نام «دده قورقود» مشاهده نمود.اما حقوق بشر و فعالان آن در ايران
حكومت جمهوري اسلامي به دليل ماهيت ايدئولوژيك و توتاليترش حقوق بشر را به رسميت نمي شناسد وشايد به ندرت بتوان كشوري را روي كره خاكي يافت كه مثل حكومت ايران به خواست مللش مبني بر رعايت حقوق بشر بي تفاوت باشد وفعالان عرصه حقوق بشر را سركوب كند.
اما نوع تفكر وفهم فعالين حقوق بشر فارس زبان از حقوق بشر چگونه است؟
بنده با طيفهاي مختلفي از فعالين سياسي فارس در داخل ايران كه مطالبات حقوق بشري دارند برخورد داشته ام و در تعامل با آنهادر مورد مسئله آذربايجان به نكات جالب توجهي رسيده ام.
اول اينكه اين افراد در مواجهه با مطالبات ملي آذربايجان مي گويند كه : "اگر دموكراسي باشد مسئله آذربايجان حل مي شود"حال آنكه به لحاظ جامعه شناختی ایجاد دموکراسی هيچ ارجحيتي بر حل مسئله ملي آذربايجان ندارد.
دوم آنكه زماني كه از اين افراد در مورد ماده 28 اعلاميه جهاني حقوق بشر كه مي گويد :"هرکس حق برخورداری از نظمی اجتماعی يا بينالمللی را دارد که در آن حقوق و آزادیهای مورد اشاره در اين اعلاميه بهطور کامل قابل اجرا باشد. " پرسش مي شود و از آنان خواسته مي شود نظرشان را در مورد حق تعيين سرنوشت كه يكي ازماده هاي اين اعلاميه است بيان كنند سكوت مي كنند يا مي گويند :"ما با قسمي از فعالين ترك كه خواهان فدراليسم هستند وبه دموكراسي وحقوق بشر اعتقاد دارند هيچ مشكلي نداريم .مشكل ما با تجزيه طلبان است كه ذاتا به حقوق بشر نيز باور ندارند؟!!! " از اينان مي پرسم "مگر نه اينكه اعلامیه حقوق بشر، حق تعيين سرنوشت را براي ملتها به رسميت شناخته است وممكن است انسان آذربايجاني در جريان تعيين سرنوشت خود براي تحقق آزاديها وحقوق مندرج در اعلاميه جهاني حقوق بشر به استقلال آذربايجان راي دهد" آنان در جواب اين استدلال را به كار مي برند كه:"ايران ظرف است و تمام ايدئولوژيها اعم از دموكراسي،ليبراليسم،سوسياليسم وناسيوناليسم مظروف هستند وتمام اين ايدئولوژيها در قالب ايران ريخته مي شود و ما نبايد اين ظرف را از بين ببريم" از آنان ميپرسم :"آيا حاضريد نگاهداشتن اين ظرف(ايران)به قيمت بدبختي،فلاكت وتضييع حقوق انساني حداقل 25 ميليون ترك تمام شود؟ و آيا يك انسان حق ندارد كه براي از بين بردن ظلم و ستمي كه بر او و ملتش روا داشته مي شود وبراي رسيدن به حقوق انساني اش،اين ظرف (ايران) را از بين ببرد؟" پاسخ اينان در چنين مواقعي چيزي جز سكوت نيست.
آنان مجبورند كه ما بين ارزشهاي حقوق بشر و ايران يكپارچه اي كه به هر قيمتي به دست مي آيد يكي را برگزينند.در نظربعضي از اين افراد، مرزهاي ايران چنان مقدس است كه حاضرند خود براي جلوگيري از استقلال آذربايجان اسلحه به دست گيرند وملت آذربايجان كه براي رسيدن به حقوق انساني اش كه همانا حقوق بشر است تلاش ميكند را قتل عام كند وحتي مقامات جمهوري اسلامي را تحريك كند كه ارتش را براي سركوب آذربايجان وديگر مناطق ملي به اين مناطق گسيل كند.
واقعيت اين است كه فعالان عرصه سياست در سطح سراسري كه مطالبات حقوق بشري دارند اصولا نبايد تقدس مآب باشند و موضع صريح خود را نسبت به تماميت اعلاميه جهاني حقوق بشر و نه حقوق بشر منهاي ماده 28 بيان كنند و دست از تناقض گويي بردارند وموضع خود را در اين باره شفاف اعلام كنند.
برگرفته از: اویرنجی
ادامه مطلب ...
عارف اولوفی، از فعالین آذربایجانی، جهت گذراندن دوران محکومیت به زندان ارومیه فرستاده شد
سهشنبه ۱۱ تير ۱٣٨۷ - ۱ ژوئيه ۲۰۰٨
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده از ارومیه ،عارف اولوفی، ۲۶ ساله و از فعالین هویت طلب آذربایجانی عصر روز گذشته( دوشنبه ۱۰ تیرماه) ،جهت گذراندان دوران محکومیت خود دستگیر و به زندان این شهر منتقل شده است.
الوفی دانشجوی معماری دانشگاه دولتی نخجوان می باشد که در طی اعتراضات روز جهانی زبان مادری (۲ اسفند ۱۳۸۵) در ارومیه بازداشت و با قرار وثیقه آزاد شده بود٬ او سال گذشته در دادگاه انقلاب ارومیه به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" محاکمه و به ۶ ماه حبس محکوم شده بود. که در دادگاه تجدیدنظر محکومیت وی به ۴ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت.
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده از ارومیه ،عارف اولوفی، ۲۶ ساله و از فعالین هویت طلب آذربایجانی عصر روز گذشته( دوشنبه ۱۰ تیرماه) ،جهت گذراندان دوران محکومیت خود دستگیر و به زندان این شهر منتقل شده است.الوفی دانشجوی معماری دانشگاه دولتی نخجوان می باشد که در طی اعتراضات روز جهانی زبان مادری (۲ اسفند ۱۳۸۵) در ارومیه بازداشت و با قرار وثیقه آزاد شده بود٬ او سال گذشته در دادگاه انقلاب ارومیه به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" محاکمه و به ۶ ماه حبس محکوم شده بود. که در دادگاه تجدیدنظر محکومیت وی به ۴ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت.
ادامه مطلب ...
پیام بان کی مون به مناسبت روز بین المللی حمایت از قربانیان شکنجه
شکنجه تجاوزی عمیق به حقوق بشر استاعتماد: در نشست تخصصی بررسی شکنجه پیام دبیر کل سازمان ملل توسط نماینده مقیم سازمان ملل در تهران خوانده شد. متن این پیام را در پی می خوانید.
شکنجه تجاوزی عمیق به حقوق بشر و گمراهی مهیب وجدان بشری است. ماده پنجم اعلامیه جهانی حقوق بشر، که بنیاد قانون بین المللی حقوق بشر است، آن را اکیداً تحت هر شرایطی منع می کند؛ «احدی را نمی توان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه یا برخلاف انسانیت و شئون بشری یا موهن باشد.» با این همه، پس از گذشت ۶۰ سال از تصویب اعلامیه، شکنجه برقرار مانده، میلیون ها قربانی و خانواده هایشان را به نابودی می کشد. در هر یک از موارد، جای زخم های روحی و روانی عمیق و التیام آنها دشوار است.
روز بین المللی حمایت از قربانیان شکنجه مناسبتی است تا از آنانی که از شکنجه رنج برده اند و حتی جان خود را از دست داده اند، یاد کنیم. همچنین فراخوانی است تا از سوی آنان و علیه همه کسانی که مرتکب شکنجه و تمامی اشکال رفتار بی رحمانه، غیرانسانی و اهانت آمیز می شوند، صحبت و اقدام کنیم. با وجود چارچوب حقوقی جامعی علیه شکنجه، کشورهای عضو باید اقدام بیشتری انجام دهند تا یقین حاصل شود چارچوب منع شکنجه با رفتاری حساس به جنسیت به کار گرفته می شود. اشکال مسلمی از خشونت ویژه جنسیتی به شکنجه منجر می شود به گونه یی که در کنوانسیون منع شکنجه تعریف شده است. من جامعه بین المللی را فرا می خوانم چارچوب حقوقی بین المللی را تقویت کنند تا از حمایت بهتر از زنان، شامل دسترسی به کمک های بین المللی یقین حاصل شود. بقیه کشورهای عضو را که تا کنون چنین نکرده اند قویاً ترغیب می کنم الحاق به کنوانسیون منع شکنجه را تسریع کنند و پیوستن ٣۵ کشور عضو به پروتکل های اختیاری کنوانسیون را مدنظر داشته باشند که شامل بازرسی اعمال شکنجه در محل های بازداشت از طریق دیدارهای بین المللی یا محلی می شود. همچنین تمامی دولت ها را فرا می خوانم که به حمایت خود از صندوق داوطلبانه برای قربانیان شکنجه ادامه دهند. صندوق مزبور یکی از بزرگ ترین وجوه سپرده بشردوستانه است و به سازمان های غیردولتی بی شماری در فراهم آوری مراقبت های دارویی و روانشناختی، کمک های حقوقی و اجتماعی و حمایت مالی برای قربانیان کمک می کند. اینجانب از کمک دهندگان برای حمایت مستمرشان سپاسگزاری می کنم و تمامی جامعه بین المللی را ترغیب می کنم سخاوتمندانه همکاری کنند.
در این روز بین المللی حمایت از قربانیان شکنجه، در سالی که شصتمین سالگرد اعلامیه جهانی حقوق بشر را گرامی می داریم، اجازه دهید بر تعهد خود نسبت به حقوق لاینفک و شأن ذاتی تمامی زنان و مردان تاکید مجدد بگذاریم. اجازه دهید به اتفاق دنیایی شفقت آمیزتر، رها از شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازات های بی رحمانه، غیرانسانی یا اهانت آمیز برای تمامی مردم در همه جا بنا کنیم.
سهشنبه ۱۱ تير ۱٣٨۷ - ۱ ژوئيه ۲۰۰٨
ادامه مطلب ...
گزارشی از ادامه بازداشتها و وضعیت نامناسب زندانیان سیاسی آذربایجان
واحید قاراباغلی
ساوالان سسی: تعدادی از دستگیر شدگان تبریزی که در آستانه دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۱۳۸۵ آذربایجان و یا در خود تظاهرات بازداشت شده بودند همچنان در زندان به سر می برند. اکبر حسن زاده، جمشید زارعی، امیر بنائی سابق، حسن اسدی از جمله این افراد هستند. تعدادی از این افراد از جمله حسن اسدی از زمان بازداشت خود تماسی با خانواده نداشته اند. حسن اسدی، ۲۸ اردیبهشت ۸۷ چند روز قبل از ۱ خرداد - سالگرد تظاهرات - بازداشت و خانواده اش تهدید شده اند که نبایستی موضوع وی را عمومی کنند. اسدی بهمن ماه ۸۶ نیز دستگیر و بیش از چهار ماه در بازداشتگاههای وزارت اطلاعات اردبیل و تبریز بسر برده و در این مدت تحت شکنجه قرار گرفته است.
از طرفی تعدادی از زندانیان سیاسی آزاد شده در تبریز از جمله؛ مهدی نجاری شربیانی، محمد قراملکی، حامد رضایی، علی صدیقی، کمال اشرفی و احد رضوی پس از آزادی ادعا کرده اند که مورد شکنجه و اذیت آزار قرار گرفته اند.
و در اردبیل، با گذشت نزدیک به بیست روز ازبازداشت عسگر اکبرزاده ، فعال دانشجویی و حقوق بشر، ماموران وزارت اطلاعات همچنان بر تداوم بازداشت او اصرار دارند. وی که شنیه یکم تیر تنها یک تماس کوتاه تلفنی با خانواده اش را داشته و به سختی قادر به سخن بودن بود، گفت: " در اعتصاب غذا به سر می برم ." به گفته خانواده اکبرزاده، او گفته است که زیر شکنجه قرار دارد و در وضعیت نامناسبی بسر می برد.
عسگر اکبرزاده روز دوشنبه ۲۰ خرداد ۸۷ پس از خروج از دانشگاه پیام نور اردبیل توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و از آن موقع در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به سر می برد.
بستگان عسگر اکبرزاده، از اینکه نتوانسته اند تاکنون او را ملاقات کنند بسیار نگران هستند. آنها می گویند "سلامتی عسگر هم اکنون در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در خطر است زیرا او تحت شکنجه و در اعتصاب غذا قرار دارد و هنوز هیچ گونه تفهیم اتهامی صورت نگرفته و مراجعه ما به دادگاه انقلاب اردبیل برای آگاهی از اتهام او بی نتیجه بوده است و هیچ مرجع قضایی و امنیتی پاسخگویی ما نیست."
مقامات امنیتی همچنین خانواده این فعال آذربایجانی را بعد از مصاحبه با رادیو های خارجی ( رادیو آزادلیق - بخش آذربایجانی صدای آمریکا) و بخاطر دادن اطلاعات به فعالین حقوق بشر تحت فشار قرار داده اند.
از طرفی خبرهای رسیده از ادامه بازداشتها در آذربایجان حکایت دارند.بر اساس تازه ترین خبرها حسین حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی آموزشکده رازی شهر اردبیل عصر روز شنبه اول تیر ماه در شهر نقده (سولدوز) دستگیر شده و تا کنون اجازه برقراری هیچ گونه تماسی با وکیل و خانواده اش را نداشته است.
به گزارش منابع حقوق بشر آذربایجانی، بازداشت وی به حکم قاضی دادگاه انقلاب اردبیل بوده است.حسینی به تازگی در رشته معماری فارغ التحصیل شده است و تاکنون بارها برای بازجویی به اداره اطلاعات شهر اردبیل فراخوانده شده است.
همچنین در خبری دیگر باز در همین روز ابراهیم جعفرزاده٬ از فعالین سیاسی آذربایجانی در شهر خوی ، بازداشت و جهت گذراندن دوران محکومیت خود، به زندان خوی فرستاده شده است.
این فعال مدنی سال گذشته از سوی دادگاه انقلاب شهرستان خوی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری، دو سال اقامت اجباری در برازجان سه سال محرومیت از فعالیتهای اجتماعی - سیاسی و محرومیت از نمایندگی مجلس و نمایندگی شورا به مدت یک دوره محکوم شده بود.
سیدمحمدرضا فقیهی، وکیل مدافع جعفرزاده می گوید: او ۲ اسفند ۱۳۸۵(۲۱ فوریه ۲۰۰۶)٬در روز جهانی زبان مادری در یکی از خیابانهای خوی به تصور این که در تجمعی شرکت کرده، بازداشت و با این حکم سنگین روبرو گشت.
وضعیت دیگر زندانیان آذربایجانی نیز اصلا مطلوب نیست. از جمله عباس لسانی که در کل به سی ماه حبس محکوم و به شهر یزد تبعید شده است. علیرغم اینکه بیش از ۲۵ماه است که در زندان به سر می برد هنوز حتی یک روز هم به مرخصی نرفته است.
در طی ماه های گذشته به دلیل حجم برخوردهای صورت گرفته با فعالان سیاسی، حقوق بشری و فرهنگی و روزنامه نگاران در استانهای آذربایجان، نهادهای حقوق بشر با نگرانی بیشتری روند نقض حقوق بشر در این منطقه را پی گرفته اند. سازمان عفو بین الملل از جمله این نهاد هاست که از جمهوری اسلامی خواسته است روند سرکوب فعالان ناراضی را متوقف نماید. این نهادها، وزارت اطلاعات و قوه قضائیه را متهم می کنند که روند دادرسی عادلانه را در برخورد با متهمان نادیده می گیرند.
شنبه ٨ تير ۱٣٨۷ - ۲٨ ژوئن ۲۰۰٨
ادامه مطلب ...
بازداشت موقت و عواقب آن؛ محمدعلی دادخواه
باید قبل از پرداختن به موضوع «بازداشت موقت» به این نکته توجه داشت که در نظام های مترقی و قانونمند سعی دولت ها بر این است که از بازداشت و مجازات های سالب آزادی انسانی بکاهند.بازداشت موقت بدترین نوع تصمیم مراجع کیفری است که بدون اثبات جرم متهم و صرفاً بر مبنای ادعای ثابت نشده و قبل از تصمیم نهایی دادگاه اقدام به سلب آزادی متهم و قرار دادن وی در چارچوب مکانی می کند که حقوق و آزادی های متعارف وی را سلب می کند. باید به یاد داشته باشیم که قانون اساسی به عنوان شاخص کل و معیار نخست و ترازویی که هر قانون عادی را باید با آن سنجید، نظرات و مواردی را اعلام داشته که در چارچوب قانون داخلی محدوده بازداشت موقت، بسیار کاهش یابد.
سیاست کیفری ایجاب می کند که ما از تضمین های دیگری همانند قرار وثیقه، کفالت یا ممنوعیت خروج متهم از حوزه قضایی یا کشور بهره جوییم زیرا دو اهرم قانونی، این تصمیمات را محدود می سازد؛ نخست اینکه در اصل ۲۱ قانون اساسی آمده است؛ «دولت موظف است حقوق افراد را رعایت کند» و در پافشاری این موضوع مجلسی که مبادرت به تصویب قانون اساسی کرده است و ثمره خواست انقلاب را تصویب کرده، اعلام داشته؛ «حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است.» اما در بازداشت موقت همه این موارد مورد تعرض واقع می شود. نخست حیثیت و آبروی فرد است که با بازداشت وی در جامعه ما که ادبیات شفاهی گسترده یی دارد و به دور از رسانه ها مردم دهان به دهان و سینه به سینه مطالب را نقل می کنند، حیثیت فرد متهم مورد تعرض قرار می گیرد. بی گمان گذشته از فشار روانی که عامل به مخاطره انداختن سلامت فرد است، ذات بازداشت موقت خسارت مالی نیز به همراه خواهد داشت و فرد بازداشت شده از شغل و فعالیت روزمره خود به نوعی بازمی ماند.
باید توجه داشت که قانون اساسی چنان بر این موضوع پای فشرده است که آزادی و حقوق ملت را تا درجه یی مهم دانسته که آن را هم پایه و ردیف تمامیت ارضی و استقلال کشور قلمداد کرده است. این نگرش از اعتبار و توجه قانونگذاران قانون اساسی خبر می دهد، مضافاً اینکه بازداشت موقت خود نوعی مجازات است. در صورتی که در اصل ۳۶ قانون اساسی گفته شده که حکم به مجازات و اجرای آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد. بازداشت موقت یعنی قبل از اینکه دادگاهی اعلام نظر کند، مجازاتی برای متهم پیش بینی می شود و بر مبنای همان پیش بینی اقدام به اجرای تصمیم نیز می شود. در صورتی که در اصل نهم می خوانیم؛ «در جمهوری اسلامی، آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند و حفظ آنها وظیفه دولت و آحاد ملت است و هیچ فرد یا گروهی یا مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور، آزادی های مشروع، هر چند با وضع قوانین و مقررات را سلب کند.» آزادی افراد و تمامیت ارضی در نگرش قانون برابرند.
اکنون در یک تحلیل منطقی باید به این مقایسه نشست که اگر ما مبادرت به بازداشت موقت کرده ایم و بعداً اگر دلیل بر محکومیت وجود نداشت، چه کسی این خسارت عظیم انسانی را که از نظر روانی برای متهم، از نظر حیثیت برای خانواده او و از موضع نگرش اقتصادی برای جامعه به بار آورده است، جبران خواهد کرد. بی گمان این بررسی به نتایج بسیار ناگواری خواهد رسید، ضمن این توجه عملی باید یک واقعیت دیگر را نیز مورد دقت قرار دهیم و آن این است که عموماً دادرسان، در هنگام رسیدگی به علت زدودن موارد اعتراض و انتقاد سعی می کنند به هر صورت میزان بازداشت موقت را در حکم منظور کنند. این یک واقعیت تلخ انکارناپذیر است که در همه نظام های حقوقی در هنگام گسترش بازداشت موقت، در کمال ناباوری و به رغم واقعیت های قانونی و برخلاف عدالت و انصاف که در یک رسیدگی عادلانه و منصفانه باید ملموس باشد، به چشم می خورد. اما اگر به هیچ یک از این موارد توجه نکنیم، بازداشت موقت با هزینه های متعددی از نظر غذا، مسکن، حراست و نگهبانی و دیگر سلسله مراتب اداری ملازمه دارد.
آیا فرزانگی ایجاب نمی کند این هزینه هنگفت را در جهت امری موافق با موازین مورد پذیرش معیارهای داخلی و بین المللی به کار ببندیم. یعنی این هزینه را صرف بازپروری، پیشگیری از جرم، تحقیق درست و پاسداشت حیثیت و کرامت انسانی که در یک کلمه به عنوان «حقوق بشر» بیان می شود، کنیم. مگر دیگر کشورها که به ندرت مبادرت به صدور قرار بازداشت موقت می کنند، نمی توانند جامعه خود را اداره کنند. خردگرایی ایجاب می کند در این نظر، تجدیدنظر کنیم و بی گدار به آب نزنیم که پشیمانی در این ناهنجاری های اجتماعی هیچ سودی به بار نخواهد آورد. به تصمیم گیران باید یادآور شد که «مرد آخربین مبارک بنده یی است.»
کميته گزارشگران حقوق بشر
ادامه مطلب ...
بازداشت حسین حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی آموزشکده رازی شهر اردبیل
يکشنبه ۲ تير ۱٣٨۷ - ۲۲ ژوئن ۲۰۰٨
خبرنامه امیرکبیر: حسین حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی آموزشکده رازی شهر اردبیل عصر روز شنبه اول تیر ماه در شهر نقده (سولدوز) دستگیر شد.
به گزارش وبلاگ حق، حسینی عصر روز شنبه در محوطه نمایشگاه معرفی صنایع دستی و فرهنگ استانها، به حکم قاضی دادگاه انقلاب اردبیل و توسط ماموران اداره اطلاعات نیروی انتظامی شهر نقده دستگیر و روانه بازداشتگاه شد.
حسینی به تازگی در رشته معماری فارغ التحصیل شده است و تاکنون بارها برای بازجویی به اداره اطلاعات شهر اردبیل فراخوانده شده است.
خبرنامه امیرکبیر: حسین حسینی دبیر سابق انجمن اسلامی آموزشکده رازی شهر اردبیل عصر روز شنبه اول تیر ماه در شهر نقده (سولدوز) دستگیر شد.به گزارش وبلاگ حق، حسینی عصر روز شنبه در محوطه نمایشگاه معرفی صنایع دستی و فرهنگ استانها، به حکم قاضی دادگاه انقلاب اردبیل و توسط ماموران اداره اطلاعات نیروی انتظامی شهر نقده دستگیر و روانه بازداشتگاه شد.
حسینی به تازگی در رشته معماری فارغ التحصیل شده است و تاکنون بارها برای بازجویی به اداره اطلاعات شهر اردبیل فراخوانده شده است.
ادامه مطلب ...
ابراز نگرانی نسبت به سلامتی عسگر اکبرزاده، دانشجوی بازداشتی در اردبیل
گزارش بخش آذربایجانی صدای آمریکا: واحید قاراباغلی*گوش کنيد* (MP3)
ساوالان سسی: در حالیکه بیش از ده روز از سرنوشت و محل نگهداری عسگر اکبرزاده از فعالين دانشجويی بازداستی در اردبیل اطلاعی در دست نبود، او روز شنبه یکم تیر تماسی تلفنی کوتاه با منزل داشته است. وی که به سختی قادر به صحبت کردن بوده، از شکنجه خود خبر داده و گفته است که در اعتراض به بی قانونی ها چاره ای جز اعتصاب نداشتم و هم اکنون نیز در اعتصاب غذا بسر می برم.
عسگر اکبرزاده روز دوشنبه ۲۰ خرداد ۸۷ پس از خروج از دانشگاه پيام نور اردبيل توسط نيروهای امنيتی بازداشت شده و از آن موقع در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به سر می برد.
بستگان عسگر اکبرزاده، از اینکه نتوانسته اند تاکنون او را ملاقات کنند بسیار نگران هستند. آنها می گویند "سلامتی عسگر هم اکنون در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در خطر است زیرا او تحت شکنجه و در اعتصاب غذا قرار دارد و هنوز هيچ گونه تفهيم اتهامی صورت نگرفته و مراجعه ما به دادگاه انقلاب اردبيل برای آگاهی از اتهام او بی نتيجه بوده است و هیچ مرجع قضایی و امنیتی پاسخگویی ما نیست."
مقامات امنيتی همچنين خانواده این فعال آذربایجانی را بعد از مصاحبه با رادیو های خارجی ( رادیو آزادلیق - بخش آذربایجانی صدای آمریکا) و بخاطر دادن اطلاعات به فعالین حقوق بشر تحت فشار قرار داده اند. آنها بخصوص مادر اکبرزاده را تهديد کرده اند که در صورت دادن مصاحبه در خصوص فرزندش، او را بازداشت خواهند کرد. بر اساس همین گزارش حتی ماموران اداره کل اطلاعات با کنترل منزل، کلیه رفت و آمدهای خانواده را تحت نظر دارند.
عسگر اکبرزاه دانشجوی شیمی دانشگاه پیام نور اردبیل می باشد. که قبلا" نیز چندین بار دستگیر و زندانی شده است. او اخیرا" (۲۸ فروردین ۸۷) بعد از تحمل چهار ماه حبس در ارتباط با اعتراضات ۱ مهر ۸۵ آذربایجان از زندان اردبیل آزاد شده بود.
اکبرزاده در خرداد ۸۵ نیز هنگام پخش فراخوان برای تظاهرات ، متعاقب سلسله اعتراضات آذربايجان در خرداد ماه 85، دستگير و زنداني شده و در يك دادگاه غير علني پس از محاکمه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به پرداخت ۶۰۰۰۰۰ تومان محکوم شده بود.
سازمان عفو بین الملل در تاریخهای ۱۷نوامبر ۲۰۰۶ و ۲ فوریه ۲۰۰۷ بیانیه های جداگانه ای در مورد عسگر اکبرزاده صادر کرده است.
دوشنبه ٣ تير ۱٣٨۷ - ۲٣ ژوئن ۲۰۰٨
ساوالان سسی: در حالیکه بیش از ده روز از سرنوشت و محل نگهداری عسگر اکبرزاده از فعالين دانشجويی بازداستی در اردبیل اطلاعی در دست نبود، او روز شنبه یکم تیر تماسی تلفنی کوتاه با منزل داشته است. وی که به سختی قادر به صحبت کردن بوده، از شکنجه خود خبر داده و گفته است که در اعتراض به بی قانونی ها چاره ای جز اعتصاب نداشتم و هم اکنون نیز در اعتصاب غذا بسر می برم.عسگر اکبرزاده روز دوشنبه ۲۰ خرداد ۸۷ پس از خروج از دانشگاه پيام نور اردبيل توسط نيروهای امنيتی بازداشت شده و از آن موقع در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به سر می برد.
بستگان عسگر اکبرزاده، از اینکه نتوانسته اند تاکنون او را ملاقات کنند بسیار نگران هستند. آنها می گویند "سلامتی عسگر هم اکنون در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در خطر است زیرا او تحت شکنجه و در اعتصاب غذا قرار دارد و هنوز هيچ گونه تفهيم اتهامی صورت نگرفته و مراجعه ما به دادگاه انقلاب اردبيل برای آگاهی از اتهام او بی نتيجه بوده است و هیچ مرجع قضایی و امنیتی پاسخگویی ما نیست."
مقامات امنيتی همچنين خانواده این فعال آذربایجانی را بعد از مصاحبه با رادیو های خارجی ( رادیو آزادلیق - بخش آذربایجانی صدای آمریکا) و بخاطر دادن اطلاعات به فعالین حقوق بشر تحت فشار قرار داده اند. آنها بخصوص مادر اکبرزاده را تهديد کرده اند که در صورت دادن مصاحبه در خصوص فرزندش، او را بازداشت خواهند کرد. بر اساس همین گزارش حتی ماموران اداره کل اطلاعات با کنترل منزل، کلیه رفت و آمدهای خانواده را تحت نظر دارند.
عسگر اکبرزاه دانشجوی شیمی دانشگاه پیام نور اردبیل می باشد. که قبلا" نیز چندین بار دستگیر و زندانی شده است. او اخیرا" (۲۸ فروردین ۸۷) بعد از تحمل چهار ماه حبس در ارتباط با اعتراضات ۱ مهر ۸۵ آذربایجان از زندان اردبیل آزاد شده بود.
اکبرزاده در خرداد ۸۵ نیز هنگام پخش فراخوان برای تظاهرات ، متعاقب سلسله اعتراضات آذربايجان در خرداد ماه 85، دستگير و زنداني شده و در يك دادگاه غير علني پس از محاکمه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به پرداخت ۶۰۰۰۰۰ تومان محکوم شده بود.
سازمان عفو بین الملل در تاریخهای ۱۷نوامبر ۲۰۰۶ و ۲ فوریه ۲۰۰۷ بیانیه های جداگانه ای در مورد عسگر اکبرزاده صادر کرده است.
دوشنبه ٣ تير ۱٣٨۷ - ۲٣ ژوئن ۲۰۰٨
ادامه مطلب ...
آزادی موقت "علی صدیقی" فعال سیاسی آذربایجانی از زندان تبریز
يکشنبه ۲ تير ۱٣٨۷ - ۲۲ ژوئن ۲۰۰٨
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده، علی صدیقی ۳۵ ساله و از فعالان سیاسی آذربایجان در تبریز پس از تحمل بیش از یکماه بازداشت موقت هفته گذشته به قید وثیقه ۲۰ میلیون تومانی از زندان تبریز آزاد شده استعلی صدیقی٬ روز ۲۶ اردیبهشت ٬۸۷ در تبریز دستگیر شده بود. به دنبال بازداشت اش،نیروهای امنیتی به منزل وی مراجعه کرده و پس از تفتیش خانه،کیس کامپیوتر و دفترچه ی یادداشتهای شخصی وی را نیز با خود برده بودند.
بنابر اظهار نزدیکان اش او تقریبا تمام مدت حبس را در بازداشتگاه وزارت اطلاعات تحت فشارهای جسمی و روحی قرار داشته است. و در این مدت اجازه تماس با وکیل و خانواده به او داده نشده است.
خاطر نشان می شود سازمان عفو بین الملل در تاریخ ۵ ماه ژوئن،۲۰۰۸ و وزارت امور خارجه آمریکا نیز در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ در بیانیه های جداگانه ای نسبت به شکنجه صدها فعال حقوق مدنی آذربایجان از جمله علی صدیقی ابراز نگرانی کرده بود.
ادامه مطلب ...
ابراهیم جعفرزاده، از فعالین سیاسی آذربایجانی بازداشت و به زندان خوی فرستاده شد
يکشنبه ۲ تير ۱٣٨۷ - ۲۲ ژوئن ۲۰۰٨
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده ابراهیم جعفرزاده٬ فعال سیاسی آذربایجانی عصر روز گذشته، بازداشت و جهت گذراندن دوران محکومیت خود، به زندان خوی فرستاده شده است.
این فعال مدنی سال گذشته از سوی دادگاه انقلاب شهرستان خوی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری، دو سال اقامت اجباری در برازجان سه سال محرومیت از فعالیتهای اجتماعی - سیاسی و محرومیت از نمایندگی مجلس و نمایندگی شورا به مدت یک دوره محکوم شده بود.
سیدمحمدرضا فقیهی، وکیل مدافع جعفرزاده می گوید: او ۲ اسفند ۱۳۸۵(۲۱ فوریه ۲۰۰۶)٬در روز جهانی زبان مادری در یکی از خیابانهای خوی به تصور این که در تجمعی شرکت کرده، بازداشت و با این حکم سنگین روبرو گشت.
لاذم بذکر است جعفرزاده دبیر سابق و از اعضای هیأت مؤسس «مؤسسه اورین خوی» و از فعالان سیاسی با سابقه آذربایجانی می باشند که از سال ۱۳۷۸ تا کنون دست کم شش بار توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند.
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده ابراهیم جعفرزاده٬ فعال سیاسی آذربایجانی عصر روز گذشته، بازداشت و جهت گذراندن دوران محکومیت خود، به زندان خوی فرستاده شده است.این فعال مدنی سال گذشته از سوی دادگاه انقلاب شهرستان خوی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری، دو سال اقامت اجباری در برازجان سه سال محرومیت از فعالیتهای اجتماعی - سیاسی و محرومیت از نمایندگی مجلس و نمایندگی شورا به مدت یک دوره محکوم شده بود.
سیدمحمدرضا فقیهی، وکیل مدافع جعفرزاده می گوید: او ۲ اسفند ۱۳۸۵(۲۱ فوریه ۲۰۰۶)٬در روز جهانی زبان مادری در یکی از خیابانهای خوی به تصور این که در تجمعی شرکت کرده، بازداشت و با این حکم سنگین روبرو گشت.
لاذم بذکر است جعفرزاده دبیر سابق و از اعضای هیأت مؤسس «مؤسسه اورین خوی» و از فعالان سیاسی با سابقه آذربایجانی می باشند که از سال ۱۳۷۸ تا کنون دست کم شش بار توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند.
ادامه مطلب ...
عبدالله مومنی سخنگوی سازمان دانش آموختگان حوادث دانشگاه زنجان و دور جدید فشار بر فعالان مدنی را محکوم کرد
شنبه ۱ تير ۱٣٨۷ - ۲۱ ژوئن ۲۰۰٨
ادوارنیوز: عبدالله مومنی سخنگوی سازمان دانش آموختگان(ادوار تحکیم وحدت) فشارهای اخیر بر فعالان جامعه مدنی و صدور احکام سنگین حبس برای ایشان را در راستای سیاستهای کلی دولت در تضعیف جامعه ی مدنی ارزیابی کرد.
مومنی گفت: در واقع دولت همه ی فعالین حوزه ی جامعه ی مدنی را هدف قرارداده است چه فعالین حزبی و سیاسی چه فعالین جنبشهای اجتماعی. از این روست که در میان اقدامات اخیر دولت در راستای ایجاد محدودیتهای تازه بر جامعه ی مدنی، هم فعالین قومی حقوق انسانی و شهروندی شان نقض شده ، وهم فعالین جنبش زنان ،بی نصیب از دستیابی به خواسته های برابری طلبانه خود از بدیهی ترین حقوق قانونی محروم گشته اند.همچنان در کنار این فشارها ،دست اندازی دولت به فعالان احزاب سیاسی به عنوان یکی از ارکان جامه مدنی نیز ادامه دارد و فعالان عرصه مدنی به دلیل بیان مواضع و سخنرانی هایشان به حبس محکوم می شوند. سخنگوی سازمان ادوار ضمن اشاره به وقایع اخیر در دانشگاه زنجان این وقایع را نشانه ای آشکار از بی کفایتی مدیران وزارت علوم دانست و خواهان پاسخگویی آنها در برابر نتایج بی کفایت شان شد.
مومنی اتفاقات پیش آمده در زنجان و حوادثی از این دست ، توجه فراوان جامعه و دانشجویان به این موارد را مورد اشاره قرار داد و گفت: نتیجه اقدامات حاکمان در رواج تظاهر به دینداری و ریاکاری در جامعه به جای توجه جدی به اخلاقگرایی و معنویت موجب ایجاد ذهنیت بسیار منفی دانشجویان نسبت به ساختارهای حاکم بر جامعه خواهد بود.چرا که نگاه ریاکارانه و سطحی نگری به دین منجر به تقویت وترویج تلقی هایی می شود که جز به ضرر جامعه و دین و به نفع جریانات و افرادی که حیاتشان در حاکم شدن مناسبات تظاهر گرایانه است ،خواهد انجامید.
عبدالله مومنی به تلاش نهادهای امنیتی برای منحرف ساختن اعتراضات دانشجویی اشاره کرد وبا بیان جوسازیها و شانتاژهایی که طی روزهای گذشته در رسانه های نزدیک به محافل امنیتی در جهت ایجاد ارعاب و ناامنی برای فعالان دانشجویی صورت گرفته است ، هوشیاری و انسجام دانشجویان را در پیگیری مطالبات و خواسته ها ی شان دعوت کرد.
مومنی در ادامه با اشاره با صدور حکم 8 سال حبس برای سعید متین پور و یکسال حبس برای سایر متهمان این پرونده چنین احکا می را بی سابقه و بسیار سنگین و ناعادلانه توصیف کرد و افزود: " آقای متین پور از فعالین قومی خوشنامی است که با وجود بیش از 7ماه زندان مدتها محروم از ابتدایی ترین حقوق قانونی در بازداشت موقت و در سلول انفرادی بوده اند وبا تحمل سختی ها و فشارهای دوران انفرادی اکنون نیز در دادگاهی غیر علنی و بدون رعایت حداقلی از استانداردهای دادرسی منصفانه چنین احکام سنگینی برای وی صادر شده است"
سخنگوی سازمان دانش آموختگان با اشاره به نتیجه دادگاه بدوی سعید متین پور وسایر فعالان قومی گفت: حاکم بودن اراده امنیتی مهمترین عامل بی توجهی به مناسبات حقوقی در روند رسیدگی و صدور حکم در پرونده های فعالین مدنی است. وی ابراز امیدواری کرد که در مراحل بعدی دادرسی با در نظر گرفتن حقوق قانونی متهمان و همچنین شرایط سخت و غیر انسانی که در زندان در دوران بازداشت موقت متحمل شدند،احکام غیر عادلانه دادگاه بدوی تغییر یابد.
سخنگوی سازمان ادوارتحکیم همچنین در واکنش به صدور حکم یک سال حبس برای جلال جلالی زاده عضو شورای مرکزی جبهه ی مشارکت این حکم را تاوان پیگیری نمایندگان مجلس ششم در دفاع از حقوق شهروندان و نتیجه عملکرد شجاعانه وی در مجلس ششم دانست. مومنی در این باره افزود: "صدور چنین احکامی برای آن دسته از فعالین اصلاح طلب که در راه دفاع از حقوق شهروندان از خود استقامت نشان داده اند در واقع بیانگر نوع نگرش دولتمردان کنونی به مقوله ی حکومت داری و بسط همان شیوه ی ناپسند و غیرقابل قبول تقسیم شهروندان به خودی و غیر خودی یا درجه یک و درجه دو است"
مومنی همچنین فشارهای روزافزون بر فعالین جنبش زنان را محصول همین نگرش تبعیض بین شهروندان دانست. وی ضمن ابراز تاسف از جلوگیری از برگزاری نشستهای مختلف فعالین جنبش زنان و بازداشت برخی از این فعالین ،به صدور حکم" سنگین و ناعادلانه ی 5 سال حبس برای هانا عبدی"وبازداشت محبوبه کرمی از فعالین جنبش زنان اعتراض کرد و افزود: تلاش برای ایجاد ارعاب و جو نا امیدی نسبت به تحقق خواسته های بدیهی زنان ابعادی جدید یافته است و نهادهای خاص با صدور احکام سنگین و غیر متناسب برای فعالان حقوق زنان از جمله هانا عبدی و تداوم اینگونه فشارها، استیصال خود را در برابر نفوذ و عمق یافتن خواسته های برابری طلبانه زنان در جامعه نشان می دهند.
ادوارنیوز: عبدالله مومنی سخنگوی سازمان دانش آموختگان(ادوار تحکیم وحدت) فشارهای اخیر بر فعالان جامعه مدنی و صدور احکام سنگین حبس برای ایشان را در راستای سیاستهای کلی دولت در تضعیف جامعه ی مدنی ارزیابی کرد.مومنی گفت: در واقع دولت همه ی فعالین حوزه ی جامعه ی مدنی را هدف قرارداده است چه فعالین حزبی و سیاسی چه فعالین جنبشهای اجتماعی. از این روست که در میان اقدامات اخیر دولت در راستای ایجاد محدودیتهای تازه بر جامعه ی مدنی، هم فعالین قومی حقوق انسانی و شهروندی شان نقض شده ، وهم فعالین جنبش زنان ،بی نصیب از دستیابی به خواسته های برابری طلبانه خود از بدیهی ترین حقوق قانونی محروم گشته اند.همچنان در کنار این فشارها ،دست اندازی دولت به فعالان احزاب سیاسی به عنوان یکی از ارکان جامه مدنی نیز ادامه دارد و فعالان عرصه مدنی به دلیل بیان مواضع و سخنرانی هایشان به حبس محکوم می شوند. سخنگوی سازمان ادوار ضمن اشاره به وقایع اخیر در دانشگاه زنجان این وقایع را نشانه ای آشکار از بی کفایتی مدیران وزارت علوم دانست و خواهان پاسخگویی آنها در برابر نتایج بی کفایت شان شد.
مومنی اتفاقات پیش آمده در زنجان و حوادثی از این دست ، توجه فراوان جامعه و دانشجویان به این موارد را مورد اشاره قرار داد و گفت: نتیجه اقدامات حاکمان در رواج تظاهر به دینداری و ریاکاری در جامعه به جای توجه جدی به اخلاقگرایی و معنویت موجب ایجاد ذهنیت بسیار منفی دانشجویان نسبت به ساختارهای حاکم بر جامعه خواهد بود.چرا که نگاه ریاکارانه و سطحی نگری به دین منجر به تقویت وترویج تلقی هایی می شود که جز به ضرر جامعه و دین و به نفع جریانات و افرادی که حیاتشان در حاکم شدن مناسبات تظاهر گرایانه است ،خواهد انجامید.
عبدالله مومنی به تلاش نهادهای امنیتی برای منحرف ساختن اعتراضات دانشجویی اشاره کرد وبا بیان جوسازیها و شانتاژهایی که طی روزهای گذشته در رسانه های نزدیک به محافل امنیتی در جهت ایجاد ارعاب و ناامنی برای فعالان دانشجویی صورت گرفته است ، هوشیاری و انسجام دانشجویان را در پیگیری مطالبات و خواسته ها ی شان دعوت کرد.
مومنی در ادامه با اشاره با صدور حکم 8 سال حبس برای سعید متین پور و یکسال حبس برای سایر متهمان این پرونده چنین احکا می را بی سابقه و بسیار سنگین و ناعادلانه توصیف کرد و افزود: " آقای متین پور از فعالین قومی خوشنامی است که با وجود بیش از 7ماه زندان مدتها محروم از ابتدایی ترین حقوق قانونی در بازداشت موقت و در سلول انفرادی بوده اند وبا تحمل سختی ها و فشارهای دوران انفرادی اکنون نیز در دادگاهی غیر علنی و بدون رعایت حداقلی از استانداردهای دادرسی منصفانه چنین احکام سنگینی برای وی صادر شده است"
سخنگوی سازمان دانش آموختگان با اشاره به نتیجه دادگاه بدوی سعید متین پور وسایر فعالان قومی گفت: حاکم بودن اراده امنیتی مهمترین عامل بی توجهی به مناسبات حقوقی در روند رسیدگی و صدور حکم در پرونده های فعالین مدنی است. وی ابراز امیدواری کرد که در مراحل بعدی دادرسی با در نظر گرفتن حقوق قانونی متهمان و همچنین شرایط سخت و غیر انسانی که در زندان در دوران بازداشت موقت متحمل شدند،احکام غیر عادلانه دادگاه بدوی تغییر یابد.
سخنگوی سازمان ادوارتحکیم همچنین در واکنش به صدور حکم یک سال حبس برای جلال جلالی زاده عضو شورای مرکزی جبهه ی مشارکت این حکم را تاوان پیگیری نمایندگان مجلس ششم در دفاع از حقوق شهروندان و نتیجه عملکرد شجاعانه وی در مجلس ششم دانست. مومنی در این باره افزود: "صدور چنین احکامی برای آن دسته از فعالین اصلاح طلب که در راه دفاع از حقوق شهروندان از خود استقامت نشان داده اند در واقع بیانگر نوع نگرش دولتمردان کنونی به مقوله ی حکومت داری و بسط همان شیوه ی ناپسند و غیرقابل قبول تقسیم شهروندان به خودی و غیر خودی یا درجه یک و درجه دو است"
مومنی همچنین فشارهای روزافزون بر فعالین جنبش زنان را محصول همین نگرش تبعیض بین شهروندان دانست. وی ضمن ابراز تاسف از جلوگیری از برگزاری نشستهای مختلف فعالین جنبش زنان و بازداشت برخی از این فعالین ،به صدور حکم" سنگین و ناعادلانه ی 5 سال حبس برای هانا عبدی"وبازداشت محبوبه کرمی از فعالین جنبش زنان اعتراض کرد و افزود: تلاش برای ایجاد ارعاب و جو نا امیدی نسبت به تحقق خواسته های بدیهی زنان ابعادی جدید یافته است و نهادهای خاص با صدور احکام سنگین و غیر متناسب برای فعالان حقوق زنان از جمله هانا عبدی و تداوم اینگونه فشارها، استیصال خود را در برابر نفوذ و عمق یافتن خواسته های برابری طلبانه زنان در جامعه نشان می دهند.
ادامه مطلب ...
گزارش ماهانه(خرداد 1387) در مورد نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ايران
فعالين ايرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمريکای شمالینهادهای مدافع حقوق بشر !ايرانيان مدافع حقوق بشر !در اين گزارش بخش بسيار کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ايران را که توسط اين شبکه گرد آوری شده است به اطلاع می رسانيم:
بین المللی:
1 ـ رئیس حزب چپ سوئد طی نامه ای خطاب به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران نوشت: ما از وضعیت فرزاد کمانگر مطلع شده ایم، یک معلم و فعال حقوق بشر کرد بشدت مورد شکنجه قرار گرفته است. فرزاد کمانگر بدون هیچ شانسی برای دفاع در مقابل اتهامات نابجا به مرگ محکوم شده است. شیوه رفتار با مردم بشدت بی رحمانه و آزار گرایانه است و بر خلاف قانون و معاهدات بین المللی حقوق بشر است. ما قویا در مقابل رفتار بسیار ناعادلانه با فرزاد کمانگر معترض هستیم. او بایستی فورا آزاد شده و برای معالجات پزشکی به بیمارستان برده شود.(فعالان حقوق بشر در ایران 2/3/87)
2 ـ معاون رئیس حزب چپ سوئد طی نامه ای خطاب به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران نسبت به مرگ کاوه عزیزپور فعال سیاسی در مهاباد اعتراض کرد و نوشت : حزب چپ سوئد قویا رفتار پلیس امنیتی را در مورد کاوه عزیزپور محکوم می کند. همچنین قویا فقدان امنیت قانونی در جمهوری اسلامی ایران را محکوم می کند و تقاضا می کند که همه زندانیان سیاسی در ایران باید آزاد شوند .(اخبار روز 2/3/87)
3 ـ سازمان عفو بین الملل با ارسال نامه ای خطاب به محمود هاشمی شاهرودی رئیس قو قضائیه در خواست کرد تا از برگزاری هر چه سریعتر دادگاه تجدید نظر شش فعال امور زنان ، اطمینان حاصل کند . در این نامه آمده است : اگر دادگاه تجدید نظر حکم این افراد را تایید کند، این سازمان درخواست تجدید نظر مجدد را ارائه خواهد کرد . مرضیه مرتاضی لنگرودی ، نسرین افضلی ، پروین اردلان ، زینب پیغمبرزاده ، ناهید جعفری و رضوان مقدم از جمله فعالان حقوق زنان هستند که به احکام تعلیقی حبس و شلاق محکوم شده اند . در نامه سازمان عفو بین الملل آمده است : این زنان تنها به دلیل عقاید شان محکوم شده اند .( رادیو فردا 3/3/87)
4 ـ اتحادیه اروپا از دولت ایران درخواست کرد تا حکم اعدام بهنود شجاعی و سعید جزی که در سنین کودکی مرتکب قتل شده اند ، را لغو کند. این اتحادیه صدور حکم اعدام برای این دو نوجوان ایرانی و دیگر افرادی را که در کمتر از سن قانونی مرتکب جرم شده اند . نقض تعهدات بین المللی ایران اعلام کرده است .ماده 37 کنوانسیون حقوق کودک که دولت ایران از امضاء کنندگان آن است ، مجازات مرگ یا حبس ابد را در مورد افراد زیر 18 سال ممنوع کرده است.(بی بی سی 4/3/87)
5 ـ سازمان عفو بین الملل با صدور بیانیه ای از وضعیت فرشاد دوستی پور دانشجوی 23 ساله ای که توسط اطلاعات سپاه پاسداران در ایوان غرب بازداشت گردید ، ابراز نگرانی کرد . در این بیانیه آمده است : دوستی پور که در طول بازداشت در زندان اوین دچار مشکلات ریوی شده است در حال حاضر احتمالا در معرض شکنجه قراردارد .جرم وی اطلاع رسانی در رابطه با کشته شدن 3 نفری از مردم ایوان غرب بدست نیروهای امنیتی می باشد. (رادیو زمانه 4/3/87)
6 ـ فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر (FIDH) و سازمان جهانی مبارزه با شکنجه (OMCT) طی نامه ای خطاب به مقامات حکومت ایران نگرانی عمیق خود را نسبت به صدور حکم زندان برای امیر یعقوبعلی از اعضای « کمپین یک میلیون امضاء» اعلام کردند . در این نامه از مقامات دولت ایران خواسته شده است : تحت هر شرایطی سلامت روحی و جسمانی امیر یعقوبعلی و دیگر فعالان « کمپین یک میلیون امضاء» را تضمین کنند. اطمینان دهند که دادگاه تجدید نظر نامبرده کاملا بی طرف و واجد صلاحیت خواهد بود تا بدین ترتیب از وی رفع اتهام گردد . به علاوه، کاملا مشخص است که ایراد این اتهامات خودسرانه بدلیل فعالیتهای وی در زمینه حقوق بشر است . هر چه سریعتر به هرگونه اقدام تهدید آمیز و آزار دهنده ، حتی در سطوح قضایی ، در قبال تمامی مدافعان حقوق بشر در ایران پایان دهند. به مواد اعلامیه مدافعان حقوق بشر، تصویب شده توسط مجمع عمومی سازمان ملل در 9 دسامبر 1998 احترام گذاشته و آنرا را رعایت کنند . بطور کلی تحت هر شرایطی اطمینان دهند که مفاد حقوق بشر و آزادیهای اصلی در ایران مطابق با اعلامیه جهانی حقوق و دیگر عهد نامه های بین المللی و منطقه ای که ایران نیز آنها را به رسمیت شناخته رعایت خواهند شد . (عصرنو 8/3/87)
7 ـ سازمان عفو بین الملل گزارش سالانه خود از وضعیت حقوق بشر در جهان را منتشر کرد ،در بخش مربوط به ایران عفو بین الملل می نویسد که دولت این کشور همچنان به سرکوب منتقدان ادامه داد و دگراندیشان ، روزنامه نگاران ، نویسندگان ، پژوهشگران و فعالان مدافع حقوق زنان و حقوق اقلیت های قومی و مذهبی با فشارهایی شامل بازداشت خودسرانه ، محدودیت سفر؛ تعطیلی سازمانهای غیر دولتی و آزار و ارعاب و تهدید مواجه بودند. در بخش دیگری از این گزارش آمده است: تبعیض علیه زنان در قوانین و روش های جاری باقی ماند ، شکنجه و سوء رفتار در زندانها و بازداشتگاههای دولتی رواج داشت و در ماه اوریل ، برخورد شدید با مخالفان با افزایش چشمگیر شمار اعدامها همراه شد به نحوی که طی سال میلادی ،مجازات اعدام در مورد 335 نفر، از جمله 7 محکوم خردسال به اجرا درآمد . عفو بین الملل می نویسد که دادگاههای ایران در سال گذشته به صدور احکام سنگسار ، قطع اندامها و شلاق مبادرت ورزیدند و برخی از این احکام به اجرا گذشته شد . به گزارش عفو بین الملل و خامت وضعیت اقتصادی باعث شد ، تعداد بیشتری ازایرانیان با فقر روبرو شوند.(بی بی سی 8/3/87)
8 ـ خانم سوهیر باالحسن رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و آقای جو استارک معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا دیده بان حقوق بشر طی نامه ای خطاب به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران نگرانی شدید خود را از سرنوشت 7 تن از اعضای جامعه بهائیان که در زندان بسر می برند، اعلام کردند . فریبا کمال آبادی ، مهوش ثابت ، عفیف نعیمی ، جمال الدین خانجانی ، سعید رضایی ، بهروز توکلی و وحید تیز فهم اعضای گروه هماهنگ کننده ملی بهائیت در ایران هستند که با اطلاع حکومت تاسیس شده و هدف آن کمک به جامعه 300هزار نفری بهائیان در کشور است .در این نامه آمده است : ما از مسئولین جمهوری اسلامی ایران مصرانه می خواهیم مکان حبس این هفت نفر ، اتهامات دقیقی که علیه آنها مطرح شده و تارخ محاکمه آنها را به اطلاع برسانند. ما همچنین از شما مصرانه می خواهیم به ناظران مستقل بین الملی اجازه دهید بر محاکمه آنها نظارت داشته باشند . حق محاکمه عادلانه شامل جلسه استماع علنی ، منع تبعیض دینی و حق آزادی مذهب است . این حقوق همگی در میثاق حقوق مدنی و سیاسی که توسط ایران تصویب شده آمده است .
( دیده بان حقوق بشر 12/3/87)
9 ـ کمیسیون بین المللی حقوقدانان در رابطه با بازداشت اعضاء گروه هماهنگ کننده ملی بهائیان ایران طی نامه ای خطاب به اولیاء حکومت ایران اعلام نمود: بهائیان بطور خودسرانه دستگیر شده و در وضعیت ممنوع الملاقات نگهداری می شوند ، باید بلافاصله آزاد گردند یا به لحاظ حقوقی به جرمی مشخص متهم شوند . کمیسیون بین المللی حقوقدانان از اولیاء حکومت ایران می خواهد منطبق با وظایف و تکالیف حقوق بشر بین المللی عمل نمایند و تضمین دهند که این افراد بر مبنای اعتقادات خود در بازداشت بسر نمی برند . آزادی دین و وجدان بهائیان به شدت محدود است و این محدودیت در تجاوز واضح از میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی اعمال می گردد که ایران مهر تایید بر آن نهاده و ملزم به رعایت آن است . کمیسیون از اولیاء حکومت ایران می خواهد تضمین نمایند که کلیه افراد بازداشت شده از هرگونه شکنجه و سوء رفتار مصون هستند، امکان دسترسی به خانواده ها و وکلای خود را دارند و در صورت لزوم از مراقبت های پزشکی بهره مندند.( گویا 15/3/87)
10 ـ دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه ای از مقامات دولت ایران درخواست کرد: آیت الله کاظمینی بروجردی، عماالدین باقی و محمد صدیق کبود وند را بسرعت تحت مراقبتهای پزشکی قرار دهند. مدیر خاورمیانه و شمال آفریقا در دیده بان حقوق بشر گفت:" این بسیار ظالمانه است که سلامت این اشخاص بدون هیچ دلیل روشنی به مخاطره انداخته شده است". وی افزود:"مقام های ایران تاکنون مدرکی درباره علت زندانی شدن آنها ارائه نکرده اند، و اکنون از ارائه مراقبتهای پزشکی به آنها خودداری می کنند." همچنین در این اطلاعیه آمده است:حداقل مقررات استاندارد سازمان ملل متحد برای رفتار با زندانیان،"زندانیانی که نیاز به معالجات ویژه دارند باید به موسسات تخصصی و یا بیمارستان غیر نظامی منتقل شوند". مدیر خاور میانه و شمال افریقای این سازمان اعلام کرد:"مسئولین ایرانی مسئول سلامت این زندانیان هستند."(دیده بان حقوق بشر 16/3/87)
11 ـ سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: ناهید کلهر 21 ساله دانشجوی زیست شناسی دانشگاه آزاد قم و مسئول وبلاگ « آزادی بی بها نیست » به اتهام تماس با گروههای مخالف حکومت در خارج از کشور در روز 12 خرداد توسط اداره اطلاعات قم بازداشت شده است. در این اطلاعیه آمده است: این دانشجو درمعرض خطر بدرفتاری و شکنجه قرار دارد. محل نگهداری او مشخص نیست و تماسی با خانواده خود و یا یک وکیل مدافع ندارد.(ایران امروز 17/3/87)
12 ـ سازمانهای دیده بان حقوق بشر ، فدارسیون بین المللی جامعه دفاع از حقوق بشر، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران و کانون مدافعان حقوق بشر در ایران اعلام کردند ، دولت ایران باید با نهادهای حقوق بشری سازمان ملل متحد برای پرداختن به وضعیت بسیار وخیم حقوق بشر در ایران همکاری کند . این نهادهای حقوق بشری اعلام کردند : ایران رتبه اول را در اعدام افراد زیر 18 سال دارد که این امر نقض تعهدات این کشور در قبال پیمان حقوق کودک است . حداقل 107 نفر بخاطر خطاهایی که ادعا می شود قبل از سن 18 سالگی مرتکب شده اند در انتظار اعدام بسر می برند .ایران در کنار کره شمالی، ترکمنستان ، سوریه ، برمه و کوبا یکی از معدود کشورهایی است که مانع حضور سازمانهای مستقل بین المللی حقوق بشر در کشور می شود . ایران همچنان به اعدام به روش سنگسار ادامه می دهد و حداقل ده زن و دو مرد در انتظار اجرای حکم اعدام به روش سنگسارند. مجازاتهای ظالمانه و غیرانسانی ازجمله قطع دست و پا (5مورد در دی ماه 86 در استان سیستان و بلوچستان اجرا شد) و احکام شلاق همچنان اجرا می شوند. دولت ایران مرتبا فعالان حقوق زن ، دانشجویان و فعالان حقوق کارگران را بخاطر فعالیتهای مسالمت آمیزشان سرکوب می کنند .(دیده بان حقوق بشر 17/3/87)
13 ـ سازمان عفو بین الملل در رابطه با بازداشت فعالان مدنی آذربایجانی با انتشار اعلامیه ای از مقامات دولت ایران درخواست کرد: علی صدیقی ، حسن اسدی ، حجت تاریوردیان، اکبر حسین زاده، احد رضوی، امیر محمد بنایی صادق و سایر فعالان مدنی آذربایجانی در زندان مورد شکنجه و بد رفتاری قرار نگیرند . امکان دسترسی فوری و مرتب زندانیان به خانواده خود و وکیل مورد نظر خودشان و هر نوع مداوای پزشکی که لازم داشته باشند. این سازمان خواستار آزادی فوری و بی قید شرط بازداشت شدگان شده است، مگر اینکه به جرمهای جنایی مشخصی متهم شده و تحت محاکمه فوری و منصفانه ای قرار گیرند. (ساوالان سسی 17/3/87)
14 ـ دبیر کل فدارسیون جهانی اتحادیه معلمان طی نامه ای خطاب به مقامات دولت ایران خواستار توقف حکم اعدام فرزاد کمانگر شده است . فدراسیون جهانی اتحادیه های معلمان بیش از 30 میلیون عضو را در 171 کشور نمایندگی می کند و دفتر مرکزی آن در بروکسل پایتخت بلژیک می باشد. (فعالان حقوق بشر در ایران 21/3/87)
15 ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای صدور احکام حبس سنگین برای دو روزنامه نگار سعید میتن پور و یعقوب سالکی نیا را محکوم کرد. در این اطلاعیه آمده است: « چنانکه در ایران رسم است پیگرد قضایی و محاکمه روزنامه نگاران در ابهام و ناروشنی انجام می گیرد. به قاعده تبدیل شدن برگزاری دادگاههای غیرعلنی و مخفی و بدون رعایت موازین قضایی نگران کننده است.» ( گزارشگران بدون مرز 22/3/87)
16 ـ سازمان عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر، فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، سازمان جهانی مبارزه با شکنجه و 33 سازمان مدافع حقوق بشر و حقوق زنان با انتشار بیانیه ای مشترک همبستگی خود را با زنان ایران اعلام کردند. در این بیانیه آمده است: ما از دولت ایران می خواهیم که آزار و اذیت مدافعان حقوق برابر را متوقف کند، همه اتهامات وارده علیه فعالانی که حقوق بشر زنان را بطور مسالمت آمیز ترویج می کنند بویژه فعالان کمپین یک میلیون امضاء را لغو کنند. به فعالان حقوق زن برای استفاده از ابزار مدنی در بیان نگرانی هایشان از قوانین تبعیض آمیز در ایران و افزایش آگاهی عمومی در این زمینه اجازه فعالیت دهند. در نهایت ما به مسئولین در ایران توصیه می کنیم که برای تطبیق قوانین حاکم بر حیات زنان با معیارهای بین المللی حقوق بشر و در راستای تعهدات بین المللی ایران گامهای مشخصی بردارد.(گویا 22/3/87)
17 ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای اعمال فشار و سخت گیری بر وب نگاران فمنیست و مدافعان حقوق زنان را محکوم کرد . گزراشگران بدون مرز اعلام کردند: «مقامات امنیتی – قضایی ایران باز هم راه سرکوب علیه مدافعان حقوق زنان و وب نگاران فمنیست را برگزیدند،فعالانی که اینترنت به تنها وسیله ی بیان خواستهایشان در ایران تبدیل شده است . افزایش سخت گیری و سرکوب از سوی دولت نشان وحشت آنها از گسترش جنبش برابرخواهی زنان است.» ماموران امنیتی ژیلا بنی یعقوب، جلوه جواهری، فریده غائب، نفیسه آزاد، ناهید میرحاج و عالیه مطلب زاده روزنامه نگاران و وب نگاران سایتهای مدافع حقوق زنان « کانون زنان ایران » ، « مدرسه فمنیستی » ، « تغییر برای برابری » و نسرین ستوده وکیل بسیاری از روزنامه نگاران و مدافعان حقوق زنان را بازداشت کردند . گزارشگران بدون مرز یادآور می شوند که ایران یکی از سرکوبگرترین کشورهای خاورمیانه در عرصه اینترنت است و در لیست کشورهای « دشمنان اینترنت » در جهان قرار دارد. ایران همچنین در رده بندی آزادی مطبوعات در کشورهای جهان در رده 166 از میان 169 کشورقرار دارد.(گزارشگران بدون مرز 23/3/87)
18 ـ سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای به دار آویخته شدن محمد حسن زاده 17 ساله را در سنندج محکوم کرد . به گزارش عفو بین الملل محمد حسن زاده در سن 15 سالگی مرتکب قتل شده بود ، پس از دستگیری در سال 85 به کانون اصلاح و تربیت سنندج منتقل شد و سال گذشته حکم اعدام او صادر شد . سازمان عفو بین الملل ضمن محکوم کردن این اعدام در بیانیه خود نوشته است : « مورد اخیر اعدام نوجوان متهم به قتل ، یکی دیگر از موارد بی اعتنایی مقامات ایران از تعهدات بین المللی خود به کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و حقوق کودکان است که بر اساس آن افرادی که در سن زیر هجده سال مرتکب جرم می شوند، نباید اعدام شوند.» سازمان عفو بین الملل در گزارش خود از 85 نوجوان مجرم دیگر که در انتظار اجرای حکم اعدام هستند، نام برده و ابراز نگرانی کرده است . (بی بی سی 23/3/87)
19 ـ بودیل سه بالئوس نماینده حزب سبزها در پارلمان سوئد به نیابت از حزب طی نامه ای خطاب احمدی نژاد رئیس جمهور ایران خواستار آزادی فعالان جنبش زنان شد . نامبرده نوشت : تمایل دارم به نیابت از حزب سبزهای سوئد نگرانی خود را از وضعیت فعلی در ایران ابراز نمود و نسبت به روشهای خشن و گاها وحشیانه تشکیلات و مقامات ایرانی در شکستن تجمعات صلح طلبانه برای حقوق انسانی و حقوق برابر اعتراض نمایم . چنین رفتاری نه قابل پذیرش و نه قابل تحمل می باشد . از دولت ایران مصرا می خواهم لطفا همه 9 فعال جنبش زنان را که در سالروز روز ملی همبستگی زنان ایرانی دستگیر شده اند را آزاد نمائید . آیدا سعادت، ناهید میرحاج ، نسرین ستوده ، ژیلا بنی یعقوب ، نفسیه آزاد، سارا لقمانی، جلوه جواهری، فریده غائب و عالیه مطلب زاده از فعالین کمپین یک میلیون امضاء می باشند که توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند .
(مقصود رنجبر نماینده حزب سبزها در شورای شهر اروبرو 24/3/87)
20 ـ اولیا علی بیگی نایب رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار که به نمایندگی از سوی وزارت کار در اجلاس سازمان بین المللی کار(ILO) شرکت کرده بود، اعلام کرد : امسال نیز مانند سالهای گذشته اعتراضاتی نسبت به ایران شد . در اجلاس امسال ایرادی به ایران گرفتند که مربوط به زندانی شدن منصور اسانلو و تشکل سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بود. در این اجلاس بیانیه ای علیه ایران در مورد زندانی بودن منصور اسانلو ، آزاد نبودن تشکلهای مستقل کارگری و اخراج فعالین سندیکایی امضا شد.(ایسنا 26/3/87)
21 ـ "جامعه دفاع از خلقهای تهدید شده" با انتشار گزارشی به جمهوری اسلامی ایران بخاطر سرکوب بهائیان اعتراض کرد. در این گزارش آمده است که از زمان به قدرت رسیدن محمود احمدی نژاد تاکنون 350 هزار بهائی مقیم ایران مورد فشار شدید تری قرار گرفته اند. این سازمان حقوق بشری در گزارش خود تاکید می کند که حمله به بهائیان و دستگیری گسترده آنان سیستماتیک انجام می شود و از جانب حکومت برنامه ریزی شده است. در این گزارش به دستگیری هفت تن از فعالان بهائی اشاره شده است.(دویچه وله 30/3/87)
22 ـ نمایندگان پارلمان اروپا اعدام نوجوانان در جمهوری اسلامی را بشدت محکوم کردند. نمایندگان پارلمان اروپا در مصوبه خود تاکید کرده اند، که اعدام نوجوانان مغایر است با پیمانهای بین المللی که از جانب حکومت ایران نیز تائید شده اند. پارلمان اروپا از مقامات جمهوری اسلامی خواست، حکم اعدام چهار نوجوان که قرار است بزودی بدار آویخته شوند را لغو کند. نمایندگان پارلمان اروپا به اعدام محمد حسن زاده 17 ساله در زندان سنندج اشاره کرده اند و از کشورهای اروپایی خواسته اند، پناهجویان ایرانی را که در معرض خطر اعدام هستند، به کشورشان باز نگردانند.(دویچه وله 30/3/87)
اخبار دانشجویی:
23 ـ دکتر حسین مددی رئیس هیات نظارت دانشگاه زنجان ، معاون دانشجویی و رئیس دانشکده ادبیات در حال تعرض به یکی از دانشجویان دختر توسط سایر دانشجویان دستگیر شد . پیش از این مسئولین حراست ، انتظامات دانشگاهها به دانشجویان دختر در دانشگاههای رازی کرمانشاه ، علامه طباطبایی ، سهند تبریز و ... تعرض کرده اند و هیچگاه محاکمه و مجازات نشده اند . (کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت 26/3/87)
دانشجويان: بازداشت شده
24 ـ عسگر اکبرزاده دانشجوی دانشگاه پیام نور اردبیل و از فعالین آذربایجانی توسط ماموران اداره اطلاعات اردبیل بازداشت شد. وی قبلا به مدت 4 ماه زندانی بوده و همچنین به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در دادگاه به پرداخت 600000 تومان محکوم شده بود.(ساوالان سسی 21/3/87)
25 ـ هود یازرلو 21 ساله دانشجوی رشته مدیریت دانشگاه معصومیه قم به علت سفر به عراق به همراه مادرش نازیلا دشتی بدستور قاضی سید مجید ضرغامی بازپرس شعبه 2 امنیت دادگاه انقلاب در روز 4 خرداد بازداشت و به بند 209 زندان اوین منتقل گردید.(کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی 23/2/87)
26 ـ خانواده امیر رضا اردلان دانشجوی ترم آخر دانشگاه آزاد شهرضا در استان اصفهان، که دو روز پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، اعلام کردند: فرزندشان در بازداشت گاه امنیتی شدیدا شکنجه شده است و قادر به راه رفتن و تکلم نبوده است. خانواده امیر رضا اردلان به صورت تصادفی وی را در دادگستری شهرضا ملاقات کرده اند.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 29/3/87)
توقیف سایتها و نشریات دانشجویی:
27 ـ نشریه دانشجویی"پرومته" به مدیر مسئولی فرخ باستانی به علت چاپ مقالاتی در نقد اعدام و سنگسار به اتهام توهین به اسلام پس از انتشار 2 شماره به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه یزد بطور دائم توقیف گردید. قبلا نشریات دانشجویی"زمستان"و"بیان آزاد" هم در دانشگاه یزد توقیف شده بودند.
(امیر کبیر 5/3/87)
28 ـ نشریه دانشجویی"وریا" به مدیر مسئولی نوید غفاری به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه شیراز به اتهام انتقاد از دولت احمدی نژاد برای مدت یکسال توقیف گردید.(امیر کبیر 13/3/87)
29 ـ نشریه دانشجویی"چرو" به مدیر مسئولی عباس توفیقی که به زبان کردی منتشر می شد به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه رازی کرمانشاه توقیف گردید.(امیر کبیر 21/3/87)
30 ـ نشریه دانشجویی"تریفه" به مدیر مسئولی رزگار خضری با شکایت استاندار مازندران به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه مازندران توقیف گردید.(امیر کبیر 19/3/87)
دانشجويان: احضار و بازجویی
31 ـ محمد بنی ابراهیمی دانشجوی دانشگاه مفید قم به علت اعتراض به سایت های فرهنگی دانشگاه به کمیته انضباطی احضار شد. دانشگاه مفید یکی از دانشگاههای همکار با سازمان ملل در جهت طرح ارتقای حقوق بشر و دسترسی به عدالت است که هرساله سازمان ملل بودجه های بسیاری را برای برپایی همایش ها و کنفرانس ها به این دانشگاه اختصاص می دهد. دانشجویان دانشگاه مفید حق داشتن موبایل دوربین دار، تلویزیون شخصی، لب تاپ و کامپیوتر را در خوابگاه ندارند.(امیر کبیر 9/3/87)
32 ـ مدیران مسئول نشریات دانشجویی"پنجره"،"شورا"،سردبیر نشریه دانشجویی "کاغذ اخبار" و دو دانشجوی دیگر دانشگاه سیستان و بلوچستان به کمیته انضباطی احضار شدند. دانشجویان احضار شده در ائتلافی به نام"هم پیمانان" در انتخابات شورای صنفی دانشگاه شرکت کرده بودند.(ایران امروز 15/3/87)
33 ـ میلاد اسدی دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر و مدیر مسئول نشریه دانشجویی توقیف شده "درنگ" جهت محاکمه به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران احضار شد.(ادوار نیوز 20/3/87)
34 ـ مهدی خسروی و حمید رضا امیرخانی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد جهت بازجویی به شعبه 201 دادسرای انقلاب مشهد احضار شدند. ( امیر کبیر 27/3/87)
35 ـ امین ریاحی دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد در شعبه 201 دادسرای انقلاب مشهد مورد بازجویی قرار گرفت.(امیر کبیر 30/3/87)
دانشجويان محاکمه:
36 ـ یاسر گلی دانشجویی که از مهر ماه سال گذشته به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق هواداری از گروه پژاک در زندان بسر می برد، در شعبه دوم دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی طیاری محاکمه شد.
(موکریان نیوز 8/3/87)
دانشجويان: احکام صادر شده
37 ـ سازمان سنجش وزارت علوم از ارائه کارنامه به ناصر پویافر و علی صابری از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه امیرکبیر خود داری کرده همچنین نتیجه آزمون مجید شیخ پور را نیز تغییر داده است. فریدون مشیری نماینده بندرعباس در مجلس شورای اسلامی گفت : تقلب برای نورچشمی هاست اما دانشجویان ستاره دار مورد غضب هستند و از لحاظ قانونی امسال دست آنها به جایی بند نیست. وی افزود: در سالهای 85 و 86 اوراق دانشجویان ستاره دار تصیح شده بود و برخی از آنها رتبه یک تا دو رقمی داشتند اما با تمام پیگیریها و رای دیوان عدالت اداری ، وزارت علوم حاضر به ثبت نام این دانشجویان نشد . اما امسال وضعیت متفاوت بود و اوراق این دانشجویان به هیچ وجه تصحیح نشد . نامبرده اعلام کرد: مافیای مالی در سازمان سنجش وجود دارد ، با خرید و فروش سوالات کنکور سالانه 400میلیون تومان پول رد و بدل می شود .(امیرکبیر 2/3/87)
38 ـ امیر یعقوبعلی دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو کمپین یک میلیون امضا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغی علیه نظام در دادگاه به یکسال حبس تعزیری محکوم شد.
(تغییر برای برابری 5/3/87)
39 ـ سینا جهانبخش مدیر مسئول نشریه دانشجویی « گونش» بدلیل چاپ ویژه نامه ای با عنوان گذری بر حماسه خرداد آذربایجان در سال 85 به حکم کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی دانشگاه علم و صنعت برای مدت 9 ماه از مدیر مسئولی محروم شد.(وبلاگ حق 5/3/87)
40 ـ یک دانشجوی دانشگاه آزاد کاشان به دلیل مخالفت با دفن شهید در این دانشگاه از دانشگاه اخراج شد و 3 دانشجوی دیگر به یک ترم تعلیق از تحصیل محکوم شدند.(امیر کبیر 7/3/87)
41 ـ هشت تن از دانشجویان دختر دانشگاه صنعتی شیراز به اتهام "بدحجابی در محیط دانشگاه" در کمیته انضباطی هرکدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(امیر کبیر 9/3/87)
42 ـ ناهید بابازاده، صمد پاشایی، نادر مهدقره باغ و امین امامی دانشجویان دانشگاه تبریز به اتهام فعالیت سیاسی به حکم اداره گزینش استاد و دانشجو وزارت علوم از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد محروم شدند. همچنین سجاد راد مهر دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک به کمیته انضباطی احضار شد. نامبرده بدلیل ممانعت مسئولین امنیتی دانشگاه تبریز از برگزاری جلسه دفاع پایان نامه ارشد خود محروم شده بود.
(ادوار نیوز 11/3/87)
43 ـ پارسا کرمانیان و علیرضا حیدری از دانشجویان دانشگاه آزاد کرمانشاه به اتهام تبلیغ علیه نظام در شعبه اول دادگاه انقلاب کرمانشاه هرکدام به 7 ماه حبس تعزیری و پنج ماه حبس تعلیقی محکوم شدند. این دانشجویان در مراسم روز دانشجو به مدت یک هفته توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند.(امیر کبیر 12/3/87)
44 ـ عباس رشیدی، مصلح ستار پور، سیوان فرخزادی، امین آریا، فاروق معروفی، امیر سالاری و امین شجاع دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران به جرم شرکت در تحصن و اعتصاب غذا در کمیته انضباطی به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شدند. بیش از 2000 دانشجو در تحصن و 91 دانشجو در اعتصاب غذا بسر می برند. اداره حراست و مسئولین دانشگاه برای سرکوب تحصن دانشجویان خطوط اینترنت دانشگاه را قطع نموده و در خطوط موبایل اختلال ایجاد کرده اند. آب را به مدت یک روز قطع کردند. با خانواده های متحصنین تماس برقرار کرده و اتهام پراکنی مبنی بر این که دانشجویان با گروه های بیگانه در ارتباط هستند و افزایش نیروهای امنیتی در لباس حراست و ........(دسترنج 17/3/87)
45 ـ فرزاد حسن زاده، مهدی خسروی و امین ریاحی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد به دلیل چاپ مطالب انتقادی نسبت به برخی اقدامات دولت احمدی نژاد در نشریه دانشجویی « محاوره » در کمیته انضباطی هر کدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند.(بوعلی سینا 21/3/87)
فیلتر کردن سایتهای خبری، جلوگیری از برگزاری مراسم و منحل کردن نهادهای مدنی:
46 ـ سایت خبری"تبریز نیوز" به مدیریت پیمان پاک مهر برای چندمین بار فیلتر شد. این سایت از اردیبهشت 85 آغاز بکار کرده است.(تبریز نیوز 2/3/87)
47 ـ مجوز فعالیت انجمن"ژیار" در کرمانشاه به اتهام برقراری ارتباطات سیاسی و عدول از خطوط قرمز و ممنوعه ی فعالیت تشکلهای زیر مجموعه سازمان ملی جوانان بدستور مدیر کل امور اجتماعی سازمان ملی جوانان کشور لغو گردید.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 14/3/87)
48 ـ به حکم اردشیر خزائی رئیس دانشگاه بوعلی سینا و رئیس هیئت نظارت بر تشکل های اسلامی دانشگاهیان کلیه فعالیتهای جامعه اسلامی دانشجویان به علت دعوت از عباس پالیزدار برای سخنرانی با موضوع"گزارشی از پرونده های مفاسد اجتماعی" برای مدت 3 ماه لغو گردید. عباس پالیزدار در این سخنرانی اسامی 44 نفر از مسئولین دولتی منجمله 9 نفر روحانیون را نام برده بود.(فارس 18/3/87)
49 ـ مجوز فعالیت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان به حکم دکتر حسین مددی رئیس هیات نظارت دانشگاه لغو گردید .(ادوار نیوز 24/3/87)
50 ـ وبسایت اطلاع رسانی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان برای هفتمین بار طی 3 سال گذشته بدستور مقامات قضایی فیلتر شد.( سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 30/3/87)
مطبوعات: توقیف شده
51 ـ روزنامه"شاخه سبز" چاپ قم با شکایت حجت الاسلام رسائی نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، بدستور دادستان عمومی و انقلاب قم برای مدت 10 روز توقیف گردید.(ایسنا 22/3/87)
اخراج روزنامه نگاران:
52 ـ نه نفر از اعضای تحریریه روزنامه "مردم نو" چاپ زنجان با 2 تا 5 سال سابقه از کار اخراج شدند.
(دسترنج 8/3/87)
53 ـ جانشین دبیر سرویس سیاسی خبرگزاری «برنا» وابسته به سازمان ملی جوان به علت حضور در تجمعات دانشجویی و خوانده شدن خطبه عقد وی توسط سید محمد خاتمی ، در جریان گزینش توسط ماموران اداره حراست خبرگزاری ایرنا رد صلاحیت شد . گزینش خبرگزاری «برنا» زیر نظر حراست «ایرنا» می باشد .
(دسترنج 27/3/87)
مطبوعات: محاکمه روزنامه نگاران
54 ـ قلی شیخی مدیر مسئول روزنامه"توسعه" به اتهام انتشار مطالب خلاف واقع در شعبه 76 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیر خراسانی محاکمه شد.(ایسنا 12/3/87)
55 ـ علی اکبر مسگران مدیر مسئول هفته نامه"دیروز، امروز،فردا" به اتهام نشر مطالب خلاف واقع بصورت غیابی در شعبه 76 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیر خراسانی محاکمه شد.(ایسنا 12/3/87)
56 ـ رضا عباس زاده سر دبیر و منصور جمشیدی خبرنگار هفته نامه"صبح آزادی" به اتهام نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی در شعبه 76 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیر خراسانی محاکمه شدند.(ایسنا 12/3/87)
57 ـ الیاس حضرتی مدیر مسئول روزنامه"اعتماد" به اتهام تبلیغ علیه نظام، انتشار مطالب خلاف واقع، انتشار مطالب خلاف عفت عمومی، استفاده ابزاری از تصویر زن، تحریک و تشویق افراد و گروهها برای ارتکاب اعمال علیه امنیت و حیثیت جمهوری اسلامی با شکایت مدعی العموم و معاونت اطلاعات پلیس امنیت عمومی تهران بزرگ در شعبه 1083 به ریاست قاضی حسین حسینیان محاکمه شد.(ایسنا 19/3/87)
58 ـ محمد نعیمی پور مدیر مسئول روزنامه توقیف شده « یاس نو » به اتهام تبلیغ علیه نظام ، نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی ، توهین به مسئولان ، اهانت و هتک حرمت با شکایت مدعی العموم در شعبه 76 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیر خراسانی محاکمه شد . چاپ نظرات مصطفی تاج زاده ، عبدالکریم سروش ، عباس عبدی ، سعید رضوی فقیه ، هاشم آغاجری ، محمد موسوی خوئینها ، رجبعلی مزروعی ، محمدرضا خاتمی و متن نامه نمایندگان متحصن مجلس ششم خطاب به خامنه ای و بیانیه سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی از جرائم وی می باشد . ( ایسنا 26/3/87)
احضار فعالین سیاسی ، فرهنگی ، اجتماعی به دادگاهها:
59 ـ بهاالدین ملکی عضو هیات مدیره انجمن صنفی معلمان کردستان به اتهام نشر مطالب خلاف واقع جهت بازجویی به شعبه 4 دادسرای سنندج احضار شد. نامبرده قبلا در حراست فرمانداری سنندج و ستاد خبری اداره اطلاعات مورد بازجویی قرار گرفته بود.(موکریان نیوز 7/3/87)
60 ـ شورش گلکار نویسنده و فعال مدنی که در دو پرونده جداگانه توسط دادگاه انقلاب مریوان و دادگاه انقلاب سنندج به 7 ماه زندان محکوم شده، به شعبه اول اجرای احکام دادگستری سنندج احضار شد.
(موکریان نیوز 5/3/87)
61 ـ طی هفته های گذشته دهها تن از اعضا و هواداران جریان مذهبی"مکتب قرآن" جهت بازجویی به دادگاهها احضار شد ه اند. اسامی تعدادی از احضارشدگان به شرح زیر است:
پنج شهروند سقزی بنامهای غفور مولائی، محمد عباسی، طه حسینی، ناصر زمانی و جمال هبکی به دادگاه ویژه روحانیت همدان احضار شدند.ده شهروند بوکانی بنامهای مصطفی نادری، حسین شاویردی، طاهر کریمی، نادر بایزیدی، ابراهیم اسماعیل پور، خالد خدا کرمی، علی رسول نژاد، اسماعیل ادیب حسامی، ناصر حاجی پیروتی، محمد کریمی به دادسرای انقلاب مهاباد احضار شدند.شش شهروند دهگلانی بنامهای فاروق محمدزاده، امجد کرمی، حسن علم خواه، احمد فتاحی نیا، رضا خالدیان و حسن قادر مرزی به دادگاه ویژه روحانیت احضار شدند. صلاح معروفی به دادسرای انقلاب بانه احضارشد. همچنین پنج شهروند دیواندره ای هم به دادگاه ویژه روحانیت همدان احضار شدند.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 7/3/87)
62 ـ عبدالله مومنی سخنگوی سازمان دانش آموختگان ایران جهت محاکمه به شعبه امنیت دادگاه انقلاب تهران احضار شد. نامبرده در 18 تیر ماه سال گذشته برای مدت یکماه در بازداشت بسر برد.(ادوار نیوز 20/3/87)
63 ـ رضا گلپور چمن کوهی نویسنده کتاب « شنود اشباح » با شکایت وزارت اطلاعات جهت محاکمه به شعبه 1083 دادگاه عمومی تهران احضار شد. ( ایسنا 28/3/87 )
بازجویی فعالین سیاسی، فرهنگی و اجتماعی:
64 ـ مهندس محمد رضا مختاری فعال آذربایجانی صاحب مغازه موسیقی توقیف شده"ائل سسی" و کاندیدای رد صلاحیت شده در دور سوم شورای شهر میانه به مدت 6 ساعت در اداره اطلاعات میانه مورد بازجویی قرار گرفت.(ساوالان سسی 3/3/87)
65 ـ عماالدین باقی رئیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان به علت موضع گیری درباره دانشجویان ستاره دار (دانشجویان محروم از تحصیل) با شکایت دادیار دادگاه انقلاب، برای دومین بار طی یک ماه اخیر از زندان به دادگاه احضار و مورد بازجویی قرارگرفت.(اعتماد 8/3/87)
66 ـ عبدالله ناصری مسئول سایت بهارستان و سخنگوی ستاد ائتلاف اصلاح طلبان در انتخابات مجلس هشتم به اتهام نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی با شکایت سردار علیرضا افشار رئیس ستاد انتخابات وزارت کشور در شعبه 12 دادسرای کارکنان دولت مورد بازجویی قرار گرفت . ( ایسنا 26/3/87)
67 ـ محمد صدیق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و مدیر مسئول هفته نامه توقیف شده «پیام مردم» که از یکسال پیش در زندان بسر می برد، در پرونده جدید ارجاعی دادسرای انقلاب مهاباد به علت چاپ کتابچه ای درباره زنان به اتهام تبلیغ علیه نظام با شکایت اداره اطلاعات و پیگیری دادستانی مهاباد، در شعبه 3 بازپرسی نیابتی دادگاه انقلاب منطقه 12 تهران مورد بازجویی قرار گرفت.
(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 26/3/87)
محاکمه فعالین سیاسی ، فرهنگی ، اجتماعی به دادگاهها:
68 ـ حمید دفاطی، امین مزروعی، رمضان عمره و محمد دلف لوینی به اتهام تشکیل جمعیت غیر قانونی، اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت تبلیغی علیه نظام در شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز محاکمه شدند، نامبردگان در سال 85 توسط نیروی اطلاعات بازداشت و پس از مدتی با قید ضمانت از زندان آزاد شدند.
(فعالان حقوق بشر در ایران 2/3/87)
69 ـ محمد صدیق کبودوند مدیر مسئول نشریه توقیف شده"پیام مردم" و رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان بصورت غیر علنی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. نامبرده از یکسال پیش در زندان بسر می برد. وکیل مدافع نامبرده با ابراز نگرانی از وضعیت جسمی موکل خود و با اشاره به اینکه وی در زندان به دلیل گرفتاریهای ناشی از بازداشت طولانی مدت دچار سکته قلبی شده است.(سرمایه 6/3/87)
بازداشت فعالین سیاسی فرهنگی و اجتماعی:
70 ـ همایون شکوهی غلامزاد 48 ساله ، فریبا ناظمیان ، امیرحسین باب اناری 25 ساله ، فاطمه شناسا 25 ساله ، حمید علاالدین حسین و 3 فرزندش بنامهای فاطمه 28ساله ، محمد 27 ساله ، مجتبی 21 ساله، محمود متین و آرش پنداری به علت گرویدن به دین مسیحیت توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفتند. 6 نفر از بازداشت شدگان با قید ضمانت و کفالت آزاد شدند . و چهار نفر همچنان در زندان بسر می برند .(فعالان حقوق بشر در ایران 3/3/87)
71 ـ قدرت حسن زاده و فردین محمدی از فعالین سیاسی سنندج به اتهام همکاری با یک حزب مخالف حدود 3 ماه پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.(موکریان نیوز 7/3/87)
72 ـ علی جان گرای از زندانیان سیاسی دهه 60 ، به همراه همسرش شهناز گرای در 17 فروردین توسط مامورین وزارت اطلاعات در کرج بازداشت شدند. سپس در 22 فروردین دو فرزند این خانواده بنامهای محسن گرای 19 ساله و آزاده گرای 25 ساله توسط مامورین وزارت اطلاعات بازداشت شدند. نامبردگان پس از بازجویی به زندان گوهر دشت منتقل شده اند. بدنبال بازداشت خانم آزاده گرای سه فرزند خرد سال ایشان از جمله یک کودک سه ساله بدون مادر در منزل باقی مانده اند.(فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران 7/3/87)
73 ـ همزمان با دومین سالگرد اعتراضات مردمی در آذربایجان بیش از 100 نفر از فعالان سیاسی ، فرهنگی ، روزنامه نگاران و مدافعان حقوق بشر در شهرهای آذربایجان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. بازجویی ها بدون حضور وکیل و حق دسترسی به وکیل انتخابی در جریان است . امکان ملاقات با خانواده ها برای آنها فراهم نشده است . اسامی تعدادی از بازداشت شدگان در تبریز عبارتند از : حسن اسدی 30ساله ، علی صدیقی 35 ساله ، جمشید زارعی، حجت تاریوردیان 40 ساله ، ایرج حسنی 40ساله ، اکبر حسین زاده ، محمد راهنما ، علی خاکپور، احد رضایی ، حمید رضایی 35 ساله ، محمد فرهادی 20 ساله ، حسین میرزاخانی 24 ساله ، صمد محمد جعفری 20ساله یاسر حیدر نژاد 23 ساله ، حجت مختارزاده 21 ساله ، ولی عبدالله پور 22 ساله مهدی دهقان 26ساله ، مرسل بخشی ، حجت سیفی نژاد، اصغر نعیمی ، عبدالعجب تاریوردیان، حجت ولی پور ، محمد نادرپور ، کمال اشرف فرشی ، حسن حسین زاده ، رحمان قاسمی، اسماعیل فتحی ، امیر محمد بنائی صادق ، حسن طوری ، رشید مصطفائی ، وحید رضایی ، مهدی نجاری ، ابراهیم و بهروز. فعالانی که طی روزهای گذشته بازداشت و به قید وثیقه آزاد شده اند ، عبارتند از : محمد رحمانی ، ابراهیم طلوعی ، حسن بعثت پور ، عزیز لیمانی ، صمد فروتنی ، کریم محمدزاده ، فیروز عباس قلیزاده 17 ساله، رضا عباس قلیزاده ، وحید هاشم پور و سعید هاشم پور در تبریز . حجت عراقی ، سلمان عراقی ، سالار عراقی ، اکبر عبداللهی و پیام علمقلی لو در خوی و خدایار تیمری و ائلیاز یئکانی در ارومیه. (ساوالان سسی 7/3/87)
74 ـ هوشمند طالبی، مهران زینی مسئولین جامعه بهائیان ویلا شهر اصفهان و فرهاد فردوسیان از اعضای جامعه بهائیان توسط نیروی امنیتی بازداشت و به زندان اصفهان منتقل شدند.(فعالان حقوق بشر در ایران 8/3/87)
75 ـ مهران بندی مدیر شرکت کامپیوتری « کمند» به علت اعتقاد به آئین بهائیت توسط نیروهای اداره اطلاعات یزد بازداشت شد . منزل و شرکت وی مورد تفتیش قرار گرفت و شرکت وی توسط نیروی انتظامی پلمپ گردید . ( فعالان حقوق بشر در ایران 11/3/87 )
76 ـ شورش طهماسبی 25 ساله فعال مدنی توسط نیروهای امنیتی در سنندج بازداشت شد. ماموران پس از دستگیری، منزل نامبرده را تفتیش کرده کامپیوتر و وسایل شخصی وی را با خود بردند.
(فعالان حقوق بشر در ایران 12/3/87)
77 ـ محمد میرزاخوانی 37 ساله از دستگیر شدگان تجمع مقابل سفارت امارات متحده عربی در تهران پس از 10 روز همچنان در بازداشت بسر می برد . پس از حمله نیروی انتظامی به تظاهرکنندگان وی در دفاع از خود با سرهنگ نژاد ابراهیمی از مسئولان نیروی انتظامی درگیر شد ، ماموران او را بشدت مورد ضرب و شتم قرار داده و بازداشت کردند. بیم آن می رود که او زیر شکنجه باشد.( کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی 14/3/87)
78 ـ حسین سعیدی معلم و سرپرست گروه"کوهنوردی دهگلان" که در تاریخ 11/3/87 توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، سرانجام بعد از چند بازداشت توام با بی خبری از زندان آزاد شد.
(فعالان حقوق بشر در ایران 20/3/87)
79 ـ حسن سرداری فعال فرهنگی اهل کرمانشاه، توسط نیروهای امنیتی در نقده بازداشت و به زندان ارومیه منتقل گردید.(موکریان نیوز 24/3/87)
80 ـ خسرو سیفی 50 ساله معلم بازنشسته مهابادی به اتهام همکاری با یک حزب مخالف نظام توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان مهاباد منتقل گردید .(موکریان نیوز 25/3/87)
81 ـ بشیر ریاحی ، غلامعلی کریمی ، صادق حیاتی ، سید علی فاضلی مقدم ، مرتضی شریفی دارانی ، مرتضی حیدری فارسانی ، عبدالرحیم علاف ، علی معظمی گودرزی ، ابوالحسن طاهریان ، هاشم اجاقی ، علیرضا سیف ، منصور مرعشی ، محمدعلی جان نثار و عباس سخاوت سلیمی از دراویش گنابادی که درحمله نیروهای امنیتی به حسینیه شریعت قم بازداشت شده بودند ، توسط شعبه 112 دادگاه جزایی قم به ریاست قاضی پور موسوی به زندان ، شلاق و جریمه نقدی محکوم شدند . حکم صادره در رابطه با دراویش به مرحله اجرا در آمد . ( کمیته گزارشگران حقوق بشر 25 /3/87 )
82 ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه گفت: عباس پالیزدار و شش نفر به اتهام معاونت و مباشرت با شکایت مدعی العموم بازداشت شده اند. عباس پالیز دار بعنوان دبیر هیئت تحقیق و تفحص با همکاری همدستان خود با نفوذ در برخی ارگانها تحت پوشش تحقیق و تفحص از قوه قضائیه، اسناد طبقه بندی شده و بعضا اسناد ارزیابی نشده و گزارشات مردمی بی نام ونشان را از سیستم های دولتی خارج کرده اند و میزانی از این موارد را در استانهای مختلف مخفی کرده اند.(ایسنا 28/3/87)
فعالين سياسی، فرهنگی و اجتماعی: احکام صادره شده توسط دادگاه ها
83 ـ کاوه پرویزی به اتهام تبلیغ علیه نظام و عضویت در یک حزب اپوزیسیون در دادگاه انقلاب سنندج و با تائید دادگاه تجدید نظر استان کردستان به 4 سال زندان محکوم شد. نامبرده در زندان مرکزی سنندج بسر می برد.
(موکریان نیوز 1/3/87)
84 ـ اسماعیل قردویی میلان به اتهام همکاری با « حزب حیات آزاد کردستان» در دادگاه به 5 سال زندان محکوم و به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد.همچنین منصور جلی بگلو به همین اتهام به 6 ماه زندان محکوم و به زندان رجایی شهر کرج تبعید گردید.(فعالان حقوق بشر در ایران 4/3/87)
85 ـ حسن عبدالحسین طفاه وکیل و فعال سیاسی 81 ساله با تابعیت دوگانه ایرانی ـ عراقی به اتهام ارتباط با دولت متخاصم ایران در دادگاه به 15 سال حبس در تبعید و پرداخت 130 میلیون تومان به دولت محکوم شد. نامبرده بدلیل فعالیتهای سیاسی مخالف دولت عراق در چندین نوبت مدت 15 سال از عمر خود را در زندانهای عراق سپری کرده است. وی در مرداد ماه سال گذشته بازداشت و پس از تحمل 3 ماه انفرادی در سلول های 209 وزارت اطلاعات به بند عمومی زندان اوین منتقل گردید.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 6/3/87)
86 ـ اکبر لکستانی فعال سیاسی و منتخب اول شورای اسلامی شهر شوط در دوره دوم به اتهام توهین به خامنه ای و تبلیغ علیه نظام در دادگاه به 3 سال زندان محکوم گردید . نامبرده سال قبل به مدت یک ماه در بازداشت بود و سپس با قرار وثیقه 40 میلیون تومانی از زندان آزاد شد .(ساوالان سسی 7/3/87)
87 ـ بدستور ستاد اجرایی اصل 49 قانون اساسی تمام اموال دکتر رویا طلوعی روزنامه نگار و فعال جنبش زنان ضبط و مصادره شد. ستاد اجرایی دستور مصادره سه دانگ از آزمایشگاه متعلق به خانم طلوعی در سنندج را صادر کرده است، سه دانگ دیگر این آزمایشگاه متعلق به دکتر حاجی زاده همسر وی می باشد. چندی پیش مبلغ 100 میلیون تومان از سوی همسر خانم طلوعی به حساب دادگستری واریز شده بود تا وثیقه 100 میلیون تومانی آنها رفع بازداشت شود.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 7/3/87)
88 ـ فاطمه گفتاری مادر دانشجوی زندانی یاسر گلی، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، اهانت به مامورین، نشر اکاذیب و شرکت در مراسم تعزیه، جان باختگان و شرکت در جلسات کمیته مادران صلح در شعبه 103 دادگاه عمومی سنندج به 8 ماه حبس تعزیری محکوم شد.(فعالان حقوق بشر در ایران 7/3/87)
89 ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد: علی حیدریان و فرهاد وکیلی به اتهام عضویت در حزب"حیات آزاد کردستان" در دادگاه انقلاب هرکدام به 10 سال زندان محکوم شدند.(ایران 8/3/87)
90 ـ تنها مسجد اهل سنت در شهر قصبه در نزدیکی آبادان توسط نیروهای امنیتی تعطیل شد، شیخ عبدالحمید دوسری 57 ساله امام جماعت این مسجد به اتهام پخش افکار سلفیت و وهابی گری در دادگاه به 7 سال زندان محکوم گردید.(میزان نیوز 12/3/87)
91 ـ هادی امینی اهل روستای"کانی ره ش" از توابع بوکان به اتهام عضویت در یک حزب مخالف نظام در دادگاه انقلاب مهاباد به 5 سال زندان محکوم شد. نامبرده از 7 ماه پیش در زندانهای مهاباد، سردشت و ارومیه بسر می برد و انگشتان دستهای وی بشدت آسیب دیده است.(موکریان 20/3/87)
92 ـ ایمان رضایی عضو انجمن شعر جوانان آمل و فعال حقوق بشر به علت سخنرانی در مراسم سالگرد اکبر محمدی، که به اتهام ایجاد اغتشاش و توهین به رهبری در دادگاه به 6 ماه زندان تعزیری محکوم شده بود، بازداشت و به زندان آمل منتقل گردید.(کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر 20/3/87)
93 ـ سعید متین پور روزنامه نگار و فعال حقوق بشر آذربایجانی در شعبه 15 دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به اتهام ارتباط با بیگانگان و تبلیغ علیه نظام به 8 سال حبس تعزیری محکوم شد. صالح کامرانی فعال حقوق بشر و وکیل مدافع زندانیان سیاسی آذربایجانی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس تعزیری محکوم گردید. همچنین لیلا حیدری، بهروز صغری، عبدالله عباسی جوان، دکتر محمد علی حیدری، جلیل غنی لو، علیرضا متین پور، یعقوب سالکی نیا و میر قاسم سیدین زاده فعالین سیاسی، فرهنگی و روزنامه نگاران آذربایجانی به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس تعلیقی محکوم شدند.(ادوار نیوز 21/3/87)
94 ـ زاهد محمدزاده به اتهام تبلیغ علیه نظام در دادگاه انقلاب به 6 ماه زندان محکوم شد، وی هم اکنون در زندان مرکزی سنندج دوران محکومیت خود را سپری می کند.(موکریان نیوز 21/3/87)
95 ـ ساعد بنفشی به اتهام همکاری با یک حزب مخالف نظام در دادگاه انقلاب سنندج به 18ماه حبس محکوم شد. نامبرده هم اکنون در زندان سنندج بسر می برد (موکریان نیوز 22/3/87)
96 ـ جلال جلالی زاده استاد دانشگاه تهران و نماینده سنندج در دوره ششم مجلس شورای اسلامی به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام در شعبه 101 دادگاه جزایی شهرستان آق قلا واقع در استان گلستان به یکسال حبس تعزیری محکوم شد.(موکریان نیوز 23/3/87)
97 ـ یاسر پرویزی به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون در دادگاه تجدید نظر استان به 30 ماه زندان محکوم شد . نامبرده حدود 3 ماه است که در زندان سنندج بسر می برد . ( موکریان نیوز 26/3/87)
98 ـ محمدرضا عوض پور دانش آموز تبریزی به اتهام توهین به خامنه ای در شعبه 118 دادگاه جزایی تبریز به ریاست قاضی نیاکار به 6 ماه حبس تعلیقی محکوم شد. (وبلاگ حق 28/3/87)
صدور قرار وثیقه برای آزادی زندانیان سیاسی:
99 ـ بشیر رستمی 24 ساله که به اتهام طرفداری از یکی از احزاب سیاسی کرد مخالف رژیم و اقدام علیه امنیت ملی 13 روز پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود ، با قرار وثیقه 40 میلیون تومانی از زندان آزاد شد . ( فعالان حقوق بشر در ایران 27/3/87)
اخبار مربوط به زندانيان سياسی:
100 ـ کاوه جوانمرد خبرنگار هفته نامه توقیف شده "کرفتو" که از 18 ماه پیش در زندان بسر می برد، در زندان مراغه به بیماری کبد مبتلا شده و سلامتی جسمی وی در معرض خطر است. نامبرده به اتهام محاربه در دادگاه انقلاب سنندج به 2 سال حبس و تبعید به زندان مراغه محکوم شده است.(موکریان نیوز 6/3/87)
101 ـ منصور اسانلو رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که از تیرماه سال پیش به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در زندان بسر می برد طی نامه ای سرگشاده خطاب به نهادهای بین المللی در رابطه با نقض حقوق بشر نوشت : از لحظه ربوده شدن توسط ماموران امنیتی لباس شخصی مورد شدیدترین ضرب و شتم و هتاکی و فحاشی قرار گرفته ام . نامبرده افزود: هیچ یک از دادگاههای اعضای سندیکا به صورت علنی و با حضور هئیت منصفه ، خبرنگاران و مردم برگزار نشده و در پشت در بسته شبیه به اتاق های بازجویی بند 209 اطلاعات بوده است. اسانلو اعلام کرد: دولت سعی می کند با انواع روش های تهدید آمیز و ایجاد رعب و وحشت برای فعالان کارگری، تلاش های آنان را متوقف و به سازمانهای جهانی اعلام کند که شهر در امن و امان است و هیچ کارگری ، هیچ خواسته سندیکایی ندارد . مهدی کوهستانی نژاد مسئول آسیا و اقیانوسیه کنگره کار کانادا گفت : فدارسیون جهانی کارگران حمل ونقل و کنوانسیون بین المللی اتحادیه های کارگری طی شکایت نامه ای به سازمان بین المللی کار شکنجه های اعمال شده علیه اسانلو را گزارش داده اند . یکی از دلایل اصلی ناراحتی هایی که آقای اسانلو در قلب ، کمر و چشم خود پیدا کرده است، به سه سال و نیم گذشته باز می گردد ، یعنی عوارض کتک خوردن ها و شکنجه هایی است که بر وی اعمال شده است. گذاشتن برق زیر ناخن ها ، شوک الکتریکی و ساعت ها بازجویی همراه با بی خوابی از مواردی است که در شکایت نامه آمده است . (رادیو فردا 21/3/87)
102 ـ بدنبال اعتصاب غذای سراسری در بند 500 زندان اوین ویژه روحانیت ، مامورین امنیتی وارد بند شده و زندانیان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و تلفن های بند را قطع کردند. اعتصاب کنندگان خواسته های خود را اعتراض به ستم مدیریت زندان و تاکید بر حق برخورداری از حقوق اولیه انسانی و همچنین امکان ملاقات با نمایندگان تشکلات مدافع حقوق بشری و بازدید آنان از بند 500 اعلام نموده اند.( فعالان حقوق بشر در ایران 23/3/87)
103 ـ فرهاد حاج میرزایی بیش از شش ماه است که در بند 209 زندان اوین بسر می برد. نامبرده در 28 دی توسط مامورین وزارت اطلاعات در سنندج بازداشت شد. وی به مدت 3 ماه در سلولهای انفرادی بند 209 بسر برده و شدیدا مورد شکنجه قرار گرفته است. بر اثر شکنجه پاهای او دچار آسیب جدی شده و قادر به راه رفتن نبوده و کارهای شخصی خود را با کمک دیگران انجام می داده. مامورین وزارت اطلاعات در سنندج پدر 70 ساله او را مورد ضرب و شتم قرار داده و برای مدت 48 ساعت بازداشت کرده اند. پرونده فرهاد حاج میرزایی در دست موسوی رئیس شعبه 2 امنیت دادگاه انقلاب است که دستورات قاضی سعید مرتضوی و حسن زارع دهنوی معروف به قاضی حداد را اجرا می کند. یکی از دست یاران اسدالله لاجوردی (رئیس سابق زندان اوین و دادستان انقلاب مرکز )بنام سید مجید ضرغامی بعنوان معاون شعبه 2 امنیت دادگاه انقلاب مسئولیت بازجویی را بعهده دارد.(فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران 26/3/87)
104 ـ نازنین داودی همسر ارژنگ داودی زندانی سیاسی که مدت 60 روز است در اعتصاب غذا بسر می برد، اعلام کرد: پس از یکماه موفق به ملاقات با همسرم شدم ، او را با ویلچر به سالن ملاقات آوردند، در حالی که به سختی قادر به حرف زدن بود. با وجود شرایط جسمانی خطرناک ارژنگ داودی در زندان ، تاکنون هیچ گونه واکنشی از سوی دستگاه قضایی و مسئولان زندان نسبت به شرایط او صورت نگرفته است.این فعال سیاسی در شعبه 26 دادگاه انقلاب تهران به 15 سال حبس تعزیری محکوم شده و مدت 5 سال است که در زندان بسر می برد.(کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی 27/3/87)
105 ـ کریم علیمحمدی که به اتهام همکاری با حزب دمکرات کردستان ایران در دادگاه به 15 سال حبس تعزیری محکوم شده بود پس از 13 سال و ده ماه حبس از زندان سقز آزاد شد.( موکریان نیوز 28/3/87)
اخبار فعالان جنبش زنان:
106 ـ پروین اردلان فعال جنبش زنان بخاطر فعالیت در سایتهای"تغییر برای برابری" و "زنستان" به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغی علیه نظام جهت محاکمه به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران احضار شد.
(تغییر برای برابری 5/3/87)
107 ـ محبوبه حسین زاده از فعالان جنبش زنان و از بازداشت شدگان 13 اسفند 85 جهت محاکمه به دادگاه انقلاب تهران احضار شد.(تغییر برای برابری 7/3/87)
108 ـ مریم حسین خواه فعال جنبش زنان به علت فعالیت در سایتهای زنستان و تغییر برای برابری به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت تبلیغی علیه نظام جهت محاکمه به شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران احضار شد . نامبرده سال گذشته در رابطه با همین پرونده بازداشت و مدت 45 روز در زندان اوین بسر برد.
(تغییر برای برابری 9/3/87)
109 ـ نه نفر از فعالان جنبش زنان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. به مناسبت 22 خرداد روز همبستگی زنان قرار بود مراسمی در گالری راه ابریشم تهران برگزار شود که به علت فشار نیروهای امنیتی مراسم لغو گردید. ژیلا بنی یعقوب روز نامه نگار و مسئول سایت کانون زنان ایرانی، نسرین ستوده وکیل دادگستری، جلوه جواهری، آیدا سعادت، فریده غائب، ناهید میر حاج، سارا لقمانی، نفیسه آزاد و عالیه مطلب زاده عکاس از فعالان کمپین یک میلیون امضاء پس از یک شب بازداشت و بازجویی با قید ضمانت آزاد شدند.(کانون زنان ایرانی 24/3/87)
110 ـ محبوبه کرمی از اعضای کمپین یک میلیون امضاء در نزدیکی پارک ملت تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.( تغییر برای برابری 25/3/87)
111 ـ هانا عبدی 21 ساله دانشجوی دانشگاه پیام نور بیجار، عضو انجمن زنان آذر مهر کردستان و عضو کمپین یک میلیون امضا که از 11 مهر سال گذشته در زندان سنندج بسر می برد، به اتهام اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم علیه امنیت ملی در شعبه دوم دادگاه انقلاب سنندج به 5 سال حبس و تبعید به زندان شهرستان گرمی واقع در استان آذربایجان شرقی محکوم شد.(تغییر برای برابری 29/3/87)
112 ـ سایت تغییر برای برابری متعلق به فعالین جنبش زنان برای یازدهمین بار طی 18 ماهه گذشته بدستور مقامات قضایی فیلتر شد.( تغییر برای برابری برای 30/3/87)
اخبار کارگری:
113 ـ محمد حیدری مهر ، علی نجاتی ، فریدون نیکوفر ، جلیل احمدی و رمضان علیپور از فعالین کارگری شرکت کشت نیشکر هفت تپه به همراه ابوالفضل عابدینی نصر خبرنگار به اتهام تبلیغ علیه نظام و تحریک کارگران به اعتصاب در شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی اندی محاکمه شدند .
(فعالان حقوق بشر در ایران 31/2/87)
114 ـ 330 کارگر کارخانه روغن نباتی "گلنار" کرمان از کار اخراج شدند.(دسترنج 1/3/87)
115 ـ علی طالبی دبیر اجرایی خانه کارگر قم اعلام کرد: 300 کارگر شاغل در دو واحد تولیدی"ایران ترمه" و "تهران پتو" مدت 8 ماه است که حقوق نگرفته اند.(دسترنج 1/3/87)
116 ـ خالد صالحی 35 ساله کارگر جوشکاری به علت نبود تجهیزات ایمنی بر اثر سقوط از طبقه چهارم ساختمانی واقع در شهرک دانشگاه سقز کشته شد.(دسترنج 6/3/87)
117 ـ غلامرضا محمدی دبیر اجرایی خانه کارگر طبس گفت: 38 کارگر تصفیه خانه آب طبس از کار اخراج شدند.(دسترنج 7/3/87)
118 ـ غلامرضا محمدی دبیر اجرایی خانه کارگر طبس اعلام کرد: کارگران شرکت « سد سازی کریت » مدت 4 ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند.(دسترنج 7/3/87)
119 ـ پس از واگذاری کارخانه صنایع اراک به بخش خصوصی حق شیفت، مزایای شغلی و طرح طبقه بندی کارگران حذف شد. 180 کارگر شاغل در این کارخانه با راهپیمایی در مسیر 13 کیلومتری کارخانه تا اداره کار اراک به خصوصی سازی اعتراض کردند.(دسترنج 7/3/87)
120 ـ بیش از 800 کارگر شاغل در 30 کوره آجر پزی قرچک ورامین در اعتراض به کمی دستمزد از دو هفته پیش در اعتصاب بسر می برند.(دسترنج 8/3/87)
121 ـ نصرالله دریا بیگی دبیر اجرایی خانه کارگر استان مازندران اعلام کرد: کارگران کارخانه"حریر" مازندران وابسته به سازمان بازنشستگی مدت 5 ماه است که حقوق دریافت نکرده اند. همچنین کارگران کارخانه "کرم کرمیکال" مازندران مدت 4 ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند.(دسترنج 8/3/87)
122 ـ 53 کارگر کارخانه صنایع چوب طالقانی مدت 17 ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند. این کارگران برای اعتراض به همراه خانواده هایشان در محوطه ساختمان وزارت کار و امور اجتماعی متحصن شدند.
(دسترنج 12/3/87)
123 ـ حدود 100 نفر از کارکنان شرکت صنایع پتروشیمی کرمانشاه در اعتراض به شرایط سخت و ساعات طولانی کار، کاهش حقوق و عدم پرداخت کامل عیدی امسال و معوقات سال گذشته خود و نیز کیفیت نامطلوب خدمات و سرویس دهی نامناسب دست به اعتصاب غذا زدند.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 12/3/87)
124 ـ اکبر اکبری فرمانده ایستگاه 108 آتش نشانی تهران گفت: به علت گود برداری غیر اصولی و فروریختن دیوارهای بتونی ساختمان در حال ساخت دو کارگر در میدان فاطمی کشته شدند.(دسترنج 13/3/87)
125 ـ دختری بنام گلاویژ سلطان نیا فرزند عبدالله از اهالی شهر مهاباد که به همراه پدر خود در یک کارگاه آجرپزِی در شهر همدان مشغول بکار بوده، از سوی ابراهیم الیاسی صاحب کارخانه مورد اذیت و آزار قرار می گیرد، وی به علت فشارهای روحی اقدام به خودکشی از راه خود سوزی می نماید و پس از 18 ساعت در بیمارستان فوت نمود.(فعالان حقوق بشر در ایران 14/3/87)
126 ـ بیش از 50 کارگر شاغل در دو واحد تولیدی صنعتی استان قزوین بنامهای « بلورک» و « پاد سانیج» از کار اخراج شدند . (دسترنج 19/3/87)
127 ـ عیدعلی کریمی دبیر اجرایی خانه کارگر استان قزوین اعلام کرد: بیش از 400 کارگر شرکت فرنخ و مه نخ در اعتراض به عدم دریافت حقوق ، عیدی و پاداشت مدت 6روز است که دست به اعتصاب زده اند . مدت 2 سال است که لباس و کفش کار به کارگران این واحد تولیدی داده نشده است . (دسترنج 20/3/87)
128 ـ محمد حسن قوامی دبیر اجرایی خانه کارگر لارستان گفت: 50 کارگر شاغل در کارخانه"شیرین طعم" از کار اخراج شدند.(دسترنج 20/3/87)
129 ـ محمد حسن قوامی دبیر اجرایی خانه کارگر لارستان گفت: 150 کارگر شاغل در شرکت حفاری"راه سر" مدت 6 ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند.(دسترنج 20/3/87)
130 ـ فرماندار شهرستان شازند در آخرین گزارش خود تعداد کارگران فوت شده بر اثر آتش سوزی در دو کارخانه مواد شیمیایی « کیمیاگران امروز» و « کیمیاگستر» را 34 نفر اعلام کرد . غلامرضا مرادی فعال کارگری در اراک گفت : 30 کارگر مجروح در بیمارستانهای قم ، اراک ، اصفهان ، تهران و اراک نگهداری می شوند .این دو کارخانه در تاریخ پنجم خرداد دچار آتش سوزی شدند. (دسترنج 20/3/87)
131 ـ بختیار رحیمی عضو "کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری" و کریم داتوپر که از تیرماه سال گذشته به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در زندان بسر می بردند، هرکدام با قرار وثیقه 100 میلیون تومانی از زندان آزاد شدند.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان 21/3/87)
132 ـ محمد گودرزی دبیر اجرایی خانه کارگر بروجرد اعلام کرد: 500 کارگر شاغل در کارخانه "سامان کاشی" مدت 3 ماه است که حقوق دریافت نکرده اند.(دسترنج 21/3/87)
133 ـ بیش از 1000 کارگر کارخانه لاستیک البرز مدت 4 ماه حقوق و عیدی سال 86 خود را دریافت نکرده اند . کارگران برای اعتراض مجددا دست به اعتصاب زده اند. (دسترنج 21/3/87)
134 ـ کارگران کارخانه"ریسندگی خاور" رشت مدت 12 تا 17 ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند. این کارگران برای اعتراض با تجمع و آتش زدن لاستیک جاده فومن به رشت را مسدود کردند.(دسترنج 21/3/87)
135 ـ محمد گودرزی دبیر اجرایی خانه کارگر بروجرد گفت: بیش از 500 کارگر از کارخانه و واحدهای تولیدی و صنعتی از ابتدای سالجاری تاکنون از کار اخراج شده اند.(دسترنج 21/3/87)
136 ـ یک کارگر 50 ساله بنام رستمی بر اثر ریزش دیوار مترو در اصفهان در عمق 20 متری کشته شد.
( کیهان 26/3/87)
137 ـ محمد صالح حسینی فعال کارگری در سقز گفت : بیش از 40 کارگر شاغل در کارخانه نوشابه گازدار سقز مدت 3ماه است که حقوق دریافت نکرده اند . (دسترنج 26/3/87)
138 ـ غلامرضا محمدی دبیر اجرایی خانه کارگر طبس گفت : 50 کارگر معدن « چیروک طبس » در اعتراض به عدم طرح طبقه بندی مشاغل دست از کار کشیدند . ( دسترنج 26/3/87)
139 ـ عبدالله صالحی رئیس شورای اسلامی شهرستان خواف اعلام کرد: حقوق کارگران معدن سنگان پرداخت نشده است و کارگران برای اعتراض تجمع کرده بودند که نیروی انتظامی تعدادی از کارگران را بازداشت کرده است . وی افزود : یک کارگر در زیر آوار کشته شده است ، همچنین دست یک کارگر در حین کار قطع شده است . مولا یعقوبی رئیس شورای اسلامی بخشداری سنگان گفت : سنگ های برداشت شده توسط کارگران تنی 6 تا 10 هزار تومان توسط شرکتهای خصوصی خریداری می شود و شرکتها همین سنگها را تنی 120 هزار تومان به فروش می رسانند . وی افزود : تعدادی از کارگران معترض بازداشت شده اند .( دسترنج 26/3/87)
140 ـ بیش از 3000 کارگر کوره پزخانه های ارومیه که از 20روز پیش در اعتراض به پایین بودن دستمزدها و شرایط نامطلوب محل کار در اعتصاب بسر می برند، در روز 24 خرداد با حمله نیروهای انتظامی مواجه شدند.نیروی انتظامی برای در هم شکستن اعتصاب کارگران کوره پزخانه ها حداقل 24 نفر را بازداشت کردند. کارگران بازداشتی مورد بازجویی قرار گرفته و با سپردن تعهد آزاد شدند . ( دسترنج 27/3/87)
141 ـ فرشیدیان رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی استان فارس اعلام کرد : تنها در یک ماهه سال جاری 18 کارگر ساختمانی بدلیل نبود وسایل ایمنی و سهل انگاری کارفرمایان کشته شده اند . وی افزود : دست کم روزی یک کارگر ساختمانی در استان فارس جان خود را بدلیل نبود ایمنی کار از دست می دهد . نامبرده ادامه داد متاسفانه نیرو و ناظر مستقیم محل کار و ایمنی ساختمان محل اشتغال کارگران ساختمانی را مورد بازرسی قرار نداده و کارشناسان پس از وقوع حادثه در محل بروز حادثه حاضر می شوند . (دسترنج 27/3/87)
142 ـ کارگران شرکت نیشکر هفت تپه شوش به همراه خانواده هایشان در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق معوقه و سایر خواسته ها ، اقدام به بستن جاده ترانزیتی اهواز – اندیمشک در منطقه سه راه خوانساری شوش نمودند . نیروی امنیتی و اطلاعاتی با آوردن ماشین های آب پاش آتش نشانی کارگران و خانواده های آنها را در محاصره خود قرار داده اند . خواسته های کارگران معترض عبارتند از: پرداخت حقوق معوقه 3 ماه اخیر، حق داشتن سندیکای مستقل کارگری، پایان دادن به پرونده سازیها و احضار فعالین کارگری به دادگاه انقلاب، برکناری آخوند یعقوب شفیعی مدیر عامل شرکت و سایر اعضای هئیت مدیره شرکت، و برکناری رئیس حراست شرکت. لازم به یادآوری است که هفته قبل نیز 4 نفر از فعالین کارگری بنامهای نجات دهلی، احمد راجی ، ایرج عابدینی و محمد لیثی توسط نیروهای اطلاعات شوش بازداشت شدند . (فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران 28/3/87)
143 ـ جوانمیر مرادی و طاها آزادی از اعضای هیات مدیره « اتحادیه آزاد کارگران ایران » که در روز جهانی کارگر در عسلویه واقع در استان بوشهر بازداشت شده بودند، پس از 47 روز هر کدام با قرار وثیقه 10 میلیون تومانی از زندان آزاد شدند. (دسترنج 28/3/87)
144 ـ نعمت الله محمدی رئیس انجمن صنفی کارگران تخلیه و بار گیری بندر خمینی اعلام کرد: تحریم اقتصادی امنیت شغلی 2000 کارگر تخلیه و بارگیری را در معرض تهدید قرار داده است. نامبرده گفت: در سه ماهه اول سال 86، 244 کشتی وارد بندر خمینی شدند که این میزان با کاهش 50% در سه ماهه نخست سال جاری به کمتر از 150 کشتی رسیده است. وی افزود: کاهش ورود کشتی به این بندر طی ماه گذشته باعث بیکاری 2000 کارگر در ساعاتی از شبانه روز شده که این مهم کاهش حقوق دریافتی کارگران را به همراه داشته است.(دسترنج 28/3/87)
145 ـ میر بلوچ زهی رئیس شورای اسلامی کار شرکت کشت و صنعت خاش گفت: 30 کارگر قرار دادی مدت یکسال است که حقوق دریافت نکرده اند. وی افزود: 100 کارگر رسمی مدت 8 ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند. عیدی، پاداش و بن کارگری این کارگران نیز پرداخت نشده است. این واحد تولیدی زیر نظر بنگاه تعاون صنایع زندانهای کشور اداره می شود.(دسترنج 28/3/87)
146 ـ محسن 32 ساله کارگر چاه کن که در یک ساختمان نیمه کاره در تهران مشغول بکار بود بر اثر قطع برق هواکش خفه شد.(فارس 29/3/87)
147 ـ 32 کارگر شرکت ساختمانی گسترش سازه ماد مدت چهار ماه است که حقوق دریافت نکرده اند. عیدی و پاداش تعدادی از کارگران پرداخت نشده است.دسترنج 29/3/87)
148 ـ کارگران شرکت صنایع مخابراتی راه دور ایران مدت چهار ماه است که حقوق دریافت نکرده اند، جمعی از کارگران برای اعتراض در مقابل استانداری فارس دست به تجمع زدند.(آفتاب 29/3/87)
قتل مردم توسط نیروی انتظامی:
149 ـ مهدی فتحی 17ساله بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی در منطقه مرزی شهرستان بانه کشته شد .
( فعالان حقوق بشر در ایران 12/3/87 )
150 ـ سپاه پاسداران برای غصب 200 هکتار زمین مرغوب در کناره رود ارس به تجمع اعتراضی اهالی روستاهای بیوک خانلو ، قره داغلو، خلیل کندی، ایازکندی و سلمان کندی در غرب پارس آباد مغان واقع در استان آذربایجان شرقی حمله کرده و بر اثر تیراندازی نورالدین در گاهی پسر حاج حمزه درگاهی کشته شده، بابک مرادی شدیدا مجروح شده و عده ای از مردم مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تعدادی بازداشت شده اند . (دویچه وله 26/3/87)
151 ـ حسین علیپور شهروند بوکانی بر اثر تیراندازی نیروی انتظامی کشته شد . ( موکریان نیوز 26/3/87)
152 ـ عبدالله ابراهام مشهور به عبدالله قوت بر اثر تیراندازی نیروی انتظامی در بخش خلیفان شهرستان مهاباد کشته شد.(موکریان نیوز 29/3/87)
مرگ مشکوک در زندانها:
153 ـ فرهاد محسنی نگارستان 25 ساله فرزند رحیم فعال سیاسی آذربایجانی که در اعتراضات اول خرداد توسط نیروهای وزارت اطلاعات در تبریز بازداشت شده بود، در بازداشتگاه وزارت اطلاعات بطور مشکوکی در گذشت. نامبرده در تظاهرات اول خرداد 85 مردم تبریز بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی مجروح و بازداشت شده و بصورت غیر علنی محاکمه شده بود.(ساوالان سسی 22/3/87)
زندانیان سیاسی محکوم به اعدام:
154 ـ محمد پالش 60 ساله اهل روستای"شیخ عسگر" از توابع شهرستان ماکو که از 7 ماه پیش در زندان بسر می برد، در دادگاه به اتهام محاربه محکوم به اعدام شد. نامبرده به علت عضویت فرزندش درحزب"حیات آزاد کردستان" بازداشت گردیده است.(فعالان حقوق بشر در ایران 6/3/87)
155 ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد: فرزاد کمانگر 33 ساله،دبیر دبیرستان کارو دانش شهرستان کامیاران و عضو انجمن صنفی فرهنگیان کردستان که از 22 ماه پیش در زندان بسر می برد در دادگاه انقلاب به عنوان محارب محکوم به اعدام و 10 سال حبس شده است.(ایران 8/3/87)
محکومين به اعدام:
156ـ نیما به جرم قتل احسان در شعبه 74 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیز محمدی محکوم به اعدام شد.(ایران 2/3/87)
157 ـ زینب 28 ساله به جرم قتل همسرش موسی 41 ساله در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران محکوم به اعدام شد.(اعتماد ملی 5/3/87)
158 ـ محمد مصطفایی عضو کمیسیون حقوق بشر کانون وکلای دادگستری و وکیل مدافع 27 نفر از محکومین به اعدام که در زمان ارتکاب جرم سنشان کمتر از 18 سال بوده است طی نامه ای سرگشاده خطاب به محمود هاشمی شاهرودی رئیس قوه قضائیه نوشت : همانطور که مستحضرید هم اکنون حدود 100 نفر در زندانهای کشورمان در حبس بسر می برند، که سنشان در زمان ارتکاب جرم، زیر 18 سال بوده و با صدور احکام اعدام روز و شب را در بدترین شرایط می گذرانند . نیز مستحضرید که ایران در سال 1372 کنوانسیون حقوق کودک را پذیرفته و در سال 1354 به میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی پیوسته، در هر دو سند بین المللی به صراحت دولتها از اعمال مجازات مرگ برای اطفالی که در زمان ارتکاب جرم سنشان کمتر از 18 سال بوده، منع شده اند. در بخش دیگر نامه آمده است: حتی بعضا طبق نظر پزشکی قانونی در حین ارتکاب جرم فاقد رشد عقلانی و فکری بوده اند ( همانند محمد لطیف و حجت حیدری) و بعضا خود مرتکب جرم قتل نشده و جرم را به گردن گرفته اند و حال مرگ در انتظارشان است (همانند محمدرضا حدادی و دل آرا دارابی). در میان این افراد، اطفالی مشاهده می شوند که بعضا در دفاع از جان خود مرتکب جرم شده اند ولی در اثبات ادعای خود به گونه ای عاجز شده و یا قضات رسیدگی کننده به پرونده، دلایل آنان را نادیده انگاشته اند (همانند رضا علی نژاد و حسین ترنج) و تمامی آنها بدون قصد و نیت قبلی مرتکب عملی شده اند که عملشان قتل دیگری را در بر داشته است . در ادامه آمده است: شما اجرای احکام اعدام برای 3 نوجوان بنامهای بهنام زارع ، بهنود شجاعی و سعید جزی از موکلان اینجانب را که در سن زیر 18 سال دستگیر شده و در دادگاهها به اعدام محکوم شده اند را تنفیذ نموده و اذن به اجرای احکام آنها داده اید. محمد مصطفایی در پایان خواستار توقف صدور و اجرای حکم اعدام برای کودکان شده است. (ادوارنیوز 6/3/87)
159 ـ محمد فدایی 21 ساله به جرم قتل سعید 21 ساله در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 27 دیوانعالی کشور محکوم به اعدام شد. نامبرده در زمان وقوع جرم 17 ساله بوده است.(اعتماد 8/3/87)
160 ـ احمد 54 ساله به جرم قتل همسرش نسرین در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیز محمدی و با تائید دیوانعالی کشور محکوم به اعدام شد.(اعتماد ملی 11/3/87)
161 ـ منصور 23 ساله به جرم قتل مجید 23 ساله در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیز محمدی و با تائید شعبه 27 دیوانعالی کشور محکوم به اعدام شد.(ایران 20/3/87)
162 ـ فخرالدین جعفرزاده سرپرست دادسرای امور جنایی تهران گفت: بدستور رئیس قوه قضائیه اجرای حکم اعدام بهنود شجاعی و محمد فدائی یک ماه به تعویق افتاد . نامبردگان در زمان ارتکاب جرم کمتر از 18 سال سن داشته اند. (ایسنا 21/3/87)
163 ـ ابومسلم سهرابی 24 ساله به جرم قتل امین 25ساله در شعبه 101 دادگاه جنایی فیروزآباد و با تایید دیوان عالی کشور محکوم به اعدام شد . نامبرده در زمان وقوع جرم 17ساله بوده و از سوی مقتول مورد تجاوز قرار گرفته بود .(روز 27/3/87)
164 ـ صلاح تاسه فرزند نامق که در سن 15 سالگی مرتکب قتل شده در دادگاه محکوم به اعدام شد. نامبرده پس از رسیدن به سن 18 سال از کانون اصلاح و تربیت نوجوانان جهت اجرای حکم به زندان سنندج منتقل گردید. قرار است وی در طی یک ماه آینده اعدام شود.(فعالان حقوق بشر در ایران 29/3/87)
165 ـ اسامی و مشخصات 114 متهم نوجوان که در انتظار اعدام بسر می برند از سوی « کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران» منتشر شد. این اولین بار است که چنین لیستی در دسترس قرار گرفته و به طرح جزئیات اعدام متهمین به ارتکاب جرم زیر 18 سال پرداخته است. این کار نتیجه تحقیقات اولیه عماالدین باقی فعال حقوق بشر در ایران می باشد. این لیست بخشی از کتاب چاپ نشده عماالدین باقی به نام « حق حیات 2 » را شامل می شود. در این لیست از صدور دست کم 177 حکم اعدام زیر 18 سال و 34 حکم اجرا شده و 114 نفر منتظر اجرای حکم خبر داده است. به این کتاب بدلیل وجود سانسور در جمهوری اسلامی ایران اجازه چاپ داده نشد.
(کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران 29/3/87)
166 ـ محمود سالار کیا معاون دادستان تهران در امور زندانها اعلام کرد: چهار نفر به اتهام "اراذل و اوباش" در دادگاه بدوی و با تائید دیوان عالی کشور محکوم به اعدام شده اند.(مهر 29/3/87)
زندانیان سیاسی که اعدام شدند:
167 ـ علیرضا براهویی معروف به عبدالله دایر به اتهام محاربه و افساد فی الارض از طریق عضویت در گروه جندالله به حکم دادگاه انقلاب زاهدان و با تائید مراجع عالی قضایی در زندان زاهدان اعدام شد.(کیهان 28/3/87)
168 ـ یونس رحماندوست به اتهام افساد فی الارض به حکم دادگاه انقلاب چابهار و با تائید مراجع عالی قضایی در زندان چابهار اعدام شد.(کیهان 28/3/87)
احکام اجرا شده اعدام توسط دادگاهها:
169 ـ رضا 35 ساله تبعه افغانستان به جرم قتل منیژه 50 ساله در شعبه 17 دادگاه کیفری اصفهان و با تائید دیوانعالی کشور در زندان اصفهان به دار آویخته شد.(اعتماد 1/3/87)
170 ـ رضا به جرم تجاوز به عنف به حکم شعبه 8 دادگاه تجدید نظر استان قم و با تائید شعبه 32 دیوانعالی کشور در زندان قم به دار آویخته شد.(ایران 8/3/87)
171 ـ رمضان به جرم قتل 3 تن از خانواده اش به حکم دادگاه کیفری استان مازندران و با تائید دیوانعالی کشور در محوطه کلانتری بابل به دار آویخته شد.(ایران 8/3/87)
172 ـ موسی نارویی و کلبعلی چراغی به اتهام قاچاق مواد مخدر به حکم دادگاه انقلاب زاهدان و با تائید مراجع عالی قضایی در زندان زاهدان اعدام شدند.(جمهوری اسلامی 13/3/87)
173 ـ رحیم پشابادی 60 ساله فرزند حسین به اتهام قتل به حکم قوه قضائیه در زندان مرکزی سنندج اعدام شد . (فعالان حقوق بشر در ایران 21/3/87)
174 ـ کیارش 32 ساله به جرم قتل نادر به حکم شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 33 دیوان عالی کشور در زندان اوین به دار آویخته شد.(فارس 22/3/87)
175 ـ علیرضا 28 ساله به جرم قتل روح الله به حکم شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 40 دیوان عالی کشور در زندان اوین بدار آویخته شد.(فارس 22/3/87)
176 ـ عبدالحمید 34 ساله به جرم تجاوز به 3 دختر دانشجو به حکم شعبه 79 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 39 دیوانعالی کشور در زندان اوین بدار آویخته شد.(فارس 22/3/87)
177 ـ علی اکبر به جرم قتل به حکم شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 33 دیوانعالی کشور در زندان اوین بدار آویخته شد.(فارس 22/3/87)
178 ـ محمد 27 ساله به جرم قتل محمد حسین 21 ساله به حکم شعبه 1157 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 16 دیوانعالی کشور در زندان اوین بدار آویخته شد.(فارس 22/3/87)
179 ـ دو پسر عمو بنامهای علی و علی به جرم تجاوز به یک دختر 23 ساله به حکم شعبه 77 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 33 دیوانعالی کشور در زندان بدار آویخته شدند.(فارس 22/3/87)
180 ـ فرهاد 31 ساله به جرم قتل سعید به حکم شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران و با تائید شعبه 11 دیوانعالی کشور در زندان اوین بدار آویخته شد.(فارس 22/3/87)
181 ـ محمد مصطفایی وکیل دادگستری اعلام کرد: من به شعبه اول اجرای احکام سنندج رفتم و دادیار اجرای احکام تائید کرد که در روز 21 خرداد، محمد حسن زاده در سن 17 سالگی در محوطه زندان سنندج بدار آویخته شده است. اتهام او قتل یک کودک 10 ساله در سن 15 سالگی بوده است.(اعتماد ملی 24/3/87)
اخبار مربوط به سرکوب عمومی:
182 ـ سردار نصرتی فرمانده نیروی انتظامی استان آذربایجان شرقی اعلام کرد: طی دو ماه گذشته 575 زن و مرد به اتهام داشتن رابطه ناسالم طی دو ماه گذشته دستگیر شدند. وی در مورد رعایت حجاب در چهار چوب طرح ارتقای امنیت اخلاقی و اجتماعی گفت: از اول سال جاری به 14560 نفر تذکر داده شد و 18 مرد و 49 زن دستگیر شد ه اند.(امیر کبیر 11/3/87)
183 ـ علیرضا اکبر شاهی رئیس پلیس استان تهران اعلام کرد: طی دو ماه گذشته 1098 زن به اتهام بدحجابی در تهران دستگیر شده اند که از این تعداد 954 نفر با اخذ تعهد کتبی آزاد و تعداد 114 نفر نیز با تشکیل پرونده تحویل مراجع قضایی شدند.(نواندیش 12/3/87)
184 ـ علیرضا آوایی رئیس کل دادگستری استان تهران اعلام کرد: 200 نفر از شرکت کنندگان در تظاهرات پارک ملت توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.(ایسنا 25/3/87)
185 ـ سرهنگ احمدی رئیس مرکز اطلاع رسانی ستاد نیروی انتظامی در باره فعالیتهای گشت نیروی انتظامی با نام ارشاد گفت: در تهران 32 واحد صنفی شامل آرایشگاهها و فروشنده پوشاک نامتعارف توسط مامورین نیروی انتظامی پلمپ شدند. همچنین سرنشینان 21 خودرو که پوششهای نامتعارف به تن داشتند توقیف شدند.
(فارس 27/3/87)
186 ـ بیش از 230 تن از تجمع کنندگان در بلوار وکیل آباد مشهد در بازداشت بسر می برند و هیچ خبری از آنان در دست نیست. تنها 5 دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد آزاد شدند. نیروهای امنیتی لباس شخصی و یگان ویژه ضد شورش با استفاده از گاز اشک آور ، زنجیر، قمه، باطوم و شوک الکتریکی تظاهر کنندگان را مورد ضرب و شتم قرار داده و بازداشت کردند. بر اثر تیراندازی یک نفر مجروح شد و تعدادی از مجروحین در بیمارستانهای قائم و امام رضای شهر مشهد بستری می باشند. حال دو تن از مجروحان وخیم گزارش شده است.
(امیر کبیر 28/3/87)
اخبار اجتماعی :
187 ـ سرهنگ شعبانی معاون اجتماعی و فرماندهی انتظامی استان قزوین اعلام کرد: طی دو ماه گذشته 95 زن به اتهام عدم رعایت حجاب اسلامی توسط پلیس دستگیر شده اند. همچنین پلیس به 2000 زن بدپوشش تذکر داده است.(نواندیش 5/3/87)
188 ـ جواهری معاون امور بانوان استان مرکزی اعلام کرد: در سال گذشته بیش از 6000 زن معتاد در استان مرکزی دستگیر شده اند که میانگین سنی آنها بین 18 تا 25 سال است . وی افزود: 30 درصد معتادان دختر و 70 درصد آنان را زنان تشکیل می دهند نامبرده گفت : 21 مورد خودکشی موفق و 407 مورد خودکشی ناموفق و 32 مورد قتل و 72 مورد دستگیری دختران فراری در استان به ثبت رسیده است. (امیرکبیر 7/3/87)
189 ـ علیرضا اکبر شاهی رئیس پلیس استان تهران گفت: 1534 نفر به اتهام عرضه"محصولات ضد فرهنگی" بازداشت شده و تحویل مراکز قضایی شدند. همچنین 6414 نفر به اتهام ایجاد مزاحمت برای زنان در استان تهران دستگیر شدند.(فارس 12/3/87)
190 ـ نیروهای پلیس ساختمان شهرداری همدان سر پناه نمازگزاران دروایش سلسله نعمت اللهی گنابادی را در حیاط منزل فرمانپور شیخ این گروه در همدان تخریب کردند.(دسترنج 16/3/87)
191 ـ سهراب سلیمانی مدیر کل زندانهای استان تهران گفت: 1100 زن در زندانهای استان تهران نگهداری می شوند. (امیر کبیر 22/3/87)
192 ـ عابدی رئیس سازمان پزشکی قانونی اعلام کرد: 1414 نفر در سال 86 براثر شلیک گلوله کشته شده اند. همچنین 1548 نفر در سال 85 بر اثر شلیک گلوله کشته شده اند.(اعتماد ملی 23/3/87)
193 ـ قاضی فلاح رئیس یکی از شعب اجرای احکام در دادگستری شهرستان بیجار که چندی پیش در حال تجاوز به پسر بچه 13 ساله به همراه دو تن دیگر بازداشت شده بودند در زندان خودکشی نمود.(روز 28/3/87)
194ـ وزارت بهداشت با نزدیک شدن فصل گرما اعلام کرد: سال گذشته 1220 نفر در دریا غرق شدند.
(فارس 29/3/87)
"فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و امریکای شمالی"
ihrnena@gmail.com 31/03/1387 برابر با 20/06 /2008
انجمن فعالان حقوق بشر در ايران ـ کانادا: FaalanHRC@yahoo.ca
siterahaei@yahoo.com:انجمن مدافعین حقوق بشرو دمکراسی در ایران – فرانسه
اتحادیه برای دمکراسی در ايران ـ ايتاليا: updi@libero.it
اتحاد برای دفاع ازحقوق بشر در ایران – واشنگتن – آمریکا: adhri1@yahoo.com
info@bashariyat.de کانون دفاع از حقوق بشر در ایران – آلمان
shafaei@azadegy.de شبکه فعالان حقوق بشر ایرانی در آلمان:
HRIRNL@gmail.com: کانون دفاع ازدمکراسی در ایران– هلند
info@komitedefa.org : کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – سوئد
defendhriran_ca@yahoo.com:کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – کالیفرنیا – آمریکا
komitenoran@yahoo.noکمیته نوران(کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – نروژ):
yebarak@yahoo.ca : سازمان ایرانیان غرب کانادا – ونکور – کانادا
kupg_iran@yahoo.de: کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران- برلین
mnrecht@hotmail.comفعالین ایرانی حقوق بشر- سوئیس:
فعالان دفاع از حقوق بشر: Irantestimonyinfo@irantestimony.com
ادامه مطلب ...
آزادی موقت سه فعال آذربایجانی در تبریز
جمعه ٣۱ خرداد ۱٣٨۷ - ۲۰ ژوئن ۲۰۰٨
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده کمال اشرفی، امیر بنائی سابق و احد رضوی از فعالان حرکت ملی آذربایجان در تبریز که در آستانه دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۱۳۸۵ آذربایجان بازداشت شده بودند، طی روزهای گذشته به قید ضمانت از زندان تبریز آزاد شده اند.
به گفته خانواده این فعالین « آنها در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز٬ بشدت شکنجه شده اند.»
ساوالان سسی: بنا به گزارشات رسیده کمال اشرفی، امیر بنائی سابق و احد رضوی از فعالان حرکت ملی آذربایجان در تبریز که در آستانه دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۱۳۸۵ آذربایجان بازداشت شده بودند، طی روزهای گذشته به قید ضمانت از زندان تبریز آزاد شده اند.به گفته خانواده این فعالین « آنها در طول مدت بازداشت در بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز٬ بشدت شکنجه شده اند.»
ادامه مطلب ...
گفتگو انحصاری با اميرحسين موحدی درمورد وضعيت فعالان حقوق بشر در ايران
صدای آمریکا: در پی دومورد ارتکاب قتل در شهر تبريز و نيز مورد ناپديد شدن يک فعال حقوق بشر در شمال غربی ايران، آقای اميرحسين موحدی، دبيراول کميته بحران زندانيان سياسی در ايران، در گفتگويی انحصاری که رامش با وی انجام داده است به اين موارد می پردازدبخش اول گفتگو- **گوش کنيد** (MP3)
بخش دوم گفتگو - **گوش کنيد** (MP3)
ادامه مطلب ...